Η Έλενα Γκρέκου σε συνέντευξή της μίλησε για την δικαστική διαμάχη που είχε με τον Βαλάντη και πώς τα βρήκανε εξωδικαστικά…

Είπες για τον Χάρη. Κι όλοι ξέρουμε πως ο μπαμπάς του Χάρη είναι ο Βαλάντης και πως πέρασες διάφορα στάδια μ’ αυτή τη σχέση. Τώρα, όπως δείχνουν τα πράγματα, είναι όλα καλά. Πώς έγινε αυτή η αλλαγή;

Έγινε όταν συνειδητοποίησα ότι αυτό που ουσιαστικά θέλω από τη σχέση μου με τον Βαλάντη, -ήταν να είναι κοντά στο παιδί. Κακά τα ψέματα, μεγαλώνω αγόρι και το πρότυπο του άντρα είναι πολύ σημαντικό. Έβαλα λοιπόν προτεραιότητα τη σχέση του με τον πατέρα του και σε δεύτερη μοίρα τα της οικονομικής φύσης θέματα. Την διατροφή ή οτιδήποτε άλλο. Μπήκε σε προτεραιότητα η επαφή με τον πατέρα του.

Και με αυτό τον τρόπο έφτιαξε;

Ναι και μπορώ να σου πω πως μετά από αυτό φτιάξανε όλα. Πιστεύω πως το κουμπί, σε όλους τους ανθρώπους, είναι η επικοινωνία. Αν έχεις την καλή διάθεση να κάνεις διάλογο, δεν υπάρχει άνθρωπος που θα σε απορρίψει. Αν είσαι προκατειλημμένος, τα βλέπεις όλα μαύρα κι έχεις απότομη κι επικριτική συμπεριφορά απέναντι στον άλλον, δεν βγαίνει κάτι.

Πέρασες το στάδιο να μην είσαι ο εαυτός σον; Να τον κρίνεις κάπως;

Το πέρασα. Αλλά, επειδή ήξερα πολύ καλά τον Βαλάντη, μιας και γνωριζόμαστε από παιδιά, ένα είναι το κουμπί του. Θέλει καλό τρόπο. Δεν θέλει εντάσεις, δεν θέλει να του επιβάλεις πράγματα. Δυο μέρες πριν γίνει το δικαστήριο μου ζήτησε να βρεθούμε και είπα ναι. Ενώ σε άλλη περίπτωση, εφόσον είχα πάρει την απόφαση να πάω δικαστικά, δεν θα βρισκόμουν μαζί του, δεν θα έκανα διάλογο. Είπα όμως πως αξίζει, για χάρη του παιδιού μου, να πάω και ίσως έβγαινε κάτι. Τελικά, η πολύωρη συζήτηση που είχαμε εκείνο το βράδυ, δεν έφερε απλά το καλύτερο αποτέλεσμα για το παιδί, αλλά και για μένα, Αισθάνομαι καλύτερος άνθρωπος μετά απ’ αυτό. Δεν ξέρω αν θα ένιωθα τόσο καλά, αν αυτή τη στιγμή ήμασταν σε διαμάχη.

Πιστεύεις ότι όλα αλλάζουν; Μεγαλώνεις και ωριμάζεις;

Είναι και η ηλικία πού αλλάζει κάποια πράγματα, αλλά γενικότερα στη ζωή μας, η συνταγή, σε όποια ηλικία κι αν είμαστε, είναι να έχουμε την διάθεση ν’ ακούσουμε τον άλλον;