Γράφει ο ειδικός συνεργάτης,
Θα έχετε ακούσει ίσως, το γνωστό παλιό ανέκδοτο…

Υπάρχουν, λέει, δύο χώρες στον κόσμο, που δεν μπορεί να υπάρξει κατασκοπεία:

– Η Ιαπωνία, γιατί εκεί δεν μιλάει κανείς…

– Και η Ελλάδα γιατί εδώ μιλάνε όλοι!

Η απόλυτη “σιωπή” είναι συχνά λιγότερο αποπροσανατολιστική από τον διάχυτο “θόρυβο”!

Το τελευταίο διάστημα οι τρελές φήμες που κυκλοφορούν στην Ελλάδα, δημιουργούν ένα αφόρητο “θόρυβο”.

Μόνο που κάποιες φορές οι έντονες φήμες, όσο ανυπόστατες κι αν είναι, δημιουργούν πραγματικό πολιτικό αποτέλεσμα. Και αποκαλύπτουν κάποια εφιαλτικά αδιέξοδα που υπάρχουν από κάτω…

– Πριν δύο εβδομάδες κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο Τσίπρας ετοιμάζεται, λέει να… βγάλει τη χώρα από το ευρώ, επικαλούμενος “αδιέξοδο” στις συνομιλίες για την αξιολόγηση και ανεμίζοντας το λάβαρο της “αντίστασης” στην ασφυξία λιτότητας που επιβάλλει το ΔΝΤ.

Σύμφωνα με μιαν εκδοχή, αυτό είχε πάντα στο μυαλό του, τώρα θεωρεί ότι είναι έτοιμη η κοινωνία να το αποδεχθεί και “εργαλείο” για να το επιτύχει είναι ένα (ακόμα) δημοψήφισμα… (Βέβαια το δημοψήφισμα το “έκαψε” από πέρσι τον Ιούλιο, όταν έβαλε τον κόσμο να ψηφίσει ένα “υπερήφανο” ΟΧΙ και το γύρισε σε ένα “ταπεινωτικό ΝΑΙ σε όλα”! Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…)

Τη φήμη αυτή την πίστεψαν πολλοί, όχι μόνο γιατί γράφηκε από ένα πρώην συνεργάτη του Τσίπρα, αλλά γιατί ενισχύθηκε στη συνέχεια από μια ατυχέστατη δήλωση του Προκόπη Παυλόπουλου περί “νομίσματος” που ενέπλεκε τον Πρωταγόρα με τον ανθρωποκεντρισμό και… “τρία πουλάκια κάθονταν”.

Σε μια κοινωνία ταλαιπωρημένη, ανασφαλή και απελπισμένη, τέτοια σενάρια συνωμοσίας (“για κοίτα που τα πάνε και πως μας προετοιμάζουν”…) πιάνουν όπως η φωτιά στα στάχυα των Αύγουστο…

– Πριν λίγες μέρες, όμως, κυκλοφόρησε και η αντίθετη φήμη: Ότι ο Τσίπρας θα πάει σε δημοψήφισμα με ερώτημα: ΝΑΙ ή ΌΧΙ στο ευρώ, με στόχο, αυτή τη φορά, να εμφανιστεί ως “ο πιο συνεπής υποστηρικτής παραμονής στο ευρώ”! Και να εξασφαλίσει, έτσι, τη νομιμοποιητική βάση για να ψηφίσει όλα τα μέτρα που του ζητάνε σήμερα. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, θα κάνει ταυτόχρονα με το δημοψήφισμα και νέες εκλογές για να κερδίσει και νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία…

Προσέξτε: Μέσα σε πολύ μικρό διάστημα κυκλοφόρησαν δύο αντίθετες φήμες, στη μία ότι ο Τσίπρας ετοιμάζεται να αιφνιδιάσει τους πάντες με έξοδο από το ευρώ, στην άλλη ότι ο Τσίπρας ετοιμάζεται να αιφνιδιάσει τους πάντες μονοπωλώντας το ΝΑΙ στο ευρώ!

Το περίεργο είναι ότι αυτές οι φήμες “τρομάζουν” περισσότερο τους αντιπάλους του Τσίπρα! Και το ακόμα πιο περίεργο είναι ότι τις ενστερνίζονται ταυτόχρονα οι ίδιοι άνθρωποι, παρά το ό,τι είναι αμοιβαία αποκλειόμενες!

Στο μεταξύ παρέρχονται άπρακτες η μία μετά την άλλη οι διορίες που η ίδια η κυβέρνηση θέτει για την λήξη της αξιολόγησης.

Άλλες φήμες που κυκλοφορούν, πως “τα έχουν συμφωνήσει όλα”, διαψεύδονται αμέσως, γιατί αν πράγματι τα είχαν συμφωνήσει όλα, θα είχε κλείσει ήδη η αξιολόγηση…

Κάποιες τελευταίες φήμες ότι “υπάρχει συμβιβαστική λύση με τους Ευρωπαίους”, διαψεύδεται επίσης, διότι όχι μόνο το ΔΝΤ επιμένει, όχι μόνο οι Ευρωπαίοι δεν σκέπτονται καν να πάνε κόντρα στο ΔΝΤ, αλλά και διότι το θέμα του χρέους (που ήταν κατά το ΔΝΤ “βιώσιμο” μέχρι τα τέλη του 2014), απειλεί προκαλέσει νέες “δυσάρεστες εκπλήξεις” (πρόταση για κούρεμα καταθέσεων). Οπότε θα τινάξει στον αέρα τα πάντα, αντί να βοηθήσει να περάσουν τα δύσκολα μέτρα…

Και μη ξεχνάμε πως το ΔΝΤ ειδικεύεται στο να αιφνιδιάζει την τελευταία στιγμή. Εκεί που όλοι νομίζουν πως έχει επέλθει συμφωνία, θέτει νέο ζήτημα στο τραπέζι!

Το έκανε άλλωστε πολλές φορές ως τώρα. Με κορυφαία περίπτωση το Νοέμβριο του 2012, που ενώ είχε επέλθει συμφωνία – σε Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής παρακαλώ – για εκταμίευση της πρώτης αξιολόγησης του δεύτερου μνημονίου, (ύψους 53 δισεκατομμυρίων τότε!) το ΔΝΤ έθεσε ξαφνικά θέμα βιωσιμότητας του χρέους.

Οι Ευρωπαίοι αιφνιδιάστηκαν, αλλά η κυβέρνηση Σαμαρά δεν αιφνιδιάστηκε! Είχε ήδη ετοιμάσει το μηχανισμό επαναγοράς χρέους. Οι Ευρωπαίοι δέχθηκαν να της δώσουν 10 δισεκατομμύρια “στο χέρι”, για να αγοράσει (στο ένα τρίτο της τιμής) 30 δισεκατομμύρια από παλαιά Ελληνικά ομόλογα (προ PSI) που υπήρχαν διαθέσιμα στις αγορές τότε. Έγινε η επαναγορά, η Ελλάδα μείωσε σε ένα πρωινό 20 δισεκατομμύρια χρέους (έσβησε 30 παλαιό χρέος και έβαλε 10 καινούργιο), οπότε ικανοποιήθηκε και η τελευταία απαίτηση του ΔΝΤ, έκλεισε η αξιολόγηση και έγινε η εκταμίευση…

Από τότε η κυβέρνηση Σαμαρά έκλεισε άλλες τρείς αξιολογήσεις! Πάντα “καθυστερημένα”. Πάντα γιατί το ΔΝΤ έβαζε κάποιο πρόβλημα στο τέλος. Πάντα, όμως, το πρόβλημα του ΔΝΤ παραμεριζόταν, γιατί τα δημοσιονομικά αποτελέσματα αποδεικνυόταν καλύτερα απ’ ό,τι τα προέβλεπε το ΔΝΤ. Και κάθε φορά η τότε Ελληνική κυβέρνηση εξασφάλιζε και κάποιο θετικό bonus: Πότε τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση (από 23% σε 13%), πότε τη μείωση του χαρατσιού στα ακίνητα (κατά 15%), πότε το “κοινωνικό μέρισμα” των 500 εκατομμυρίων στους φτωχότερους, πότε τη μείωση του φόρου Αλληλεγγύης (κατά 30%), πότε τη μείωση του φόρου πετρελαίου (επίσης κατά 30%)…

Τώρα αυτά αποτελούν… “άπιαστα όνειρα”. Όλα τα θετικά έχουν ανατραπεί. Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν κατάφερε να κλείσει ούτε μια αξιολόγηση μέσα σε ενάμιση χρόνο, ενώ η κυβέρνηση Σαμαρά είχε κλείσει 4 αξιολογήσεις μέσα σε δυόμιση χρόνια! Και αντί να παίρνει η τωρινή κυβέρνηση κάποιο διαπραγματευτικό bonus, ο λογαριασμός ανεβαίνει συνεχώς, και η μία δυσάρεστη έκπληξη διαδέχεται την άλλη.

Απόλυτη πανωλεθρία!

Τα νέα μέτρα δεν βγαίνουν. Προσέξτε, όχι “δεν περνάνε στη Βουλή”. Και να περνούσαν, δεν βγαίνουν στην πράξη.

Ο Τσίπρας το ξέρει και το λέει. Το ΔΝΤ το ξέρει και το φωνάζει. Οι Ευρωπαίοι το ξέρουν, αλλά δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Το ενδεχόμενο ενός Brexit τους συγκρατεί ακόμα, αλλά όχι για πολύ.

– Αν οι Βρετανοί ψηφίσουν έξοδο από την Ευρώπη, τότε διευκολύνεται η ανασυγκρότηση της Ευρώπης με εκδίωξη του πιο “αδύνατου κρίκου”, της Ελλάδας.

– Κι αν οι Βρετανοί ψηφίσουν παραμονή στην Ευρώπη, τότε κανείς δεν θα ασχολείται πια με την Ελλάδα. Και πάλι η απομάκρυνσή της από το ευρώ, θα είναι σχετικά εύκολη (για τους άλλους), αν και απόλυτα δραματική (για τους Έλληνες)…

Όλοι ξέρουν λοιπόν, πως αυτό που φαίνεται να συζητιέται σήμερα (πακέτο 5,5 δισεκατομμυρίων συν 3,6 πρόσθετα μέτρα ή “αυτόματος κόφτης”) δεν πρόκειται να σταθεί για πολύ ακόμα.

Σύντομα θα αντικατασταθεί με κάτι άλλο. Με πιθανό κούρεμα καταθέσεων για να ικανοποιηθεί και το ΔΝΤ και να υπάρξει κάποια ανακούφιση στη συνέχεια στα μέτρα λιτότητας. Ώστε να βγει το νέο Πρόγραμμα…

Μόνο που το παλιό και το κόστος του θα το “χρεώσουν” στον Τσίπρα, ενώ το καινούργιο θα το δώσουν σε κάποιο νέο και άφθαρτο…

– Στο μεταξύ, είναι απαραίτητο ο Τσίπρας να έχει υπογράψει τα βαριά μέτρα, ώστε να μην μπορεί να τα υπονομεύει μετά. Και να χρεωθεί το κούρεμα καταθέσεων.

– Ενώ αμέσως μετά θα του “τραβήξουν το χαλί”, γιατί έχει πείσει τους πάντες για ένα πράγμα: είναι εντελώς αφερέγγυος για ο,τιδήποτε. Και για εφαρμογή μέτρων λιτότητας και για αποκρατικοποιήσεις και για μεταρρυθμίσεις και για έλεγχο των μεταναστευτικών ροών.

Το μεγάλο πρόβλημα του Τσίπρα είναι ότι τώρα προσπαθούν να τον ακυρώσουν ως… “μελλοντική αντιπολίτευση”. Γι’ αυτό του βάζουν σκληρά μέτρα να υπογράψει.

Και αμέσως μόλις υπογράψει θα τον ακυρώσουν και ως κυβέρνηση. Θα του “τραβήξουν το χαλί”…

Όπως το έκαναν, αν και για εντελώς διαφορετικούς λόγους και στο Σαμαρά…

Αλλά και στον ΓΑΠ προηγουμένως. Επίσης για διαφορετικούς λόγους…

– Του ΓΑΠ του “τράβηξαν το χαλί”, γιατί δεν υλοποιούσε τίποτε, και γιατί έχασε τελικά και ο ίδιος τον έλεγχο (με την πρόταση για δημοψήφισμα).

– Του Σαμαρά του “τράβηξαν το χαλί”, γιατί αν και έφερνε θεαματικά αποτελέσματα, τον είχε υπονομεύσει εσωτερικά ο Τσίπρας (τον πήγαινε σε πρόωρες εκλογές για την εκλογή Προέδρου). Οι ίδιοι οι δανειστές δεν ήθελαν να δώσουν 7,5 δισεκατομμύρια σε κυβέρνηση Σαμαρά και να τα καρπωθεί στη συνέχεια ο “άγνωστος” Τσίπρας…

– Του Τσίπρα θα του “τραβήξουν το χαλί”, γιατί αποδείχθηκε εντελώς αναξιόπιστος σε όλα. Ακόμα κι αν υπογράψει τα πάντα, ξέρουν πως δεν μπορεί να τα εφαρμόσει, αφού έτσι κι αλλιώς είναι ανεφάρμοστα.

Και για να υπάρξει νέο πακέτο, πιο “εφαρμόσιμο”, με “ποινή” (κούρεμα καταθέσεων), αλλά και φορολογικές ανακουφίσεις, κάποιος πρέπει να επωμιστεί την αποτυχία και το κόστος (ο Τσίπρας αφού θα τα έχει προηγουμένως υπογράψει όλα) και κάποιος καινούργιος πρέπει να αναλάβει να εφαρμόσει το νέο πακέτο.

Αν ο Τσίπρας προσπαθήσει “ηρωϊκή έξοδο” με εκλογές χωρίς να υπογράψει, η προεκλογική περίοδος θα είναι αληθινά εφιαλτική. Οι άγριες φήμες που θα κυκλοφορούν τότε, θα κινδυνεύουν να γίνουν αυτό-επιβεβαιούμενες προσδοκίες, και θα τις “λουστεί” όλες ο ίδιος ο Τσίπρας. Κανείς άλλος…

Πράγματι, οι τρελές φήμες που κυκλοφορούν σήμερα δεν είναι τίποτε μπροστά στις ακόμα πιο εξωφρενικές που θα κυκλοφορούν, αν μας πάει σε εκλογές χωρίς να υπογράψει. Κι αυτό θα το πληρώσει πολύ ακριβά στις κάλπες.

Φωτιά στα μπατζάκια του θα βάλει. Και δώρο στον Κυριάκο θα κάνει…

Το μόνο που θα μπορούσε να τον “διασώσει” (κάπως) είναι να προσπαθήσει να εμπλέξει και άλλουςστα δικά του διλήμματα. Όχι να απεμπλακεί ο ίδιος.

Είναι πολύ αργά για να απεμπλακεί ο ίδιος. Και δεν είναι εύκολο πια να εμπλέξει άλλους…

Εν πάση περιπτώσει, είναι πολύ αργά για “ηρωϊκή έξοδο”. Αν την επιχειρήσει, δεν θα είναι ούτε “ηρωϊκή” ούτε έξοδος. Αληθινή κατάρρευση θα είναι…

Ν.Κ.