Του Αθανασόπουλου Περικλή
Ο μοναδικός Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών που εργάζεται αθόρυβα και έχει στην…
κυριολεξία αναστατώσει τους Γερμανούς και τους εδώ φίλους τους.

Μην ξεχνάμε ότι εδω και χρόνια ο Νίκος Κοτζιάς στις συγκεντρώσεις του μιλούσε για την ρήτρα ανάπτυξης και την Γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδας, πράγματα που σήμερα χειρίζεται αριστοτεχνικά ως Υπουργός εξωτερικών.

Μου έχει μείνει και ηχεί στα αυτιά μου η φράση του ” την διαχείριση του πλούτου μας θα την κάνουμε εμείς και όχι οι Γερμανοί”.

Για παράδειγμα, όταν ο κ. ΣΑΜΑΡΑΣ έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας το 2012, την επομένη της ανάληψης της κυβέρνησης “έτρεξε” στην κ. ΜΕΡΚΕΛ να της ανακοινώσει το “Ναι σε όλα”.

Την επομένη ακριβώς ημέρα η κ. ΜΕΡΚΕΛ συναντήθηκε με τον κ. ΟΛΑΝ και την μεθεπομένη πραγματοποίησε ταξίδι αστραπή στην ΚΙΝΑ.

Τι κρυβόταν όμως στην ουσία πίσω από αυτές τις επισκέψεις;

Το μεγαλύτερο επιχειρηματικό εγχείρημα επένδυσης στην Ελλάδα είναι αναμφίβολα αυτό που πραγματοποιείται στην Κεντρικότερη Πύλη εμπορευμάτων στην Ευρώπη και δεν είναι άλλο από το Λιμάνι του Πειραιά.

Σε αυτή την επένδυση τα οικονομικά μεγέθη είναι τεράστια τα οποία φτάνουν στο 7πλάσιο αυτών του Αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος.

Οι χώρες που εμπλέκονται είναι στην ουσία εκτός της Ελλάδας και οι, ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΚΙΝΑ & ΓΑΛΛΙΑ.

Το αντικείμενο των εργασιών είναι μοιρασμένο αναλογικά ώστε, η COSCO να αναλάβει το λιμάνι και τις φορτοεκφορτώσεις των εμπορευμάτων, η Γαλλία την μεταφορά με το σιδηροδρομικό δίκτυο και η Γερμανία την διαχείριση των εμπορευμάτων στον Εμπορευματικό Σταθμό του Θριάσιου Πεδίου ( ψυγεία-αποθήκευση κλπ).

Για όλα αυτά η κ. ΜΕΡΚΕΛ αφού πήρε το οκ από τον τότε Ελληνα Πρωθυπουργό κ. ΣΑΜΑΡΑ, εμφανίζεται ως ο γενικός κουμανταδόρος του εγχειρήματος στην περιοχή.

Στην πορεία η πρώτη δυσκολία στο εγχείρημα ήρθε από τον Επιχειρηματικό κύκλο της Ελλάδος με την εμπλοκή του προέδρου του Ολυμπιακού κ. ΜΑΡΙΝΑΚΗ και τον έλεγχο του Δήμου Πειραιά από τον ΜΩΡΑΛΗ, οι οποίοι δήλωναν ότι το μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης δεν μπορεί να το έχει μόνο ένας, εννοώντας την COSCO -ΚΙΝΑ.

Στην συνέχεια όλων αυτών, έρχεται σήμερα ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών να βάλλει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων την Γεωστρατηγική θέσει της Ελλάδος και να θέση την χώρα τόσο ως επίκεντρο των διεθνών συμφερόντων ( ΡΩΣΙΑ-USA-ΚΙΝΑ-ΕΥΡΩΠΗ), όσο και ως διεθνή προστατευμένη Ζώνη, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα την αναγκαστική οριοθέτηση της ΑΟΖ και στην ουσία το “μάζεμα” της ΤΟΥΡΚΙΑΣ”.

Αύτη είναι με λίγες γραμμές η πολιτική ΚΟΤΖΙΑ σε αντίθεση με την πολιτική ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ – ΣΑΜΑΡΑ του δόγματος ότι οι Υδρογονάνθρακες ανήκουν στην Ευρώπη, πράγμα που στην ουσία καθιστούσε την κ. ΜΕΡΚΕΛ γενικό κουμανταδόρο στην Αν. Μεσόγειο και συγκεκριμένα διαχειριστή του Ελληνικού πλούτου.