Του Κώστα Δημ.Χρονόπουλου 
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)
Αυτός, ο συμπαθής προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας  έχει όντως κάτι που τον ξεχωρίζει…
(θετικά) από τους προκατόχους του.
Δεν είναι μόνον η όλη συμπεριφορά του, αλλά και τη τόλμη που διαθέτει να προχωρήσει τα πράγματα παραπέρα.
Να αναθεωρήσει παραδεδεγμένα αιώνων.
Δεν χρησιμοποιεί τον τίτλο: “Πάπας”, αλλά “Επίσκοπος Ρώμης”.
Αυτό – πέρα από , ασυνήθη για το Βατικανό, σεμνότητα, δείχνει ότι αντιλαμβάνεται πως αν οι προκαθήμενοι Ιεράρχες του Χριστιανισμού θέλουν πράγματι την Εκκλησιαστική Ένωση τους, τότε θα πρέπει να προηγηθεί η απεμπόληση – θεόσταλτων / θεόδοτων ; – Πρωτείων.
Ενα -κολοσσιαίας σημασίας και ανυπέρβλητο έως τώρα – είναι και το “Α λ ά θ η τ ο” του Πάπα , που ισχύει από τον 5ο μχ αιώνα.
Εύχομαι η ταπεινότητα του Ποντίφικα, οι πρωτόγνωρες θέσεις που φαίνεται  πως υιοθετεί, να είναι πραγματικές καί όχι υποκριτικές.
Η συγκυρία που βιώνουμε ως Ευρωπαίοι – και όχι μόνον – Χριστιανοί με το τσουνάμι των Μουσουλμάνων οι οποίοι μας κατακλύζουν δεν είναι μόνον πρωτοφανής αλλά και Ευρωποαφανιστική.
Η Γηραιά Ήπειρος βρίσκεται προ τραγικού , τρομακτικού διττού κινδύνου:
Αφενός του Δημογραφικού. Αφετέρου της Μουσουλμανοποίησης της.
Οι πολιτικοί πυγμαίοι ηγετίσκοι δεν φαίνονται ικανοί να αντιμετωπίσουν το μέγα ζήτημα (ΣΣ Κάποιοι από αυτούς συμμετείχαν στη δημιουργία του με την άφρονα πολιτική τους).
Μήπως οι επίγειοι Ηγέτες της Χριστιανοσύνης τα καταφέρουν καλύτερα;
Μακάρι! Βέβαια, προαπαιτούμενο είναι να αποφασίσουν ότι θα αφήσουν τις Πρωτοκαθεδρίες / Πρωτεία / Οφίκια, εγωισμούς και προσωπικά βολέματα.                        Τους διαχωρισμούς σε …. Ανατολική και Δυτική Εκκλησία (!!!….).
Έχουν άραγε τη δύναμη , το μεγαλείο ψυχής, τη θεία φώτιση/ επιφοίτηση να βοηθήσουν το χριστεπώνυμο πλήρωμα;
Ή θα συνεχίσουν να αλληλουποβλέπονται αντιδεοντολογικά αντιχριστιανικά, προς όφελος των τρίτων, απίστων, Μουσουλμάνων.
Κατά καιρούς έχουν – από προκαθήμενους – ζητηθεί και “συγνώμες ” για ειδεχθείς πράξεις παρελθόντων αιώνων.
Ε! καί; Τι το θετικό , ανυπόκριτο, επωφελές προέκυψε; Τίποτα.
Αν όμως δεν επαναληφθούν πχ οι Σταυροφορίες – με σύγχρονο βέβαια διαφορετικό τρόπο – τότε πράγματι κάτι θα αλλάξει.
Όπως και αν απαλλαγούμε από “Αλάθητο” – λανθασμένα καθιερωμένo και ομονοήσουν οι Χριστιανοί Ηγέτες και λαοί.

ΥΓ Δεν είναι ζήτημα θρησκευτικότητας ή θρησκοληψίας, αλλά επιβίωσης των Χριστιανών.
Οι λαοί της Ευρώπης οδηγούνται σε (Μουσουλμανοκατευθυνόμενο )αυτοχειριασμό.
Πότε επιτέλους όλοι μας -λαϊκοί και κληρικοί – θα το κατανοήσουμε, ώστε να υπάρξει έγκαιρη αντίδραση;