Με την από 14 Μαρτίου 2016 επιστολή τους προς το ΥΠΕΝ, οι Σύλλογοί ΣΠΗΕΦ ΜΔΝ κατέθεσαν τις απόψεις τους επί του σχεδίου…
διαβούλευσης για το νέο μηχανισμό στήριξης των ΑΠΕ, ζητώντας να συμπεριληφθεί στο Σ/Ν διάταξη για την διόρθωση των αδικιών του New Deal σε βάρος των νησιωτών παραγωγών Φ/Β.

Στο αναλυτικό υπόμνημα που κατέθεσαν υπόψη του ειδικού τύπου, ως απάντηση στη διάχυτη φημολογία για επικείμενο νέο κούρεμα στα πολύ αποδοτικά φωτοβολταϊκά, οι Σύλλογοι μεταξύ άλλων αναφέρουν:

«Μετά από δύο χρόνια συνεχούς αγώνα σε πολιτικό, θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο και μετά την πρόσφατη αναγνώριση των αδικιών αυτών από την ηγεσία του ΥΠΕΝ, είχε μόλις αρχίσει να ξεπροβάλλει μια πρώτη «ακτίνα ελπίδας», καθώς στο σχέδιο διαβούλευσης φάνηκε να έχουν υιοθετηθεί και ενσωματωθεί τα δύο κυριότερα εκ των επιχειρημάτων μας, που αν είχαν ληφθεί υπόψη κατά την εφαρμογή του New Deal, η ζημιά θα είχε αποφευχθεί εν τη γενέσει.

Λίγες μέρες μετά, προς μεγάλη μας θλίψη και πραγματικά έκπληκτοι διαβάζουμε δημοσίευμα ειδικής στήλης της εφημερίδας «Καθημερινή» με θέμα «Νέο ψαλίδι στις ταρίφες των φωτοβολταϊκών» στο οποίο επί της ουσίας αποκαλύπτονται σχέδια της κυβέρνησης για ένα δεύτερο New Deal, που στοχεύει να πλήξει επιλεκτικά, για μία φορά ακόμα, τους σταθμούς που λειτουργούν στα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (ΜΔΝ).

Με ακόμα μεγαλύτερη θλίψη εντοπίζουμε ανάμεσα στις λέξεις πρακτικές διαρροών και μεθοδεύσεις συμβούλων -τυπικών και άτυπων- Υπουργών και Γενικών Γραμματέων της προηγούμενης κυβέρνησης και που ξυπνούν εφιαλτικές μνήμες του 2014, που όσο και να προσπαθούμε να ξεχάσουμε, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να μας στοιχειώνουν.

Θέλουμε τουλάχιστον να πιστεύουμε πως, πίσω από τα δημοσιεύματα, δεν κρύβεται κάποιο από τα στελέχη αυτής της Κυβέρνησης που αρμοδίως επικοινωνούν μαζί μας σε εβδομαδιαία βάση και έχουν γίνει κοινωνοί των αδικιών που έχουν μέχρι σήμερα υποστεί οι Φ/Β παραγωγοί των ΜΔΝ.»

Σχετικά με τα έργα που «υπεραποδίδουν» οι Σύλλογοι καταλήγουν ως εξής:

1.θέμα «υπεραπόδοσης» έργων με βάση τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά και σύμφωνα με το Ελληνικό θεσμικό πλαίσιο δεν υφίσταται.

2.τα έργα σε περιοχές με υψηλό ανανεώσιμο ενεργειακό δυναμικό έχουν μεγαλύτερα κόστη κατασκευής, συντήρησης και λειτουργίας, τα οποία σχεδόν ποτέ δεν ισοσκελίζονται από την επιπρόσθετη οικονομική απολαβή τους.

3.τα περιβαλλοντικά, τεχνικά και οικονομικά οφέλη της υψηλής ενεργειακής απολαβής (kWh/kWp) είναι αναρίθμητα. Συνεπώς, αδιαμφισβήτητα μία «ποινολόγηση» της καλής παραγωγής είναι μια στενόμυαλη, αντιαναπτυξιακή επινόηση που μόνο υποψίες και ερωτηματικά προκαλεί γι’ αυτό πρέπει έγκαιρα μετά βδελυγμίας να απορριφθεί.

4.τα περιβαλλοντικά κοινωνικά και τεχνικά οφέλη των έργων με tracker είναι αδιαμφισβήτητα και η πολιτεία οφείλει να δώσει κίνητρα για την διατήρησή τους ή/και την μετατροπή σταθερών έργων σε trackers, αντί να «σκαρφίζεται» ποινές.

5.το συζητούμενο μέτρο πλήττει ειδικά τους σταθμούς στα ΜΔΝ, τα οποία ήδη έχουν πληγεί δυσβάσταχτα δια του New Deal. Θα είναι δηλαδή η δεύτερη φορά που οι νησιώτες παραγωγοί, οι οποίοι παράγουν υψηλότερης αξίας ενέργεια, υποκαθιστώντας πανάκριβες και ρυπογόνες συμβατικές μονάδες, θα κληθούν να καλύψουν ελλείμματα τα οποία ουδέποτε δημιούργησαν.

Πηγή