Ο Adriaan Pauw ήταν διευθυντής της ολλανδικής Εταιρίας Ανατολικών Ινδιών, ιδιοκτήτης μιας ολόκληρης πόλης και…
διπλωμάτης στην αυλή της Γαλλίας. Όπως πολλοί πλούσιοι Ολλανδοί του 17ου αιώνα, ο Pauw είχε στον κήπο του εκατοντάδες τουλίπες, ως επίδειξη του πλούτου του, αφού την εποχή εκείνη μια τουλίπα μπορούσε να κοστίσει όσο μια αγελάδα, ένα αγροτεμάχιο ή ακόμα και ένα ολόκληρο σπίτι.

Ανάμεσα στις πιο πολύτιμες τουλίπες του υπήρχε μια που ήταν η πιο όμορφη και πιο σπάνια απ’ όλες: η Semper Augustus. Αυτή μάλιστα την κατείχε ένας μυστηριώδης συλλέκτης που πιστεύεται ότι ήταν ο Pauw. Το 1630 η τιμή της τουλίπας εκτοξεύτηκε εξωφρενικά προς τα πάνω, ήταν περιζήτητες από τους συλλέκτες πέραν της προφανούς αξίας τους. Οι πιο πολύτιμοι βολβοί ήταν όσοι έδιναν λουλούδια που αντί να έχουν ένα χρώμα, τα πέταλά τους είχαν ραβδώσεις χρώματος με βάση το λευκό. Απ’ αυτές, η Semper Augustus έγινε η πιο διάσημη, εν μέρει επειδή ήταν πιο σπάνια, με λευκά πέταλα και βυσινί ραβδώσεις – κάποια στιγμή λέγεται ότι υπήρχαν μόνο 12 βολβοί.

Τον 17ο αιώνα οι καλλιεργητές πίστευαν ότι αν έριχναν στο χωράφι κοπριά περιστεριών ή σοβά από παλιά τείχη θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια πολύχρωμη. Άλλοι ψέκαζαν το έδαφος με χρωστικές ή έδεναν έναν βολβό που είχε κάνει ένα κόκκινο λουλούδι με ένα άλλον που είχε δώσει λευκό άνθος. Ο άνθρωπος που είχε το μονοπώλιο αρνήθηκε να πουλήσει τους βολβούς του, κάτι που οδήγησε σε αύξηση της τιμής. Το 1638, ένας τέτοιος βολβός διαφημίζονταν για 13.000 φιορίνια, όσο έκανε δηλαδή ένα ωραίο σπίτι. Στην πραγματικότητα, ελάχιστοι είδαν ποτέ μια Semper Augustus, ενώ σήμερα έχει χαθεί.