Ξεκίνησε ως ένας χώρος προσωρινής διαμονής, για να μετατραπεί σε διάστημα ενενήντα ημερών σε μια φαβέλα…
με χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές να αγωνιούν για την επιβίωση τους. Η Ειδομένη αποτελεί πλέον το κολαστήριο των προσφύγων στην Ελληνική Επικράτεια. Κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι κάνει τα πάντα για τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, η έλλειψη των σχεδιασμών της για την εκκένωση της νέας… πολιτείας που δημιουργήθηκε στα σύνορα της Βόρειας Ελλάδας αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τους λανθασμένους χειρισμούς της στο φλέγον ζήτημα του προσφυγικού.  

Στα μέσα του περασμένου Φεβρουαρίου ο πληθυσμός στο καταυλισμό της Ειδομένης ανέρχονταν σε 1.500-2.000 άτομα. Τα σύνορα με τα FYROM παρέμειναν ανοιχτά με αποτέλεσμα καθημερινά ένας σημαντικός αριθμός μεταναστών να περνάει στη γειτονική χώρα. Στις 21 Φεβρουαρίου, όμως η κυβέρνηση των Σκοπίων αποφασίζει να κλείσει τα σύνορα της στους Αφγανούς υπηκόους, ενώ ταυτόχρονα μειώνει και τον αριθμό των προσφύγων από τη Συρία και το Ιράκ στους οποίους επιτρέπει ακόμη τη διέλευση. Η Ειδομένη αρχίζει να ασφυκτιά. Μέσα στα επόμενα 24ωρα η περιοχή του Κιλκίς όπου συρρέουν κατά χιλιάδες οι μετανάστες στην προσπάθεια τους να περάσουν προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετατρέπεται σε μια κωμόπολη.     Δεκαπέντε χιλιάδες άτομα σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης     Ο αριθμός των μεταναστών στις αρχές Μαρτίου ξεπερνά τα 5.000 άτομα. Οι ΜΚΟ που έχουν σπεύσει στο σημείο αναφέρουν ότι η κατάσταση είναι προς το παρόν διαχειρίσιμη. Αμέτρητες σκηνές στήνονται περιμετρικά των δομών του κέντρου φιλοξενίας. Οι Σύριοι και οι Ιρακινοί καθημερινά στέκονται καρτερικά στις ουρές και προσεύχονται να είναι να είναι ανάμεσα σε αυτούς που θα πάρουν το πολυπόθητο εισιτήριο για τη γειτονική χώρα.

Οι μέρες πeρνούν και στις 9 Μαρτίου του 2016 η ελληνική κυβέρνηση πιάνεται για άλλη μια φορά στον ύπνο. Μετά τη Σερβία, τη Σλοβενία και την Κροατία, είναι η σειρά των Σκοπίων να ”σφραγίσουν” τα σύνορα τους. Η ”Βαλκανίκη Οδός” είναι πλέον απαγορευτική για τους μετανάστες. Στην Ελλάδα όσο περνούν οι μέρες εγκλωβίζονται όλο και περισσότεροι μετανάστες, καθώς ακόμα οι εισροές τους στα νησιά του Αιγαίου είναι αυξημένες. Η Ειδομένη το δεύτερο δεκαήμερο του Μαρτίου θα αποκτήσει πληθυσμό μεγαλύτερο κι από πρωτευουσών μικρών νομών της χώρας μας. Κι αν αυτό φαντάζει απίστευτο, αποτελεί μια πραγματικότητα. Στα μέσα Μαρτίου σχεδόν 15000 άτομα θα μένουν σε σκηνές, σε παραπήγματα, αλλά ακόμα και κάτω από δέντρα στα σύνορα της Βόρειας Ελλάδας με τα Σκόπια. Οι ΜΚΟ σηκώνουν τα χέρια ψηλά, ενώ οι γιατροί που βρίσκονται στον απέραντο καταυλισμό της Ειδομένης ζητούν την άμεση ανταπόκριση της πολιτείας προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα. Καθημερινά εκατοντάδες άτομα προσβάλλονται από γαστρεντερίτιδες, ενώ τα μικρά παιδιά υποφέρουν από υψηλούς πυρετούς κι από διάφορες ιώσεις. Ταυτόχρονα οι βροχοπτώσεις και οι χαμηλές θερμοκρασίες μετατρέπουν τη ζωή των μεταναστών σε κόλαση. Κάποιοι από αυτούς στην προσπάθεια τους να προφυλαχθούν από το κρύο, εισβάλλουν σε ακατοίκητα οικήματα ενώ κάποιοι άλλοι ψάχνουν να βρουν υπόστεγα μόνο και μόνο για να παραμείνουν στεγνοί. Οι κουβέρτες για αρκετά μεγάλο διάστημα δεν επαρκούν, ενώ καθημερινά περιμένουν στην ουρά του συσσιτίου έως και δυόμισι ώρες για να…κοροϊδέψουν την πείνα τους με ένα σάντουιτς που θα τους μοιράσει κάποια Μη Κυβερνητική Οργάνωση.     Οι συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις    

Η ανέχεια, οι κακουχίες αλλά και η αβεβαιότητα για το μέλλον τους ήταν αρκετά για να ξεσπάσουν επεισόδια μεταξύ των προσφυγών και των αστυνομικών δυνάμεων τόσο της χώρας μας αλλά και της FYROM. Στα σημαντικότερα από αυτά οι μετανάστες στις !0 Απριλίου συγκρούονται με τους άνδρες της Σκοπιανής αστυνομίας. Μάλιστα οι αστυνομικοί της γειτονικής χώρας δεν διστάζουν να εισέλθουν σε ελληνικό έδαφος και να κάνουν χρήση χημικών, χειροβομβίδων κρότου λάμψης αλλά και πλαστικών σφαιρών εναντίον Ιρακινών και Αφγανών που διαμαρτύρονταν για το κλείσιμο των συνόρων. Ακόμα και χθες όμως επικράτησε ένταση στον καταυλισμό της Ειδομένης. Αυτή τη φορά ομάδα προσφύγων συγκρούστηκε με δυνάμεις της ελληνικής αστυνομίας. Περίπου 300 άτομα επιχείρησαν να μετακινήσουν ένα εγκαταλελειμμένο βαγόνι προς τους αστυνομικούς. Οι τελευταίοι αντέδρασαν με χρήση χημικών, διαλύοντας την ομάδα των προσφύγων, ωστόσο αρκετοί από τους μετανάστες μεταφέρθηκαν με αναπνευστικά προβλήματα στα πρόχειρα ιατρεία για την παροχή της απαραίτητης βοήθειας.   Κι αν οι πρόσφυγες κατά την τρίμηνη παραμονή τους στην Ειδομένη συγκρούστηκαν αρκετές φορές με τους αστυνομικούς, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να δηλώσουν δυναμικά το αίτημα τους για το άνοιγμα των συνόρων, δεν έλειψαν και οι …καταδρομικές απόπειρες τους για να περάσουν στα Σκόπια. Η πιο μαζική από αυτές πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου όπου εκατοντάδες απεγνωσμένοι μετανάστες προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα στα Σκόπια. Με την καθοδήγηση αλλήλεγγυων και αυτοσχέδιους χάρτες εισέβαλαν στη γειτονική χώρα από αφύλακτες διαβάσεις, περνώντας μικρά ποτάμια αλλά και κακοτράχαλους δρόμους.

Η… επιχείρηση τους όμως θα υποπέσει στην αντίληψη των Σκοπιανών αστυνομικών, οι οποίοι θα τους αναγκάσουν να επιστρέψουν στη χώρα μας. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα θα συλληφθούν, μεταξύ των οποίων και Έλληνες φωτορεπόρτερ που ακολουθούσαν το καραβάνι των προσφύγων. Έτσι αναγκάστηκαν να πληρώσουν 250 ευρώ που είναι το πρόστιμο για παράνομη είσοδο στη γείτονα χώρα και στην συνέχεια οδηγήθηκαν και πάλι στην Ελλάδα.     Στο κενό οι στρατηγικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης για εκκένωση της Ειδομένης       Η ελληνική κυβέρνηση με μεγάλη καθυστέρηση πραγματοποιεί έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου και με συνέντευξη τύπου που παραχωρείται ,ανακοινώνονται τα νέα σχέδια της προκειμένου να εκτονωθεί η κατάσταση στην Ειδομένη και στον Πειραιά. Σύμφωνα με τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των υπευθύνων υπουργών για τη διαχείριση του προσφυγικού θα δημιουργούνταν 14 νέα κέντρα φιλοξενίας για να μεταφερθούν εκεί οι μετανάστες που συνωστίζονταν τόσο στα σύνορα της χώρας στη Βόρεια Ελλάδα αλλά στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Το στοίχημα των κυβερνώντων έλεγε ότι οι καταυλισμοί του Πειραιάς και της Ειδομένης θα εκκενώνονταν μέχρι το Πάσχα. ”

 Η Ειδομένη θα έχει διαλυθεί όμορφα κι ωραία μέσα στο επόμενο μήνα” είχε πει από το βήμα της Βουλής στις 21 Μαρτίου ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας. Τα χρονοδιαγράμματα όμως για άλλη μια φορά έπεσαν έξω. Κι αυτή τη στιγμή στην Ειδομένη βρίσκονται περίπου 9.500 πρόσφυγες. Μάλιστα καθ όλην τη διάρκεια της έκρυθμης κατάστασης που υπάρχει ακόμα και αυτή τη στιγμή στην περιοχή, η κυβέρνηση μέσω κορυφαίων υπουργών της προσπαθούσε να αποποιηθεί κάθε ευθύνης. Την μια φορά έφαγαν οι αλληλέγγυοι ενώ την άλλη οι ΜΚΟ τις οποίες η ίδια δεν είχε ελέγξει. Οι σχεδιασμοί όμως της πολιτείας και η απουσία της σε αρκετές περιπτώσεις για τα κυβερνητικά στελέχη είναι ανάξια λόγου.   Φαβέλα στα πρότυπα της Λατινικής Αμερικής  

 Στην αρχή υπήρξαν κλοπές σε σπίτια κατοίκων της περιοχής, αναγκάζοντας κάποιους από τους ακρίτες να πάρουν ακόμα και όπλα προκειμένου να προστατέψουν τις περιουσίες τους αλλά και τις οικογένειες τους. Τα κρούσματα αυτά το τελευταίο χρονικό διάστημα όμως πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, καθώς πλέον η εγκληματικότητα στην Ειδομένης έχει περάσει σε άλλη μορφή.  

Ο καταυλισμός έχει μετατραπεί σε μια φαβέλα που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από αυτές της Λατινικής Αμερικής. Μέσα στην απόγνωση και την απελπισία, «επιτήδειοι» βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και εκμεταλλεύονται πρόσωπα και καταστάσεις, κάνοντας εμπόριο ναρκωτικών και λευκής σαρκός. Πληροφορίες αναφέρουν ότι κύκλωμα έχει μετατρέψει σε αυτοσχέδιο οίκο ανοχής δυο βαγόνια ενός εγκαταλελειμμένου τρένου, το οποίο εκμεταλλεύεται γυναίκες, δίνοντάς τους λίγα λεφτά, καθώς οι ίδιες είτε έχουν χάσει τους άντρες τους είτε εκείνοι πρόλαβαν να περάσουν τα σύνορα. Στο «γκέτο» της Ειδομένης το εμπόριο ναρκωτικών διεξάγεται ελεύθερα, με τους εμπόρους να πουλάνε το ένα γραμμάριο χασίς έναντι 20 ευρώ, αλλά να ικανοποιούν και τα γούστα όσων προτιμούν την ηρωίνη. Όλα αυτά, φυσικά, υπό το… διόλου άγρυπνο βλέμμα της αστυνομίας, η οποία απουσιάζει από την περιοχή, αφήνοντας τα κυκλώματα να συνεχίζουν την εγκληματική τους δράση εντός και εκτός καταυλισμού.