Αίρεται η κατάφορη αδικία σε βάρος μεγάλης μερίδας γεωργών και κτηνοτρόφων, οι οποίοι ξαφνικά πέρσι αποκλείστηκαν από την καταβολή της κοινοτικής εξισωτικής αποζημίωσης για τις… ορεινές, μειονεκτικές και με ειδικά προβλήματα περιοχές της χώρας, εξαιτίας μιας ετσιθελικής εφαρμογής του σχεδίου Καλλικράτη, που «εν μια νυκτί» μετέτρεψε τις εκμεταλλεύσεις και τα βοσκοτόπια τους από ορεινά σε πεδινά.

Μετά την ερώτηση που κατάθεσε στη Βουλή ο βουλευτής Πέλλας της Ν.Δ. και πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γιώργος Καρασμάνης (τον Οκτώβριο του 2015 – αργότερα ακολούθησε παρόμοια ερώτηση από 25 βουλευτές της συμπολίτευσης), η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προχώρησε σε τροποποίηση προηγούμενης απόφασής της, με την οποία αποκλείονταν από την εξισωτική αποζημίωση οι δικαιούχοι αγρότες πολλών περιοχών της χώρας, μετά τις συγχωνεύσεις των Δήμων, λόγω του σχεδίου Καλλικράτη.

Με την πρόσφατη υπουργική απόφαση, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1275/4.5.2016 και ειδικότερα με το άρθρο 4 αυτής, δικαιώνονται οι εν λόγω γεωργοί και κτηνοτρόφοι, που μέχρι το 2015 εισέπρατταν κανονικά την εξισωτική αποζημίωση και θα εξακολουθούν να την λαμβάνουν μέχρι το 2020, καθώς υιοθετήθηκε το αίτημα του κ. Καρασμάνη να ισχύσουν τα κριτήρια επιλογής και καταβολής της ενίσχυσης, όπως αυτά ίσχυαν στο προηγούμενο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2006-2013.

Η εξισωτική αποζημίωση αποτελεί ένα από τα βασικά μέτρα των Προγραμμάτων Αγροτικής Ανάπτυξης της χώρα μας, που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια, παρέχοντας κοινοτικές ενισχύσεις σε γεωργούς και κτηνοτρόφους που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά σε ορεινές, μειονεκτικές και με ειδικά προβλήματα περιοχές, για την αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος από το πρόσθετο κόστος παραγωγής και για την ενθάρρυνση και συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας στις εν λόγω περιοχές.

Δικαιούχοι της Εξισωτικής Αποζημίωσης είναι οι αγρότες (γεωργοί και κτηνοτρόφοι) που κατοικούν μόνιμα σε δημοτικές ή τοπικές Κοινότητες ή οικισμούς ορεινών και μειονεκτικών περιοχών, με βάση τα κριτήρια που έχουν θεσπιστεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια (από το 1985, με σχετική κοινοτική Οδηγία, η οποία παραμένει σε ισχύ) και τα οποία εφαρμόστηκαν μέχρι τώρα ανεξάρτητα εάν οι Κοινότητες αυτές άνηκαν σε Καποδιστριακούς (μέχρι το 2010) ή Καλλικρατικούς Δήμους (από το 2010 και μετά).

Σε δηλώσεις του ο κ. Καρασμάνης επισήμανε πως, «έπρεπε να περάσουν 6 ολόκληροι μήνες και το θέμα να φθάσει μέχρι τη Βουλή, προκειμένου η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να αντιληφθεί το αυτονόητο : Ότι οι αγρότες, νόμιμοι δικαιούχοι της εξισωτικής αποζημίωσης, δεν είναι επαίτες και πως μετά από μια 5ετία εφαρμογής του σχεδίου Καλλικράτη, δεν μπορεί να ανατρέπονται πάγια δεδομένα και να «βαφτίζονται» ξαφνικά ορεινές περιοχές ως πεδινές. Έστω και καθυστερημένα, επανέρχεται η νομιμότητα και οι δικαιούχοι αγρότες θα συνεχίσουν απρόσκοπτα να λαμβάνουν τις ενισχύσεις τους μέχρι το 2020».