Γράφει ο ειδικός συνεργάτης,
Μετρήστε πόσες φορές ως σήμερα – μόνο το τελευταίο δίμηνο – η κυβέρνηση Τσίπρα διαβεβαίωνε πως η “συμφωνία έχει κλείσει”…

Πόσες φορές θριαμβολόγησε κιόλας, γιατί τάχα “έκλεισε η συμφωνία” (για την πρώτη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου που μας έφερε), αλλά διαψεύστηκε…

Πόσες φορές πανηγύρισε που η οικονομία “πάει καλύτερα από τις προβλέψεις”. Πλην, “ατύχησε”…

Πόσες φορές προεξοφλούσε “πολιτική διαπραγμάτευση”. Πλην, “έτρωγε πόρτα”…

Πολύ αγχωμένοι είναι. Κι όσο πάει αγχώνονται και περισσότερο…

Με το δίκιο τους.

Η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, μέσα σε 2,5 χρόνια έκλεινε 4 αξιολογήσεις! Η κυβέρνηση Τσίπρα μέσα σε ενάμιση χρόνο δεν κατάφερε να κλείσει ούτε μία…

Η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, κάθε φορά που έκλεισε μιαν “αξιολόγηση” επιφύλασσε και μιαν ευχάριστη έκπληξη: Πότε την επαναγορά χρέους, (που “κούρεψε” 20 δισεκατομμύρια μέσα σε ένα βράδυ!) Πότε τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση (από το 23% στο 13%). Πότε τη μείωση του “χαρατσιού” στα ακίνητα (κατά 15%). Πότε τη μείωση της “εισφοράς αλληλεγγύης” (κατά 30%)…

Η κυβέρνηση Τσίπρα, χωρίς να έχει κλείσει καμία “αξιολόγηση” μας επιφυλάσσει μόνο δυσάρεστες εκπλήξεις: Πότε την αύξηση του ΦΠΑ από το 13 στο 23%. Πότε τη νέα αύξηση του ΦΠΑ στο 24%. Πότε την αύξηση των φορολογικών συντελεστών. Πότε την μείωση του αφορολόγητου. Πότε τη μείωση συντάξεων. Πότε τον τριπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών. Πότε νέα μέτρα – “κάβα Μνημόνιο”…

Και παρ’ όλα αυτά η ρημάδα η “αξιολόγηση” δεν λέει να κλείσει…

Πριν λίγες μέρες μας διαβεβαίωναν, για μιαν ακόμα φορά, πως “όλα είναι έτοιμα”. Αλλά τζίφος!

Μας έλεγαν πως όπου να ‘ναι υπογράφουν. Και μετά…”ναυάγιο”!

Ζήτησαν έκτακτη Σύνοδο Κορυφής.

Οι εταίροι τους είπαν “συγγνώμη δεν θα μπορέσουμε”…

Ζήτησαν, έστω, έκτακτο Eurogroup για να αποφύγουν τον σκόπελο των έκτακτων μέτρων. Τους είπαν ξανά, ότι “δεν γίνεται”. Και τους παρέπεμψαν σε συμφωνία με τους “θεσμούς”.

Τελικά οι εκπρόσωποι των θεσμών έφυγαν από την Αθήνα χωρίς συμφωνία! Χωρίς καν να ορίσουν πότε θα ξανάλθουν…

Και τότε μόνον ανακοινώθηκε ότι θα γίνει Eurogroup! Όμως, όχι τα επόμενα 24ωρα, αλλά μετά από 11 μέρες! Τη Δευτέρα του Θωμά (9 Μαΐου)…

Ίσα-ίσα όταν θα έχουμε φτάσει στο “παρά-ένα” για να στεγνώσει πλήρως η ρευστότητα στην Ελλάδα…

Προσέξτε: Δεν είπαν ότι “έκλεισε” η συμφωνία.

Δεν είπαν ότι βρέθηκαν τα “πρόσθετα μέτρα” του “Μνημονίου-κάβα”…

Δεν είπαν ότι βρέθηκε ο μηχανισμός για την ενεργοποίηση του νέου πακέτου λιτότητας.

Δεν είπαν τίποτε απ’ όλα αυτά…

Γιατί, αν είχαν υπάρξει τέτοιες εξελίξεις, αυτά θα μαθαίναμε πρώτα. Και το Eurogroup θα ήταν “τυπική υπόθεση” που θα μπορούσε να γίνει πολύ πιο άμεσα. Ακόμα και με τηλεδιάσκεψη…

Όμως, τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής. Τι έγινε λοιπόν;

Στην ουσία τους έδωσαν τελική προθεσμία για τελεσίγραφο…

Τους είπαν:

– Κοιτάξτε να συμφωνήσετε μέχρι τις 8 Μαΐου (την Κυριακή του Θωμά), για να τα κλείσετε όλα. Θέλετε να συμφωνήσετε τηλεφωνικά με την Τρόικα; Θέλετε να έλθετε στις Βρυξέλλες; Θέλετε να τους φωνάξετε πάλι στην Αθήνα; Κάντε ό,τι νομίζετε, αλλά ως το πρωί της Δευτέρας 9 Μαΐου να έχετε πλήρως συμφωνήσει σε όλα (και στα 5,5 δισεκ, και στα 3,6 δισεκατομ. “πρόσθετα” και στο μηχανισμό ενεργοποίησης των “προσθέτων”)…

– Γιατί τη μέρα εκείνη, αν δεν έχετε συμφωνήσει, θα έλθετε να σας δώσουμε τελεσίγραφο! Θα πάρετε από μας την τελική συμφωνία έτοιμη, με τη μορφή take it or leave it! Αυτό είναι, κι όπως ακριβώς είναι, κι άλλο δεν έχει…

Μετά απ’ αυτό πώς αντέδρασε η Κυβέρνηση Τσίπρα;

Μέσα στην… καλή χαρά (και ταυτόχρονα, στην πιο μαύρη απελπισία) “πανηγυρίζει” που θα γίνει το Eurogroup και θα της δώσουν “τελεσίγραφο”!

“Πανηγυρίζει” τρόπος του λέγειν…

Γιατί τα στελέχη και οι βουλευτές της κυκλοφορούν με ύφος σαν τη “Μεγάλη Παρασκευή”. Πανταχόθεν βαλλόμενοι και αγρίως προπηλακιζόμενοι…

Και με το δίκιο τους, εδώ που τα λέμε, βρίσκονται σε απόγνωση.

Γιατί αυτά που αρνήθηκαν να υπογράψουν με την Τρόϊκα δεν περνάνε εύκολα στη Βουλή. Ενώ τα άλλα που θα τους δώσουν εν είδη “τελεσιγράφου” την επόμενη Δευτέρα θα είναι ακόμα χειρότερα…

Και για κάποιο άλλο λόγο, όμως:

– Γιατί όταν τους καλεί το ΔΝΤ να υπογράψουν μέτρα που το ίδιο λέει πως “δεν βγαίνουν”, κι όταν τους ζητάει ακόμα να προσυπογράψουν πρόσθετα μέτρα – που κατά μείζονα λόγο “δεν βγαίνουν”- αυτό σημαίνει πως κάτι τους ετοιμάζει…

– Την υπογραφή τους θέλει για να τους εξουδετερώσει από κάθε μελλοντική αντιπολίτευση, ώστε να τους “τραβήξει το χαλί” αμέσως μετά. Και να τους καταργήσει κι από κυβέρνηση…

– Γιατί όλοι ξέρουν πια (και η ίδια η Λαγκάρντ το υπονόησε πρόσφατα), ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και να τα ψηφίσει, δεν μπορεί να τα εφαρμόσει!

Πράγμα που καλύτερα όλων το γνωρίζει ο ίδιος ο Τσίπρας, βεβαίως…

Επομένως εκείνο που του ζητάνε είναι να υπογράψει και να παραμερίσει. Γιατί αλλιώς, θα τον “παραμερίσουν”. Κι έχουν πολλούς τρόπους να το κάνουν…

Κι ο Τσίπρας με τη σειρά του αναρωτιέται:

– Αν είναι καλύτερα να υπογράψει και να τον διώξουν.

– Ή να μην υπογράψει και να φύγει “ηρωϊκά”…

Το δεύτερο θα σημαίνει πως για ό,τι συμβεί στη συνέχεια, θα του ρίξουν το φταίξιμο όλοι. Και μέσα στην Ελλάδα και έξω…

Χρήματα για τα “τρέχοντα” και απολύτως απαραίτητα (μισθούς δημοσίου, συντάξεις κλπ.) υπάρχουν στο δημόσιο Ταμείο μέχρι το τέλος Μαΐου! Κι αν ο Τσίπρας επιχειρήσει “ηρωϊκή έξοδο” με άμεση προσφυγή στις κάλπες, κινδυνεύει να τιναχτούν όλα στον αέρα στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου! Και να τα χρεωθεί ΟΛΑ!

Έτσι, το πρώτο, να υπογράψει τα πάντα σήμερα, μοιάζει πράγματι, “αναγκαστική λύση”! Αλλά είναι μόνον “αναγκαστική”! Δεν είναι “λύση”…

Γιατί, απλούστατα, μάλλον δεν του βγαίνουν τα “κουκιά” να το περάσει στη Βουλή. Αν του έβγαιναν θα είχε ήδη υπογράψει…

Άλλωστε το είπε καθαρά ο Δραγασάκης προχθές: Αν επιμείνουν στα έκτακτα μέτρα, θα έχουμε πολιτικό πρόβλημα…

Οπότε τι μένει;

Όλες τις επόμενες μέρες, μέχρι τα τέλη της Διακαινησίμου (“Διακαινήσιμος” ονομάζεται η εβδομάδα μετά το ΠΑΣΧΑ), να ψάξει ο Τσίπρας, μήπως και μαζέψει τα “κουκιά” στη Βουλή για να το περάσει…

Κι αν δεν τα βρει, να αναζητήσει να εμπλέξει και τα άλλα κόμματα.

Δηλαδή, κυρίως, τη Νέα Δημοκρατία!

Ώστε, ό,τι συμβεί στη συνέχεια, να μη το “λουστεί” μόνος του.

Να εκτονώσει πρόσκαιρα τη λαϊκή κατακραυγή που διογκώνεται καθημερινά, να διαφυλάξει τα νώτα του από πιθανές “εκπλήξεις” που του επιφυλάσσουν μετά την υπογραφή, και να θωρακιστεί για το επόμενο διάστημα.

Όσο η Βουλή έχει τη σημερινή σύνθεση ο ίδιος είναι απαραίτητος στη διακυβέρνηση, ακόμα κι αν του φύγουν…70 βουλευτές!

Γιατί όσο η ΝΔ έχει 75 βουλευτές, κυβέρνηση δεν στέκει χωρίς τη στήριξη και του Τσίπρα. Ενώ, αν γίνονταν εκλογές άμεσα και η ΝΔ έβγαζε πάνω από 120 βουλευτές, ο Τσίπρας δεν χρειάζεται για τη διακυβέρνηση, ενώ όπως τα ‘κανε δεν είναι επίφοβος πια ούτε και στην Αντιπολίτευση…

Ο βασικός στόχος του Τσίπρα πλέον είναι να παραδώσει τη διακυβέρνηση, αλλά να παραμείνει απαραίτητος εταίρος! Δηλαδή να “εμπλέξει” κι άλλους στην υπογραφή των μέτρων που εκείνος έφερε…

Χωρίς να “απεμπλακεί” ο ίδιος εντελώς…

Το πιο κρίσιμο: Αυτή τη συμφωνία που τον καλούν να υπογράψει, κανείς δεν την πιστεύει! Κυρίως δεν την πιστεύουν αυτοί που του ζητούν να την υπογράψει. Απλώς επιμένουν να ζητούν την υπογραφή του Τσίπρα…

Όλοι υποψιάζονται ότι, μετά την υπογραφή, η συμφωνία αυτή θα ανατραπεί! Το πιθανότερο, με ευθύνη των ίδιων των δανειστών.

Άλλοι θέλουν να ανατρέψουν “τη συμφωνία που δεν βγαίνει” για να επιβάλουν μετά “κούρεμα καταθέσεων”, ώστε να ελαφρώσουν τα μέτρα λιτότητας και να “βγει” το (διορθωμένο) Πρόγραμμα…

Άλλοι θέλουν να ανατρέψουν “τη συμφωνία που δεν βγαίνει”, ώστε να οδηγήσουν αναγκαστικά την Ελλάδα εκτός ευρώ…

Το μόνο βέβαιο είναι πως “κάτι ετοιμάζουν” γι’ αμέσως μετά, κι αυτό οδηγεί αναπόφευκτα στην ανατροπή και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ που την υπέγραψε.

Έτσι, το μόνο που απέμεινε στον Τσίπρα είναι να προσπαθήσει όχι να απεμπλακεί ο ίδιος, αλλά να εμπλέξει και όλους τους άλλους!

Γιατί ο μόνος τρόπος να γλιτώσει από τις φοβερές ευθύνες του είναι να τις μοιραστείμε όλους τους άλλους.

Ή τουλάχιστον αυτό μόνο του έμεινε να ελπίζει…

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Θ.Κ.