Στο κρεματόριο των λαών σέρνει πανηγυρίζοντας ο Αλέξης Τσίπρας τον ελληνικό λαό. Ο θάνατος της κοινωνίας παντού παρών…

Στα ερειπωμένα ξενοίκιαστα σπίτια που κάποτε έσφυζαν από ζωή, στα άδεια μαγαζιά που περιμένουν να πουλήσουν την πραμάτεια τους, στο άδειο ταμείο των σουπερμάρκετ που ο καθένας συγκεντρώνει τα λιγοστά εφόδιά του, στα πρόσωπα των πολιτών που τριγυρνούν στην πόλη σκυθρωποί.

Πανευτυχείς μόνο οι καθεστωτικοί διαγγέλλουν για την εθνική σύνταξη των 479 ευρώ το μήνα για τους μελλοθάνατους νέους που θα γεράσουν σύντομα. Λαδωμένοι Πρωθυπουργοί η ιστορία της Ελλάδας. Ένα τσούρμο οι οπαδοί τους εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι στην αποικία της Ελλάδας. Η πιο πλούσια χώρα του κόσμου ένα ατέρμονο μεσιτικό γραφείο ξεπουλήματος στη μετά Χριστό ιστορία της.

Τα πιο μεγάλα παραμύθια τα πούλησαν Έλληνες, πολιτικά αποβράσματα μίας σάπιας κοινωνίας. Την αλλαγή της χώρας, την επανίδρυση, τον αντι-μνημονιακό αγώνα, εκατομμυριούχοι ποπολάροι ακόμα κοροϊδεύουν την κοινωνία ανεβασμένοι στο άρμα της δικτατορίας τους. Οι Μπόνι και Κλάιντ της Ελλάδας εξάλλου τους επέλεξαν και τους χαρίζουν την κοινωνική τους ασυλία, για να ασελγούν σε ένα λαό που δεν αγανακτεί ποτέ όταν δεν πρέπει, δεν ονειρεύεται ποτέ τη λευτεριά όταν είναι ξύπνιος, δεν σηκώνει το κεφάλι όταν προσεύχεται.

Με τον χαλκά στη μύτη ο ελληνικός λαός σέρνεται στη φτώχεια ώστε  να εξαθλιωθεί πλήρως τους επόμενους μήνες και να υπογράψει την αιώνια καταδίκη του, για να ξεπληρώνει ένα χρέος δανειστών που δεν έμαθε ποτέ γιατί το επωμίστηκε χωρίς να ερωτηθεί από προδότες αρχηγούς. Ένα χρέος που δεν επιτρέπεται να αποπληρώσει άμεσα με τον τεράστιο πλούτο του. Με το φως του.

Ελπίδα δεν υπάρχει πια γιατί η ελπίδα ήρθε, ντυμένη Αριστερά στο καρναβάλι της πολιτικής και έφυγε πριν ξημερώσει καν. Ήρθε και ξεγυμνώθηκε χωρίς αναστολές. Λατρεύτηκε ως το απόλυτο ψέμα, την απόλυτη ηδονή της εξουσίας, τον καπιταλισμό του Μαρξ, τον εκπρόσωπο της ελίτ της τότε εποχής.

Ξενιτιά και ραγιαδισμός πλέον η ελπίδα του Νεοέλληνα. Ανεργία, κρατισμός και στρουθοκαμηλισμός. Τα περήφανα γηρατειά των 477 ευρώ το μήνα και τα επαίσχυντα νιάτα που κρύβονται στα panama papers των κρατικοδίαιτων πιράνχας φοβούμενα να πολεμήσουν.  Κωμικοτραγικοί οι προύχοντες της εξουσίας πλειοδοτούν για λίγα ευρώ και δίνουν παραστάσεις πατριωτισμού με όπλα χωρίς σφαίρες.

Πολιτικοί αρχηγοί, επιχειρηματίες, δικαστικοί, εκδότες, στρατηγοί και ιερωμένοι όλοι παραταγμένοι στοιβάζονται για να ραντίσουν με λουλούδια τον ερχομό του Έλληνα Καίσαρα την 24η Μαΐου. Την ημέρα που η θηλιά θα περαστεί στον ελληνικό λαό γιατί απλά αυτό ήξερε, αυτό ήθελε. Μ’ αυτό γεννήθηκε, μ’ αυτό και θα πεθάνει.

Ένα εξουσιοδοτημένο μαγαζάκι εκποίησης των αγέννητων ζωών το όνειρο του Έλληνα ραγιά. Ό,τι ζητάνε όλοι οι ιθαγενείς στην ιστορία.

Ούτε μία χούφτα Έλληνες δεν υπάρχει να σηκωθεί όρθια, να τραγουδήσει για τη λευτεριά, χωρίς να φοβηθεί τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, τον αποκλειστικό αντιπρόσωπο της Ελλάδας και την Ευρωπαία μαθήτριά του…
Πηγή