Στην άποψη ότι το επόμενο επιχειρηματικό “θαύμα” στην Ευρώπη μπορεί να προέλθει από τη συνεργατική οικονομία (sharing economy), η…
οποία οφείλει την ανάπτυξη της στην εξέλιξη της τεχνολογίας, επενδύει σήμερα η Ε.Ε. Σε αυτήν τη λογική, η Επιτροπή παρουσίασε, χθες, κατευθυντήριες γραμμές για τη δημιουργία ενός κανονιστικού περιβάλλοντος, που θα επιτρέπει την ανάπτυξη αυτών νέων επιχειρηματικών μοντέλων με υπεύθυνο τρόπο. Μάλιστα, η Επιτροπή καλεί τα κράτη – μέλη της Ε.Ε. να επανεξετάσουν και ενδεχομένως να αναθεωρήσουν την ισχύουσα νομοθεσία τους, σύμφωνα με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές.

“Η συνεργατική οικονομία αναπτύσσεται ταχύτατα και καθώς παγιώνεται στην Ε.Ε., οι εθνικές και οι τοπικές αρχές ανταποκρίνονται με αποσπασματικές και διαφορετικές κανονιστικές δράσεις. Αυτή η αποσπασματική προσέγγιση σε νέα επιχειρηματικά μοντέλα δημιουργεί αβεβαιότητα για τους παραδοσιακούς επιχειρηματίες, τους νέους παρόχους υπηρεσιών, καθώς και τους καταναλωτές και ενδέχεται να παρεμποδίσει την καινοτομία, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη”, είναι το σκεπτικό της Επιτροπής.

Με τις κατευθυντήριες γραμμές, η Επιτροπή παρέχει νομική καθοδήγηση στις δημόσιες αρχές και στους φορείς της αγοράς, με στόχο την ισόρροπη και βιώσιμη ανάπτυξη αυτών των νέων επιχειρηματικών μοντέλων. Ταυτόχρονα, καλεί τα κράτη – μέλη να επανεξετάσουν το κανονιστικό τους πλαίσιο υπό το πρίσμα των κατευθυντήριων αυτών γραμμών, ώστε να είναι έτοιμα να στηρίξουν τη συνεργατική οικονομία.

Να σημειωθεί ότι, μέσω της συνεργατικής οικονομίας, καταναλωτές, επιχειρήσεις, δημόσιοι φορείς μοιράζονται ιδέες, προϊόντα και υπηρεσίες, όπως το διαμέρισμα, το αυτοκίνητο ή το ποδήλατο τους, μέσω Ίντερνετ, χωρίς ενδιάμεσους, γεγονός που έχει αρχίσει σταδιακά να αποκτά οπαδούς.

Αδειοδοτήσεις
Στη βάση των κατευθυντήριων γραμμών, οι πάροχοι υπηρεσιών θα υποχρεούνται να λάβουν εταιρικές άδειες ή εγκρίσεις στις περιπτώσεις που αυτές είναι απολύτως αναγκαίες για την επίτευξη σχετικών στόχων δημοσίου συμφέροντος. Πάντως, η απόλυτη απαγόρευση μιας δραστηριότητας θα πρέπει να αποτελεί μόνο την έσχατη λύση. Έτσι, οι πλατφόρμες δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε εγκρίσεις ή άδειες, όταν έχουν απλώς διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των καταναλωτών και των παρόχων της πραγματικής υπηρεσίας (π.χ. υπηρεσίες μεταφορών ή διαμονής).

Τα κράτη – μέλη θα πρέπει, επίσης, να προχωρούν σε διαφοροποίηση μεταξύ των απλών πολιτών που παρέχουν υπηρεσίες σε περιστασιακή βάση και των παρόχων που ενεργούν υπό μια επαγγελματική ιδιότητα, μέσω, για παράδειγμα, της θέσπισης κατωτάτων ορίων βάσει του επιπέδου της δραστηριότητας.

Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι συνεργατικές πλατφόρμες μπορούν να απαλλάσσονται από την ευθύνη για τις πληροφορίες που αποθηκεύουν εξ ονόματος των παρόχων υπηρεσιών. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να απαλλάσσονται από την ευθύνη για υπηρεσίες που παρέχουν οι ίδιες, όπως π.χ. υπηρεσίες πληρωμών.

Επιπλέον, τα κράτη – μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές απολαμβάνουν υψηλό επίπεδο προστασίας από τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, χωρίς ταυτόχρονα να επιβάλλουν δυσανάλογες υποχρεώσεις σε ιδιώτες, οι οποίοι παρέχουν απλώς υπηρεσίες σε περιστασιακή βάση.

Επίσης, οι πάροχοι υπηρεσιών και οι πλατφόρμες της συνεργατικής οικονομίας οφείλουν να καταβάλλουν φόρους, όπως ακριβώς και οι λοιποί συμμετέχοντες στην οικονομία. Οι σχετικοί φόροι περιλαμβάνουν το φόρο προσωπικού εισοδήματος, το φόρο εισοδήματος εταιρειών, καθώς και το φόρο προστιθέμενης αξίας.

Πηγή