Τελικά, η «ανάσταση της οικονομίας» δε θα συμπέσει με την «ανάσταση της ορθοδοξίας», παρά την… προφητεία Τσίπρα (την προφητεία Καμμένου ότι το πάσχα βγαίνουμε από το…
Μνημόνιο δεν την πήρε στα σοβαρά ούτε η Κουντουρά). Οι… γραμματείς και φαρισαίοι των ιμπεριαλιστών δανειστών έχουν άλλα σχέδια. Δεν ξέρουμε αν θα είναι η σημερινή συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που θα κληθεί να βάλει την υπογραφή της κάτω από τη συμφωνία που θα κλείνει την αξιολόγηση ή αν θα παραχωρήσει τη θέση της σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα ευρύτερης μνημονιακής στήριξης. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει μπει στην πρέσα εδώ και έξι χρόνια κι αυτή εξακολουθεί να τον συνθλίβει. Και θα εξακολουθήσει να τον συνθλίβει για πολλά χρόνια, αν δεν κάνει εκείνος ό,τι χρειάζεται για να σπάσει η πρέσα.

Για να είναι ξεκάθαρη η ματιά μας πάνω σ’ ένα τοπίο γεμάτο από τον καπνό παραλλαγής που σε καθημερινή βάση σκορπούν οι Τσιπραίοι, πρέπει να θυμίσουμε τι έλεγαν και τι έχει γίνει μέχρι στιγμής. Τι έλεγαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες, γιατί αν πάμε στο τι έλεγαν παλιότερα θα χρειαστεί να γράψουμε τόμο.

♦ Ελεγαν ότι η  αξιολόγηση θα κλείσει μέχρι την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ. Φυσικά, δεν έκλεισε.

♦ Ελεγαν ότι επειδή δεν προλαβαίνουν να τα συμφωνήσουν όλα, θα πάνε σε δυο κείμενα συμφωνίας, ένα με το ΔΝΤ και ένα με τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς». Τα κείμενα αυτά υποτίθεται ότι θα ήταν έτοιμα μέχρι την Κυριακή 10 Απρίλη και στη συνέχεια μέχρι την Τρίτη 12 Απρίλη. Τελικά δεν κατέληξαν σε κανένα κείμενο.

♦ Ελεγαν ότι η αξιολόγηση θα έχει κλείσει μέχρι το Eurogroup στις 22 Απρίλη κι ότι αν χρειαστεί να συγκληθεί ένα έκτακτο Eurogroup στις 25 ή τις 26 Απρίλη, ώστε το επόμενο τριήμερο να ψηφίσει τα μέτρα η ελληνική Βουλή και ο Μάης να μπει με τακτοποιημένα τα πάντα. Ούτε αυτό έγινε.

Αν υπάρχει κάποιο νέο, αυτό δεν έχει να κάνει με τις προθεσμίες που σε εβδομαδιαία βάση αλλάζει το κυβερνητικό στρατόπεδο (η τελευταία διαρροή μιλά για 5-10 Μάη), αλλά η συμφωνία ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές δανειστές. Αν ξανακοιτάξετε την υποκλαπείσα τηλεδιάσκεψη Τόμσεν-Βελκουλέσκου-Πόποβα, θα δείτε ότι μιλούσαν για διάσταση εκτιμήσεων ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους και έκαναν λόγο για κάποιο «Ουάσιγκτον γκρουπ» που θα πρέπει να πάρει αποφάσεις. Επειδή ξέρουμε πως στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε η εμμονή στο καταστατικό του ΔΝΤ, ούτε η ξεροκεφαλιά κάποιων τεχνοκρατών που προκαλεί τα προβλήματα, αλλά είναι η μόνιμη κόντρα ανάμεσα σε γερμανούς και αμερικανούς ιμπεριαλιστές, περιμέναμε να δούμε τι θα γινόταν στην Ουάσιγκτον. Οπως όλα δείχνουν, Λιου και Σόιμπλε κατέληξαν σε συμφωνία (η οποία, βέβαια, αφορά πολλά πεδία, με το ελληνικό πρόβλημα ν’ αποτελεί μόνο ένα απ’ αυτά). Γι’ αυτό και είδαμε Σόιμπλε και Λαγκάρντ να κάνουν πανομοιότυπες δηλώσεις. «Ολοι βλέπουν ότι η Ελλάδα χρειάζεται να κάνει περισσότερα και μπορεί να κάνει περισσότερα», έκλεισε τη σχετική συζήτηση ο Σόιμπλε, με το γνωστό του ύφος.

Ο Τσακαλώτος πήρε το μήνυμα, γι’ αυτό και φρόντισε να  δημοσιοποιήσει με non paper ότι υπάρχει πλέον απαίτηση για νέα μέτρα, εν είδει καβάτζας. Νέα μέτρα που θα νομοθετηθούν μεν τώρα, όμως θα εφαρμοστούν άμα εκτιμηθεί ότι δεν πιάνεται ο στόχος για «πρωτογενές πλεόνασμα» 3,5% του ΑΕΠ το 2018. Νούμερο δεν έδωσε ο Τσακαλώτος, ξέρουμε όμως ότι το ΔΝΤ είχε μια διαφορά 2% του ΑΕΠ με την Κομισιόν, οπότε μιλάμε για νέα μέτρα ύψους γύρω στα 3,5 δισ. ευρώ.

Το σημαντικότερο είναι πως ο Τσακαλώτος στο non paper έλεγε πως η ελληνική κυβέρνηση τα συζητά αυτά τα μέτρα, φτάνει να πέσει στο τραπέζι και η ρύθμιση του χρέους. Κυριακή στάλθηκε το non paper, Δευτέρα οι Τσιπραίοι του Μαξίμου άλλαξαν τη «γραμμή», βάζοντας τη Γεροβασίλη ν’ αρχίσει τα γνωστά «καουμποϊλίκια» (δε χρειάζονται νέα μέτρα, δεν πρόκειται να υπογράψουμε τίποτα πέρα απ’ αυτά που συμφωνήσαμε το καλοκαίρι κτλ.). Εννοείται, πως αυτού του τύπου τα «καουμποϊλίκια» δεν προεξοφλούν τίποτα. Είναι σαν τις «κόκκινες γραμμές» που πρώτα μετακινούνται και μετά σβήνουν, χωρίς να χρειαστεί ούτε γομολάστιχα. Να σημειώσουμε, ακόμα, ότι τέτοιες εμπλοκές έχουν συμβεί και σε άλλες διαπραγματεύσεις, επί των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων. Το ότι πρόκειται για «καουμποϊλίκια» των Τσιπραίων, με στόχο την εξαπάτηση του ελληνικού λαού, φάνηκε και από τη δήλωση που έκανε «υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών» (πρόκειται για το… καλλιτεχνικό όνομα του Τσακαλώτου) φεύγοντας από το «Χίλτον» την Τρίτη: «Δεν τα έχουμε δεχτεί ακόμα»!

Επειδή ο Γιούνκερ, που αισθάνθηκε ριγμένος, γιατί στην Ουάσιγκτον τον «έγραψαν» κανονικότατα, έκανε μια «φιλελληνική» δήλωση, διατάχτηκε ο «πολύς» Βίζερ του EuroWorkingGroup να τον βάλει στη θέση του, θυμίζοντας πως τις αποφάσεις τις παίρνει το Eurogroup, στο οποίο ο Γιούνκερ συμμετέχει ως παρατηρητής, χωρίς δικαίωμα ψήφου. Εμφανιζόμενος ως «υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Ευρωζώνης», ο Βίζερ ξεκαθάρισε ότι για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ψηφίσει και τα μέτρα-καβάτζα. Αφού κλείσει η αξιολόγηση, θα γίνει η ρύθμιση του χρέους και μετά η εκταμίευση, με την όλη διαδικασία να απαιτεί τέσσερις εβδομάδες. Είπε και κάτι ακόμα ο Βίζερ. Οτι σε εκκρεμότητα δεν είναι μόνο τα πρόσθετα μέτρα-καβάτζα, αλλά και το μείγμα των μέτρων των συμφωνημένων 5,4 δισ. ευρώ, που η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να το αλλάξει, ώστε τα μέτρα να είναι… πιο πειστικά.

Οι Τσιπραίοι πήραν το μήνυμα: μπορεί το Μνημόνιο να μην προβλέπει μέτρα-καβάτζα από τώρα, αλλά αυτή είναι η συμφωνία της Ουάσιγκτον και σ’ αυτή οφείλουν να προσαρμοστούν. Αρα, το μόνο στο οποίο έχουν ν’ απαντήσουν είναι αν μπορούν να «σηκώσουν» αυτά που τους ζητούν ή αν θα προτιμήσουν να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Δεν ξέρουμε τι θα επιλέξουν (ή θ’ αναγκαστούν να επιλέξουν), όμως η πρέσα θα εξακολουθήσει να σφίγγει τον ελληνικό λαό.
Τι προβλέπει το Μνημόνιο

Για την επιτυχία απαιτείται ο ενστερνισμός του προγράμματος μεταρρυθμίσεων από τις ελληνικές αρχές. Επομένως, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει οποιαδήποτε μέτρα ενδέχεται να κριθούν κατάλληλα για το σκοπό αυτόν, καθώς οι περιστάσεις μεταβάλλονται (…)

Για την επιτυχία θα απαιτηθεί η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί πολλά έτη. Για το σκοπό αυτόν, απαιτείται πολιτική δέσμευση, αλλά επίσης και η τεχνική ικανότητα της ελληνικής διοίκησης να την υλοποιήσει (…)

Οι αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018. Τα εν λόγω μέτρα θα περιλαμβάνουν τις αμυντικές δαπάνες, την προγραμματισμένη μεταρρύθμιση του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και το πάγωμα των υποχρεωτικών δαπανών.

Πηγή