Η μάχη του Σολφερίνο ήταν μία από τις πιο αιματηρές στην ιστορία. Στις 24 Ιουνίου 1859, γαλλικές και ιταλικές δυνάμεις υπό τις …
διαταγές του Ναπολέοντα Γ’ επιτέθηκαν στον αυστριακό στρατό. Τριακόσιες χιλιάδες άντρες πολεμούσαν σκληρά περισσότερες από 15 ώρες. Ένας Ελβετός επιχειρηματίας με το όνομα Ερρίκος Ντυνάν, ο οποίος προσπαθούσε να κανονίσει μια συνάντηση με τον Ναπολέοντα Γ’, έγινε μάρτυρας της μάχης.

Το τρομακτικό μακελειό σοκάρισε τον Ντυνάν. «Κάθε λοφάκος, κάθε βράχος είναι το σκηνικό μιας μάχης μέχρι θανάτου», έγραψε αργότερα. «Είναι καθαρή σφαγή». Αυτό που ακολούθησε ήταν ακόμα χειρότερο….

Σαράντα χιλιάδες άντρες αφέθηκαν πληγωμένοι στο πεδίο της μάχης και η ιατρική φροντίδα για αυτούς ήταν εντελώς ανεπαρκής. Την εποχή εκείνη, ο γαλλικός στρατός είχε περισσότερους κτηνίατρους παρά γιατρούς. Ο Ντυνάν έδωσε την ψυχή του για να βοηθήσει τους πληγωμένους και απογοητευόταν όταν πολλοί από αυτούς πέθαιναν από έλλειψη ιατρικής φροντίδας. Θυμόταν έναν πληγωμένο στρατιώτη που μιλούσε με πικρία για τη μοίρα του: «Αν με φρόντιζαν νωρίτερα μπορεί να ζούσα και τώρα θα πεθάνω μέχρι το απόγευμα». Και έτσι έγινε. Τρομερά συγκλονισμένος από αυτά που είδε, ο Ντυνάν έγραψε ένα βιβλίο για τις εμπειρίες του και ζήτησε τη δημιουργία ενός διεθνούς οργανισμού για την παροχή βοήθειας. Η δουλειά του οδήγησε στην πρώτη συνθήκη της Γενεύης και την ίδρυση ενός διεθνούς ανθρωπιστικού οργανισμού. Για να προστατεύσουν τους γιατρούς και τους νοσοκόμους στο πεδίο της μάχης, τα έθνη που απάρτιζαν τον οργανισμό συμφώνησαν επίσης σε ένα σύμβολο το οποίο θα δήλωνε την ουδετερότητά τους. Σε ένδειξη τιμής προς τον πονόχυψο Ελβετό επιχειρηματία, αντέστρεψαν τα χρώματα της ελβετικής σημαίας για να δημιουργήσουν τον «Ερυθρό Σταυρό». Περισσότερα από σαράντα χρόνια αργότερα, ο Ντυνάν τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τις προσπάθειές του….

Πηγή