Του Φώτη Αλεξόπουλου*
Καθημερινές φωνές αντίδρασης πληθαίνουν για τις αλλαγές στην Παιδεία από πολίτες που ρωτούν…
Τι σχέση μπορεί να έχει η ανάπτυξη της χώρας , με την κατάργηση της Πρωινής Προσευχής?

Τι σχέση μπορεί να έχει η ανύψωση της εθνικής οικονομίας με την κατάργηση των παρελάσεων στα σχολεία?

Θα σωθεί η χώρα από την κατάργηση των θρησκευτικών στα σχολεία?

Και ποιοι ρωτούν?

Όλοι εμείς.

Η Γενιά του Πολυτεχνείου και μετά .

Η Γενιά που δέχτηκε «έτσι απλά», το ξεπούλημα της χώρας για 99 ολόκληρα χρόνια.

Η Γενιά που «τσίμπησε στο παραμύθι» ότι συναινούσε όλα αυτά τα 40 χρόνια στο οικονομικό πάρτι που γινόταν εις βάρος της Ελλάδας .

Μια γενιά που χάθηκε και υποδουλώθηκε στα κόμματα και στα κινήματα από το 1975 και μετά .

Είναι προφανές ότι οι αλλαγές στην παιδεία έχουν ως κίνητρο την πνευματική υποδούλωση της νέας γενιάς .

Η Γενιά που δεν θα ζήσει όπως ζήσαμε εμείς και δεν θα θυμάται τίποτα από αυτά που θυμόμαστε εμείς .

Μπήκαμε στην εποχή της Αμνησίας .

Αντί να προστατέψουμε τα παιδιά μας τα παραδώσαμε «αμαχητί» .

Καλό ταξίδι Ελλάδα .

*Ο Φώτης Αλεξόπουλος είναι Ενεργός Πολίτης