Γράφει ο Καθηγητής 

Γιώργος Πιπερόπουλος
(Τώρα, όσοι «ξυπνάμε», διαπιστώνουμε ότι είμαστε … κακομοίρηδες!..)
Θα παραδεχθώ δημοσίως ότι κάθε φορά που συνθέτω μερικές παραγράφους ως ένα ακόμη σύντομο άρθρο στο διαδίκτυο, το θέμα του τίτλου αποτελεί πάντα σημείο αιχμής του προβληματισμού μου. Στο διαδίκτυο, όπως και όλα τα ΜΜΕ, αποτελεί πρόκληση οι αναρτήσεις να έχουν αυτό που στα δημοσιογραφικά γραφεία (και σε πανεπιστημιακά αμφιθέατρα) χαρακτηρίζουμε «πιασάρικο τίτλο…»

Με άλλα λόγια καθώς τα μάτια των αναγνωστών βλέπουν τον τίτλο να ανοίγει η όρεξή τους με τη γνωστή, άμεση ή έμμεση, προτροπή: «διαβάστε περισσότερα…»

Ο σημερινός μου τίτλος αναδεικνύει τον συγκεκριμένο προβληματισμό και μαζί το περιεχόμενο του σύντομου άρθρου μου καθώς ακούω, όχι πια σε καθημερινή βάση, αλλά κάθε φορά που συνομιλώ με συμπολίτες μας ή παρακολουθώ ΜΜΕ την ίδια ερώτηση:

Γιατί με τόσα που…μας κάνουν ΔΕΝ αντιδρούμε εμείς οι Έλληνες;

Γίναμε καλοπερασάκηδες και τεμπέληδες και αράξαμε στους καναπέδες!

Είναι αυτό «απάντηση» όταν είμαστε τυλιγμένοι με κουβέρτες καθώς κλείσανε τα κοινόχρηστα καλοριφέρ και για πολλούς δεν υπάρχει πια χρήμα όχι για πετρέλαιο ή θερμάστρες αλογόνου, αλλά ούτε για…καυσόξυλα;

«Μας ψεκάζουν…» λένε κάποιοι άλλοι αιτιολογώντας την απίστευτη υπομονή του ελληνικού Λαού που ξεπερνά εκείνη του Βιβλικού Ιώβ!…

Όχι, δυστυχώς, δεν μας…ψεκάζουν!.. Ξεχάστε αυτή την εξήγηση…

Και τι να κάνουμε;

Μαζευτήκαμε σε πλατείες, γεμίσαμε κόσμο και το Σύνταγμα και μια και δυο και τρεις και πολλές φορές με πιο πρόσφατους του αγρότες, μας ρημάξανε στα χημικά και στο ξύλο, αντισταθήκαμε, κουραστήκαμε και τώρα στον καναπέ μετράμε τον πληγωμένο εγωισμό μας!

Πολύ ωραία εξήγηση: «Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει…κρεμαστάρια!..»

Μετά πήγαμε σε δυο ραγδαίες εκλογικές αναμετρήσεις Ιανουάριο και Σεπτέμβριο του 2015 και δώσαμε ΞΑΝΑ την Εξουσία στην «πρώτη φορά αριστερά»ε δηλαδή σε αυτούς που ενώ υποσχέθηκαν ΔΡΑΣΤΙΚΗ (με σκίσιμο συμβάσεων) ΛΥΤΡΩΣΗ τώρα συνεχίζουν το έργο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ (και…κομπάρσων) που μας είχαν φέρει εδώ, και μας σπρώχνουν πιο βαθιά στην απαξίωση…

Άντε ομαδικά, πλέον, κάποτε πράσινοι και μπλε και…πολύχρωμοι με κόκκινο στο φόντο, να γίνουμε για πολλοστή φορά…κοψοχέρηδες!

«Δεν φταίμε εμείς,» είχαν πει αιτιολογώντας την πράξη τους στον Θεό οι πρωτόπλαστοι, «το φίδι μας…εξαπάτησε!»

Είναι δυνατόν οι Έλληνες που με τόση αυταρέσκεια τραγουδούσαμε: «Ο Τράχηλος του Έλληνα ζυγό δεν υποφέρει» τώρα να στεκόμαστε με τόση υπομονή στις ουρές δωρεάν συσσιτίων, στα γραφεία του ΟΑΕΔ, και στις κατά τόπους Δ.Ο.Υ. και να ψελλίζουψιθυριστά, «Σφάξε μας κουαρτέτο θεσμών (όχι πια τρόικα) να…αγιάσουμε;»

Πώς συμβιβάζεται η περηφάνια μας, ο Εθνικός μας «τσαμπουκάς», ο αυθορμητισμός μας και η τάση μας για επαναστατικότητα με αυτή την συμπεριφορά ηττοπάθειας, άνευ όρων παράδοσης, οσφυοκαμψίας και κυβιστήσεων που ξαφνιάζει τους εκτός Ελλάδας εχθρούς μας και φέρνει δάκρυα σε φίλους;

Μία σοβαρού επιπέδου επιστημονική αξιολόγηση της ψυχοκοινωνικής μας κατάστασης, πέρα από τις ανόητες «αιτιολογίες» των «ξένων δακτύλων» και της επιβάρυνσης του εθνικού μας DNA με εναέριους ψεκασμούς, μας προσφέρει η θεωρία «της γνωστικής ασυμφωνίας» (cognitive dissonance) του Αμερικανού ψυχολόγου Leon Festinger.

Σύμφωνα με την θεωρία ένα άτομο ή μια ομάδα μπορεί να διατηρούν συνειδητά τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία, και να συμπεριφέρονται επηρεαζόμενο από αυτά. Με άλλα λόγια εμείς οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη διάταξη και ταυτόχρονα, ασυμβίβαστα δεδομένα, εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, πραγματικές ή συμβολικές.

Οι άνθρωποι έχουμε, επίσης, μια τάση για διατήρηση ισορροπίας μεταξύ προσδοκιών και πραγματικότητας.

Μειώνουμε, λοιπόν, τη σημασία ενός από τους συγκρουόμενους παράγοντες, προσθέτουμε κάποια στοιχεία στον άλλο ή τον αλλάζουμε καθολικά.

Αυτή η διαδικασία ρίχνει φως στην αινιγματική αλλιώς, παράλογη και καταστροφική μας συμπεριφορά. Είναι, αναμφίβολα, θλιβερή η ψυχική κατάσταση που μας περιγράφει τώρα ως Έλληνες ενώ εξελίσσεται το οικονομικό, κοινωνιολογικό, πολιτικό και πολιτιστικό ιστορικά ανιστόρητο δράμα μας…

Δεν κάνουμε αυτά που κάποιοι περιμένανε να κάνουμε και συντηρούμε στο προσκήνιο της λήψης αποφάσεων Κόμματα και πρόσωπα που μας οδήγησαν εδώ και συνεχίζουν να μας απαξιώνουν…

Να διανθίσω τον τίτλο του σημερινού μου άρθρου;

Θα σας θυμίσω τον τότε πρωθυπουργό κ Κωνσταντίνο Σημίτη, τον τότε Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ Λουκά Παπαδήμο (τον υπηρεσιακό Πρωθυπουργό της τρόικας που αρχικά στήριξε αλλά μετά «ΕΡΙΞΕ» ο κ Σαμαράς για να γίνει Πρωθυοπουργός) να στέκονται χαμογελώντας πλήρεις ευτυχίας μπροστά στο ΑΤΜ και να κάνουν την πρώτη ανάληψη σε…Ευρώ!

Μας «κοίμισαν» στην είσοδο του 21ου αιώνα, με παραποίηση λέγεται των Οικονομικών μας δεδομένων, πείθοντάς μας ότι γίναμε «εμίρηδες!»,

Από τον Μάη του 2010, κάθε πέρυσι και καλύτερα κάθε φέτος και χειρότερα, ξυπνάμε διαπιστώνοντας ότι καταντήσαμε… «ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΔΕΣ!»

Το πρόβλημα, συμπατριώτες μου, είναι η…αφύπνιση!

Καθώς η ‘πρώτη φορά αριστερά’ ΕΞΟΥΣΙΑ βολεύει τους δικούς της σε επίπεδα «εμίρηδων» διαπιστώνοντας ότι οι ΠΟΛΛΟΙ ακόμη ΔΕΝ έχουμε ξυπνήσει!..