Γράφτηκε από  Γιάννης Βίτσας
Έπειτα από τέσσερα χρόνια συνειδητής αποχής, επιστρέφεις τόσο μουσικά όσο και τηλεοπτικά αφού παραλλήλως συμμετέχεις στο «Your Face Sounds Familiar»…

Αισθάνομαι ότι δοκιμάζομαι σε κάτι εντελώς καινούργιο, το οποίο ναι μεν έχει σχέση με τη μουσική που υπηρετώ, την προσεγγίζει όμως με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Από την επιλογή σου και μόνο να αποστασιοποιηθείς φαίνεται ότι είσαι ένας πολύ δυνατός άνθρωπος.
Οι δικοί μου άνθρωποι, όταν τους ανακοίνωσα ότι σκόπευα να αποστασιοποιηθώ, πάγωσαν. «Τι κάνεις; Γιατί το κάνεις;» με ρωτούσαν. Από την άλλη όμως, μου είχαν εμπιστοσύνη, γιατί έχω αποδείξει στη ζωή μου πως οι αποφάσεις μου για οποιεσδήποτε αλλαγές έκανα ήταν πάντα πολύ συνειδητές και μετρημένες. Οπότε, παρόλο που αρχικά η επιλογή μου τους προκάλεσε άγχος, την αγκάλιασαν. Οι άνθρωποι της δουλειάς νόμιζαν πως έκανα πλάκα. Με έπαιρναν τηλέφωνο για συνεργασίες και τους απαντούσα «Ευχαριστώ! Δεν θα δουλέψω». Αυτό φαίνεται πολύ περίεργο για έναν άνθρωπο που κυνηγά τη δουλειά και την επιτυχία. Ήταν τόσο μεγάλη η ανάγκη μου όμως να φύγω, που φώναζε μέσα μου.

Σε αυτό το διάστημα βίωσες και μια πολύ μεγάλη απώλεια, της μητέρας σου. Πόσο σε άλλαξε;
Η απώλεια της μαμάς μου με καθόρισε. Ήταν το κερασάκι στην τούρτα της προσωπικής μου αναζήτησης για τον τρόπο με τον οποίο έβλεπα τη ζωή μου. Αντιλήφθηκα τη σπουδαιότητα της ύπαρξης. Με βοήθησε να διακρίνω ποια είναι τα απλά και ποια τα σύνθετα προβλήματα. Έπαψα να αναλώνομαι σε ανούσια πράγματα.

Σου λείπει;
Καθημερινά. Θεωρώ ότι είναι μαζί μου. Είναι ο φύλακας άγγελός μου. Τη βλέπω τακτικά στον ύπνο μου. Ανά δύο εβδομάδες έχω ένα σημάδι της. Πιστεύω ότι με προσέχει από εκεί που βρίσκεται. Ένα κομμάτι της είναι μαζί μου, γιατί είμαι ίδια με τη μητέρα μου. Στον καθρέφτη μου βλέπω πολλά πράγματα από εκείνη.

Θέλεις να κάνεις οικογένεια;
Υπάρχει στο μυαλό μου, είναι όμως ένα μακρινό σχέδιο. Δεν θέλω να κάνω οικογένεια ακόμη.

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο τραγούδι σου που τιτλοφορείται «Ράγισμα».
Είναι σε μουσική ενός εξαιρετικά καλού συνθέτη, του Θέμη Παναγιωτίδη. Τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Οι στίχοι είναι του Θάνου Παπανικολάου που επίσης θεωρώ τεράστιο καλλιτέχνη. Αγάπησα πολύ αυτό το τραγούδι και εύχομαι να το αγαπήσει και ο κόσμος.

Πηγή