Γράφει η Ελένη Σερπετίνη, ανεξάρτητη Μαία
Διακοπές… Ήλιος, θάλασσα, βουνό, καθαρός αέρας, χωριό ή ξενοδοχείο, παιδιά, γονείς, παππουδογιαγιάδες: ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ. Ποιος δεν…
λαχταράει να αφήσει πίσω τη δουλειά, να ξεδώσει και να περάσει λίγες μέρες μακριά από έγνοιες, ευθύνες, αφεντικά, προϊστάμενους και τηλέφωνα που χτυπούν σα μανιασμένα; Όλοι!
Μεταξύ αυτών και εμείς! Ποιοι εμείς; Εμείς που είμαστε 24/7, 365 μέρες το χρόνο on call. Που όπου βρεθούμε, το κινητό είναι προέκταση του χεριού μας. Ναι, εμείς, οι μαίες και οι γυναικολόγοι. Γιατί κι εμείς, δεν είμαστε υπερήρωες… Είναι μεγάλο το τίμημα που πληρώνουμε για να μπορούμε να κάνουμε αυτό το επάγγελμα που δεν γνωρίζει Σαββατοκύριακα και αργίες, σχολικές γιορτές παιδιών, Χριστούγεννα και Πάσχα. Ή μήπως γνωρίζει;

Από τις πιο συχνές ερωτήσεις που ακούω είναι «πότε θα γεννήσω;». Η εγκυμοσύνη, παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή διαρκεί μέχρι και 42 εβδομάδες από την Τελευταία Έμμηνο Ροή της γυναίκας, με τακτική παρακολούθηση και εφόσον δεν συντρέχει κανένας επιβαρυντικός παράγοντας, που να κατατάσσει την εγκυμοσύνη σε υψηλού κινδύνου και να χρήζει παρέμβασης νωρίτερα. Στην Ελλάδα με το 60% των κυήσεων να καταλήγει σε καισαρική τομή, τα πράγματα τείνουν να είναι πολύ διαφορετικά από τις υπόλοιπες χώρες. Οι 42 εβδομάδες της κύησης δεν απαντώνται σχεδόν πουθενά και αυθαιρέτως οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας που ασχολούνται με την κύηση έχουν αποφασίσει ότι η ΠΗΤ (Πιθανή Ημερομηνία Τοκετού) σημαίνει αυτόματα και ημερομηνία λήξης του «προϊόντος» και άρα, το αργότερο μέχρι τις 40 εβδομάδες + 1 ημέρα, η έγκυος καταλήγει να μπαίνει για πρόκληση τοκετού.

Κάθε πρόκληση έχει από μόνη της αυξημένες πιθανότητες καισαρικής τομής, πολύ απλά γιατί οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες για να ξεκινήσει ο τοκετός από μόνος του: το μωρό είναι «ψηλά», ο τράχηλος κλειστός, σκληρός και μακρύς. Κοινώς, διαδικασίες που το σώμα θα χρειαζόταν μέρες ολόκληρες για να τις αλλάξει από μόνο του, με την πρόκληση τοκετού καλούμαστε να τις δεχτούμε και να τις φέρουμε εις πέρας μέσα σε λίγες μόνο ώρες: τις ώρες που θα «αποφασίσει» το νοσοκομείο ή ο γιατρός ότι είναι αρκετές. Η πρόκληση τοκετού δεν είναι αποδιοπομπαίος τράγος. Πρέπει να γίνεται όταν συντρέχουν επιστημονικά τεκμηριωμένοι λόγοι και όταν φαίνεται ότι η περαιτέρω παραμονή του μωρού μέσα στη μήτρα θα βλάψει το ίδιο ή τη μητέρα του. «Ωφελέειν, μη βλάπτειν» έλεγε ο Ιπποκράτης και εφόσον έχουμε ορκιστεί σε αυτό, οφείλουμε να το θυμόμαστε πάντα. Μέσα σε όλα αυτά, προστίθεται και η πνευμονική ωριμότητα του μωρού. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι όταν οι πνεύμονες του μωρού έχουν ωριμάσει, εκκρίνουν μια ουσία, που μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, διαπερνά τον πλακούντα και στέλνει μήνυμα στο σώμα της μητέρας να θέσει σε λειτουργία τον τοκετό. Αν ο τοκετός προκληθεί πριν το μωρό να είναι έτοιμο, τότε πιθανά το μωρό να είναι ανώριμο αναπνευστικά και να χρειαστεί οξυγόνο και θερμοκοιτίδα, ήτοι παραπάνω μέρες παραμονή στη μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο μητρικό θηλασμό. Η μια παρέμβαση οδηγεί αλυσιδωτά σε μία άλλη.

Όλα όσα προανέφερα είναι, δυστυχώς η καθημερινότητα των Ελληνικών μαιευτηρίων. Και επειδή πλησιάζουν και Άγιες μέρες, ας αλλάξω λίγο το σκηνικό. Όπως προείπα, είμαστε άνθρωποι και θα θέλαμε να κάνουμε Πάσχα με τις οικογένειές μας. Να ξεκουραστούμε. Αλλά, δεν θα θέλαμε να θυσιάσουμε και τα λεφτά. Πόσο εύκολο είναι να χάσεις 2-3 τοκετούς μέσα στο Πάσχα, όταν με μια δικαιολογία μπορείς να τα έχεις όλα; Fair? Not?

Μεγ. Δευτέρα τη βλέπεις. Μεγ. Τρίτη μπαίνει για πρόκληση ή καισαρική, μέχρι Μεγ. Παρασκευή έχει βγει, άντε αν κάνει και το μωρό ίκτερο να μείνει ακόμα μια μέρα μέχρι το Μεγ. Σάββατο και Πάσχα κάνει στο σπίτι της. Και κάνουμε όλοι Πάσχα σπίτια μας. Και ζήσαν αυτοί καλά…
Αυτό είναι το πελατειακό σύστημα της Ελλάδας δυστυχώς. Αρκεί να μη χάνουμε την ηθική και την ανθρωπιά μας στην πορεία, γιατί το σύστημα το αποτελούμε όλοι μας, οι γιατροί, οι υπόλοιποι συνάδελφοι μαίες – μαιευτές, ακόμα κι εγώ.

Μέσα λοιπόν στις επόμενες μέρες, πλακούντες θα γεράσουν απότομα, μωρά θα τυλιχτούν με τους λώρους τους σαν κοκορέτσια, αμνιακά θα μειώνονται και αρκετά από αυτά (προσοχή: όχι όλα), απλά για να κάνουμε Πάσχα στο χωριό. Μην κατατάσσετε δίπλα στο 12θεο. Αν κάτι από αυτά που σας λέμε δεν σας ικανοποιεί, υπάρχει πάντα και η 2η γνώμη για διασταύρωση απόψεων. Δεν είναι προτιμότερο να πάρετε μια 2η γνώμη, παρά να προβείτε σε ενέργειες που μπορεί να έχουν αντίκτυπο σε εσάς ή το μωρό σας για πάντα;

Η Μεγ. Εβδομάδα είναι η εβδομάδα των παθών του Κυρίου, όχι των δικών σας. Γιατί, να μην ξεχνάτε ότι η γέννηση του παιδιού σας είναι το πιο σημαντικό γεγονός στη ζωή σας, που θα το κουβαλάτε μαζί σας για πάντα. Διαλέξτε ως τι: σαν σταυρό ή σαν φυλαχτό;

Πηγή