Ο κος Μιχαήλ Στυλιανού ήταν προσκεκλημένος της Φωτεινής Μαστρογιάννη στην εκπομπή…
Take the money and run στις 18/4/2016.

Δημοσιογράφος από το 1953 στην εφημερίδα Ελευθερία και κατόπιν στο BBC στο Λονδίνο από όπου παραιτήθηκε με τον απαγχονισμό των Καραολή και Δημητρίου. Έμεινε ανταποκριτής της Ελευθερίας και κάλυψε όλο το Κυπριακό. Επέστρεψε στην Ελλάδα και έμεινε μέχρι το 1967 όπου και εκπατρίσθηκε στη Γαλλία. Εκεί κατέλαβε τη θέση του διευθυντή της ελληνικής εκπομπής της γαλλικής ραδιοφωνίας. Αυτό υπήρξε και το αποκορύφωμα της καριέρας του. Μετά την πτώση της χούντας υπήρξε για επτά χρόνια Σύμβουλος Τύπου της ελληνικής πρεσβείας και αργότερα ανταποκριτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων και του Έθνους.  Επέστρεψε ως γενικός διευθυντής του ΑΠΕ και αποσύρθηκε το 1993. Έκτοτε είναι συνταξιούχος αλλά παραμένει μαχόμενος αγωνιστής της ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον κο Στυλιανού, η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα είναι το αποτέλεσμα μίας εκφυλιστικής διεργασίας που κρατά δεκαετίες. Η διεργασία αυτή ξεκίνησε μετά τον εμφύλιο με την εποχή Καραμανλή. Ο εθνάρχης ήταν ένας έξυπνος πολιτικός χωρίς όμως κουλτούρα. Ήταν επιλογή του Παλατιού και των ξένων. Σε αντίθεση με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο που ήταν και αυτός δεξιός και ως ένα βαθμό ανόητος αλλά άτομο υψηλοτάτης παιδείας, ο Καραμανλής δεν είχε καμία αισθητική. Κατέστρεψε την αισθητική της Αθήνας μη γνωρίζοντας ότι η αισθητική είναι και παιδαγωγική. Κατέστρεψε την αισθητική σε όλα τα επίπεδα, την ιεραρχία των αξιών. Το χρήμα έγινε η θεότητα και έτσι αρχίζει η κατάρρευση. Οι διάδοχοί του ακολούθησαν αυτή την πορεία.

Η χούντα ήταν η απόλυτη καταστροφή του πολιτισμικού αγαθού της Ελλάδας. Υπήρξε ο θρίαμβος της χυδαιότητας. Την χαριστική βολή έριξε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας ευγενέστατος άνθρωπος αλλά κυνικός και στερημένος πατριωτισμού. Ήταν ένας ειδωλολάτρης, εξουσιομανής και βασικά αδιάφορος. Τότε εισέρχεται ένας ακόμη εκφυλιστικός παράγοντας – η φιλοσοφία του «ωχ αδερφέ». Η φιλοσοφία αυτή καθιερώνεται στην αμφίεση, στη συμπεριφορά, στον τρόπο έκφρασης και στην εργασία. Το φιλότιμο ήταν η τιμή που πρέπει να ακολουθεί κάθε κίνηση του έλληνα, το όνομά του, αυτό που παρέδιδε στα παιδιά του. Αυτά εγκαταλείφθηκαν και κατόπιν εισέβαλλε η τηλεόραση, ο αμερικάνικος τρόπος ζωής, μια θεότητα ο Μαμωνάς, η κατανάλωση και ο ανταγωνισμός με τον γείτονα για την πρόσκτηση αγαθών.

Μπήκαμε στην ΕΕ και καταστράφηκε η βιομηχανίας μας. Θα μπορούσαμε να είχαμε το δικό μας αυτοκίνητο αλλά το σαμποτάρανε προς χάριν των εισαγωγέων.

Εάν δεν μπαίναμε στην ΕΕ θα ήμασταν αυτάρκεις και αγροτικά αλλά και βιομηχανικά. Θα εισάγαμε μόνο ορισμένες πρώτες ύλες ενώ θα εξάγαμε άλλες. Η Ελλάδα είναι μεγάλος εξαγωγέας αλουμινίου και διαθέτει ουράνιο και άλλα ορυκτά. Υπήρχαν τεράστιες δυνατότητες.

Ο Καραμανλής μας έβαλε στην ΕΕ για να μας ασφαλίσει από την Τουρκία και έτσι μπήκαμε και στο ΝΑΤΟ. Τα δύο αυτά όργανα όμως τείνουν να μας εξαφανίσουν ως έθνος. Το ΝΑΤΟ είναι ο δεσμοφύλακας της Ελλάδας, την διαθέτει κατά βούληση. Θέλει, φερ’ειπείν, τη μισή Κύπρο; Την δίνει στην Τουρκία.

Είμαστε ένα έθνος υπόδουλο αλλά και στις δύο αυτές δουλείες εισήλθαμε εθελοντές. Διακριθήκαμε στον πόλεμο της Κορέας και δεν είχαμε καμία υποστήριξη ούτε στο Κυπριακό ούτε στο Αιγαίο. Αντίθετα έχουμε αμφισβήτηση του εναερίου χώρου μας.

Είμαστε εδώ και πολλά χρόνια ένα έθνος μειωμένης κυριαρχίας, τώρα όμως είμαστε υπόδουλο έθνος, μία αποικία.

Η παιδεία μας έχει καταστραφεί. Η συνεχής κατολίσθηση προς τη λύση της ευκολίας, άρχισε στην παιδεία με τον αποκεφαλισμό του αλφαβήτου από τον Ράλλη διότι οι τόνοι και τα σημεία στίξης είναι εκτός από γλωσσικό βοήθημα και άσκηση πνευματικής πειθαρχίας. Όταν από μικρός αποκτήσεις κανόνες του σκέπτεσθαι, ξέρεις και να αξιολογείς.

Μεγάλο μέρος της πνευματικής μας ηγεσίας είναι αλωμένο, μισθοφόροι ΜΚΟ και διάφορων «ανθρωπιστικών» οργανώσεων του Τζωρτζ Σόρος και άλλων think tanks αυτού του είδους που περνάνε το μήνυμα του εθνομηδενισμού και της παγκοσμιοποίησης δηλαδή της μεταβολής των εθνών σε ένα χυλό που αναμειγνύει στο μίξερ της παγκοσμιοποίησης όλα τα έθνη και όλες τις θρησκείες. Από τον χυλό αυτό βγαίνει ένα ρομποτάκι που υπακούει στα συνθήματα της κατανάλωσης. Ετοιμάζουν τον κόσμο του 1984 του Οργουελ και του Θαυμαστού Καινούριου Κόσμου του Αλντους Χάξλεϋ. Στο κέντρο της παγκοσμιοποίησης είναι ο Ρόθτσιλντ. Τα κεφάλαια του Σόρος είναι Ρόθτσιλντ κεφάλαια. Κατασκευάζουν έναν κόσμο ρομπότ, καταναλωτικές μηχανές, χωρίς ιδεολογία, άψυχα όντα, τροφοδοτούμενα με ψευτοηδονές σε μια σκουπιδοδημοκρατία που ελέγχεται από έναν εγκέφαλο.

Η σημερινή εποχή είναι η κρισιμότερη στην ιστορία της ανθρωπότητας γιατί υπάρχει οξεία αντίδραση σε αυτή την επιχείρηση της παγκόσμιας αποβλάκωσης, της επαναφοράς της δουλείας σε μία ρομποτική έκδοσή της. Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχονται από αυτό το σύστημα. Η διανόηση ελέγχεται από αυτό το σύστημα. Έπρεπε να φέρουν τον Φαμπρ για να ξεσηκωθούν οι καλλιτέχνες οι οποίοι, κατά τα άλλα, σιωπούν.

Κινδυνεύουμε με αφανισμό του ανθρωπιστικού πολιτισμού. Ότι έκτισε η αρχαία Ελλάδα με το εμβόλιο του χριστιανισμού, το Βυζάντιον, η Ρώμη ως νομικό σύστημα και κατόπιν η γαλλική επανάσταση πάνε να το εξαφανίσουν.

Βασικό όπλο είναι η διαστροφή της γλώσσας, οι λέξεις γίνονται τραβεστί. Ο ανθρωπισμός έγινε ένα όπλο βομβαρδισμού.Ο καλύτερος για τη μεταβολή φύλου στις λέξεις είναι ο Τσίπρας γιατί είναι αριστερός όπου το αριστερός είναι μία ευνουχισμένη λέξη που έπαψε να σημαίνει αντικαθεστωτικός και σημαίνει υπηρέτης της Μέρκελ, υπηρέτης της παγκοσμιοποίησης. Είναι η Αριστερά των υπονόμων.

Δυστυχώς μόνο μία φωτισμένη μειοψηφία έχει επίγνωση του που βρισκόμαστε και υπό ποίους και που μας οδηγούν. Ωστόσο, ο κος Στυλιανού δήλωσε, ότι δεν είναι βέβαιος εάν η μειοψηφία αυτή έχει αντιληφθεί που πραγματικά μας οδηγούν που δεν είναι άλλο από τον εθνικό θάνατο.

Ο εθνικός θάνατος είναι βαρύτερος από τον προσωπικό. Η αξία της πατρίδας δεν είναι ιδιαίτερα αντιληπτή στον μέσο πολίτη ειδικά όταν υφίσταται τη δυναστεία του καθεστώτος δηλαδή της κυβέρνησης.

Αντιλαμβάνεται κάποιος την αξία της πατρίδας μόνο όταν την στερηθεί. Ο Έλληνας δεν έχει αντιληφθεί ότι χάνει την πατρίδα του, ότι θα γίνει μία μειοψηφία δούλων. Ο π. Μεταλληνός είχε πει χαρακτηριστικά Finis Graeciae.

Όσον αφορά το μεταναστευτικό, η παρούσα, πνευματικά υπανάπτυκτη Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να αφομοιώνει πληθυσμούς. Η άγλωσση Ελλάδα, η απαίδευτη.

Στο παρελθόν, η επαφή με το ωραίο της φύσης διαπότιζε τους ανθρώπους, την παράδοση, την Εκκλησία, με αρχές συμπεριφοράς, φιλοσοφίας ζωής και αισθητικούς κανόνες. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν σοφία, είχαν δύναμη αφομοίωσης. Οι δε εκπαιδευμένοι Έλληνες είχαν μία υψηλότατη παιδεία η οποία διαχέετο στην πρώτη ευκαιρία.

Η εισβολή των μεταναστών θα επιφέρει επιδείνωση εκβαρβαρισμού. Το έθνος πεθαίνει, πεθαίνει βιολογικά με την υπογεννητικότητα, τη μετανάστευση, τις αυτοκτονίες και τους φυσικούς θανάτους.Είναι κρίμα που άθλιοι ηγέτες δεν βοήθησαν τον ελληνικό λαό να αναπτυχθεί πνευματικά.

Η έλλειψη ηγεσίας οφείλεται στο πρόβλημα της αδυναμίας ομαδικότητας που αποτελεί εθνική αναπηρία, χαρακτηριστικό ρωμέικο. Η αναπηρία των φωτισμένων και ικανών είναι ο βεντετισμός, το υπερτροφικό Εγώ, η ανυπαρξία κουλτούρας ομαδικής δουλειάς χωρίς την οποία δεν επιτυγχάνεται τίποτα.

Ο άνθρωπος πρέπει να πειθαρχεί στο Εγώ του προκειμένου να απελευθερωθεί η πατρίδα. Οι εθνικές, λοιπόν, παθογένειες καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη τη δημιουργία ενός απαραίτητου πυρήνα, ενός τραστ εγκεφάλων.

Κλείνοντας, ο κος Στυλιανού, δήλωσε ότι ελπίζει ότι η εξέγερση στην ατλαντική Δύση και στις ΗΠΑ που προέρχεται από κινήματα όπως η «δημοκρατική άνοιξη», το κίνημα Nuit debout στη Γαλλία όπου χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στις πλατείες κάθε βράδυ και συζητούν εναντίον της ΕΕ, κόμματα όπως του Φάρατζ και της Μαρίν Λεπέν που έχουν στιγματισθεί στην χώρα μας ως φασιστικά, όλα αυτά πιθανόν να αποτελέσουν σωτηρία και για την Ελλάδα. Κατά τη γνώμη του εάν δεν είναι έξωθεν η σωτηρία τότε θα καταστραφούμε.

Από τον οδοστρωτήρα που περνά το έθνος, θα επιζήσουν, πιθανόν, κάποια γονιδιώματα και μέσα από το καμίνι μπορεί να ξαναδιαπλαστεί ο άλλοτε Ελληνικός χαρακτήρας, ο Έλληνας που έβγαλε το έπος του 41 που φώτισε όλο τον κόσμο. Αυτά που διέπλασαν τον Έλληνα αυτό ήταν ο λιτός βίος, η παιδεία και οι αρχές της γιαγιάς.

Ο σύγχρονος Έλληνας θα πρέπει πάντα να θυμάται ότι πρέπει να αγωνισθεί γιατί χωρίς τον αγώνα επέρχεται ο θάνατος.

Πηγή