«Μακάρι το υποκατάστημα του ΟΑΕΕ στην 26ης Οκτωβρίου 8Α να αποτελούσε την θλιβερή εξαίρεση…στον λαμπρό κανόνα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης…

Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε πως οι θλιβερές…σουρεαλιστικές εικονές που θα αντικρίσετε παρακάτω είναι οι μοναδικές, κακές απεικονίσεις μιας υπηρεσίας η οποία παραμένει πεισματικά προσκολλημένη στην δεκαετία…του 1950. Δυστυχώς, οι τρόποι λειτουργίας και απόδοσης των ασφαλιστικών μας φορέων μοιάζουν «βουτηγμένοι» σε μια γραφειοκρατία που θυμίζει «βούρκο». Όλα κινούνται εξαντλητικά αργά, με συνέπεια οι πολίτες να βιώνουν μια κατάσταση…Ουγκάντας. Τι αντικρίσαμε εμείς;

Υπαλλήλους απογοητευμένους, που όταν τους ρωτήσαμε πως καταφέρνουν και «επιβιώνουν» μέσα σε αυτό το απερίγραπτο χαρτομάνι, κούνησαν τα κεφάλια τους μοιρολατρικά χωρίς να απαντήσουν. Μόνο…ξεφύσηξαν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τμήμα της Διαδοχικής Ασφάλισης. Οι υπολογιστές εκεί, εκτός του ότι είναι παμπάλαιοι και εν πολλοίς μη λειτουργικοί, δεν είναι on-line συνδεδεμένοι με άλλους ασφαλιστικούς φορείς. Οι μεταφορές ογκωδέστατων και όχι μόνο φακέλων πραγματοποιούνται μέσω… ταχυδρομείου.

Ίσως για αυτόν τον λόγο, σε περίπτωση διαδοχικής ασφάλισης, αν δηλαδή ο πολίτης ήταν πρώτα ασφαλισμένος στο ΙΚΑ και μετά στον ΟΑΕΕ, η σύνταξη του να απαιτεί…έως και 14-15 μήνες για να βγει. Είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι αν φέρναμε έναν τουρίστα, προερχόμενο από κάποια προηγμένη βορειοευρωπαϊκή χώρα και τον ρωτούσαμε, κοιτώντας μαζί τους φακέλους, πόσο καιρό πιστεύει πως χρειάζεται η… «απελευθέρωση» μιας σύνταξης στον…ευλογημένο παράδεισο που λέγεται Ελλάδα, θα απαντούσε:…»Χρόνια;».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΛΣΑΜΙΔΗΣ

Πηγή