Οι άνθρωποι που ζουν μόνοι μπορούν να είναι το ίδιο… ευτυχισμένοι με αυτούς που διατηρούν ρομαντικές σχέσεις, αλλά σύμφωνα με μια νέα μελέτη, αυτό εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία τους.
Μπορεί πολλές μελέτες να αναδεικνύουν τα πλεονεκτήματα της συντροφικής ζωής, υπάρχουν όμως 
πλέον ευρήματα που δείχνουν πως και η επιλογή μιας ζωής χωρίς σύντροφο μπορεί να έχει επίσης πλεονεκτήματα, όπως είναι η διατήρηση ισχυρών κοινωνικών δικτύων που μπορεί να λειτουργήσουν υποστηρικτικά για το άτομο.

Η νέα μελέτη έρχεται να προσθέσει ένα ακόμα στοιχείο, σύμφωνα με το οποίο, οι άνθρωποι που παραμένουν μόνοι μπορούν να νιώθουν τόσο ικανοποιημένοι όσο και αυτοί που έχουν σύντροφο, αλλά αυτό εξαρτάται κυρίως από το πώς προσεγγίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις εν γένει.

Το στοιχείο κλειδί είναι σύμφωνα με τους ερευνητές, το κατά πόσο ένα άτομο προτιμά να αποφεύγει τη σύγκρουση και τις έντονες συγκινήσεις στις σχέσεις. Εάν κάτι τέτοιο ισχύει, τότε η μοναχική ζωή μπορεί να είναι το ίδιο ικανοποιητική με τη ζωή με σύντροφο.

Αντιθέτως, αυτοί που παραμένουν απτόητοι από τα σκαμπανεβάσματα μιας σχέσης, τείνουν να είναι λιγότερο χαρούμενοι όταν δεν έχουν σύντροφο.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι για κάποια άτομα το να μην επενδύουν συναισθηματικά τους απελευθερώνει από μια μεγάλη πηγή στρες και τονίζουν ότι τα ευρήματα της μελέτης υπογραμμίζουν πόσο υποκειμενικό είναι το ζήτημα της ευτυχίας. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι που οδηγούν σε αυτή και η εύρεση ενός συντρόφου δεν αποτελεί πανάκεια.

Ταυτόχρονα, τα άτομα που συνεχώς παλεύουν για την αποφυγή των συγκρούσεων μέσα σε μια σχέση μπορεί να τείνουν προς μια πιο νευρωτική στάση και κάποια από αυτά, ίσως, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από μια αλλαγή στην προοπτική τους.

Αυτός άλλωστε είναι κι ένας σημαντικός στόχος στη θεραπεία ζευγαριών, όπου τα άτομα μαθαίνουν να διαχειρίζονται καλύτερα τα προβληματικά στοιχεία της σχέσης και να επικεντρώνονται περισσότερο στα θετικά. Τα άτομα λοιπόν που μισούν τις συγκρούσεις, μπορούν να αλλάξουν και να μην παραβλέπουν μια πολλά υποσχόμενη ρομαντική σχέση. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα της αλλαγής.

Τα αρχικά ευρήματα της μελέτης, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 4000 ενήλικες, επαλήθευσαν όσα έχουν βρεθεί σε προηγούμενες μελέτες, ότι δηλαδή κατά μέσο όρο τα άτομα που διατηρούν σχέση είναι πιο ευτυχισμένα από τα άτομα που ζουν μόνα. Όταν όμως προχώρησαν σε πιο ενδελεχή ανάλυση, βρήκαν ότι τα άτομα που ζούσαν μόνα και προτιμούσαν τις σχέσεις χωρίς συγκρούσεις και συναισθηματικές εντάσεις ήταν το ίδιο ευτυχισμένα με τα άτομα που βρίσκονταν σε σχέση. Από την άλλη, οι εργένηδες που προτιμούσαν τις σχέσεις οικειότητας, ακόμα κι αν αυτό περιλαμβάνει το ενδεχόμενο σύγκρουσης, ήταν λιγότερο χαρούμενοι.

Το ερώτημα του εάν τα άτομα που ζουν μόνα είναι ευτυχισμένα, είναι ιδιαίτερα επίκαιρο και αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία , καθώς όλο και περισσότερα άτομα στο δυτικό πολιτισμό καθυστερούν πολύ να παντρευτούν ή παίρνουν διαζύγιο.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ικανοποίηση από τη ζωή είναι ένα ζήτημα ιδιαίτερα πολύπλοκο και όσο περισσότερο το εξετάζει κανείς τόσο περισσότερες αποχρώσεις ανακαλύπτει σε αυτό. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που την επηρεάζουν. Κάποιοι από αυτούς, είναι βιολογικής φύσης και δεν ελέγχονται από τα άτομα , όπως είναι τα ιδιοσυγκρασιακά τους χαρακτηριστικά. Υπάρχουν όμως και παράγοντες που μπορεί κανείς να ελέγξει και να τροποποιήσει, ώστε να αυξήσει τα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωής του, όπως είναι οι στόχοι που θέτει αναφορικά με τις σχέσεις, την καριέρα και τις συνήθειες του τρόπου ζωής.

Στην πραγματικότητα το εάν κανείς βρίσκεται σε σχέση ή όχι, είναι ένα μόνο κομμάτι της συνολικής εικόνας.
Μπορεί σε γενικές γραμμές να κυριαρχεί η αντίληψη ότι τα άτομα επωφελούνται από τις ρομαντικές σχέσεις, αλλά σίγουρα η συντροφική σχέση δεν είναι για όλους η συνταγή της επιτυχίας ή ο μοναδικός δρόμος προς την ευτυχίας. Κάποιοι άνθρωποι φαίνεται πως έχουν τέτοια ιδιοσυγκρασία που τους επιτρέπει να είναι εξίσου ευτυχισμένοι επιλέγοντας μια μοναχική ζωή.