Γράφτηκε από  Πάνος Γιαννακόπουλος
Πόσο έχει αλλάξει η ζωή σου από το καλοκαίρι που έχουμε να τα πούμε;
Το τελευταίο καλοκαίρι ήταν σημαδιακό, όχι μόνο για μένα, αλλά για κάθε Έλληνα. Άλλαξε…

και η ζωή μας και ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα. Μέσα σε μια μέρα άρχισαν όλα να καταρρέουν. Μου στοίχισε πάρα πολύ αυτό.

Η μουσική σου με τα χρόνια έχει αλλάξει. Η προσωπικότητά σου έχει αλλάξει;
Προσπαθώ πια να είμαι πιο επιλεκτικός στο πού δίνω την καλοσύνη και την αγάπη μου. Αν ρωτήσεις τριγύρω, όλοι θα πουν «α, ο Μύρωνας, πολύ καλό παιδί». Τελικά νομίζω ότι αυτό το «καλό παιδί» στην Ελλάδα δεν είναι και ιδιαίτερα θετικό. Δυστυχώς το concept του σταρ και του σούπερ σταρ στην Ελλάδα σε θέλει «κωλόπαιδο», ασυνεπή, στον κόσμο σου. Αν είσαι καλός και τυπικός, δεν σε παίρνουν πολύ στα σοβαρά. Αυτό έχω καταλάβει.

Σε χαρακτηρίζουν όλοι καλό παιδί, από την άλλη όμως λένε «τα σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι».
Μπορεί να έχω υπάρξει μουλωχτός σε προσωπικές μου στιγμές, αλλά στα επαγγελματικά ποτέ. Εκεί ήμουν πάντα τυπικός.

Πιο καλός είσαι στα προσωπικά ή στα επαγγελματικά σου;
Στα συναισθηματικά μου εμπιστεύομαι δύσκολα και συμπορεύομαι με μία κοπέλα. Δεν είμαι ότι να ’ναι. Μπορεί να φλερτάρω, αλλά δύσκολα ακουμπώ την καρδιά μου στα χέρια μιας γυναίκας. Για να προχωρήσω, πρέπει να είμαι απόλυτα σίγουρος. Γι’ αυτό δεν έχω καεί στα προσωπικά μου. Έχω κάνει σχέσεις για τις οποίες είμαι περήφανος.

Είσαι το τυπικό αρσενικό που ζει από το φλερτ, τον έρωτα και το σεξ;
Μου αρέσουν πολύ οι γυναίκες. Μου αρέσει το παιχνίδι. Το καλό με μένα είναι ότι πάνω στη σκηνή αυτό το φλερτ υπάρχει. Οπότε νιώθω γεμάτος. Από μικρός για μένα το σεξ είχε να κάνει περισσότερο με την κοπέλα μου.

Ο καινούργιος σου δίσκος «Βαθιές αναπνοές» δίνει πολλές λαβές για ερωτήσεις! Ας πιάσουμε τα τραγούδια ένα ένα να μας πεις τι σκεφτόσουν όταν τα έγραφες, αρχίζοντας με το «Δεν φτάνει η αγάπη».
Το είχα γράψει σε μία δύσκολη ψυχολογική κατάσταση. Πριν από δύο χρόνια. Ήμουν λίγο παράξενα μέσα μου τότε. Έχει να κάνει με τις μεγάλες σχέσεις που εκεί αγαπάς και αγαπιέσαι και προκύπτουν άλλα προβλήματα. Αγαπάς αλλά δεν μπορείς άλλο.

Επειδή πρέπει να γίνει το επόμενο βήμα και δεν μπορείς να το κάνεις;
Οι μεγάλες σχέσεις έχουν αυτή την ταλαιπωρία. Κάποια στιγμή βαλτώνουν. Ο άλλος κάθεται δίπλα σου στην ίδια θέση που καθόταν, αλλά αρχίζει πια και σε ενοχλεί. Δεν μπορείς. Θέλεις να φύγει, παρόλο που τον αγαπάς. Σε ταλαιπωρεί η φυσική του παρουσία και αυτό είναι πολύ στενόχωρο όταν το βιώνεις. Είχα δυο μεγάλες σχέσεις που στα τελειώματά τους είχαν κουραστεί. Γι’ αυτό και χώρισα.

Δηλαδή το «Παντρέψου με» δεν υποδηλώνει ότι σου χτύπησε το περιβόητο καμπανάκι;
Κανονικά ήθελα από τα 24 να είχα παιδιά. Το όνειρό μου ήταν να κάνω μικρός οικογένεια. Θέλω παιδιά και οικογένεια!

Πηγή