Διαπολιτισμικά σχολεία οραματίζεται η κυβέρνηση σύμφωνα με τις… ανακοινώσεις που έκανε πριν από μερικές ημέρες ο Υφυπουργός Παιδείας, Θεοδόσης Πελεγρίνης. Στόχος του υπουργείου, όπως ανακοίνωσε, είναι “ελληνόπουλα και παιδιά από άλλες χώρες που θα παραμείνουν τελικά στην Ελλάδα να μπορούν να συνυπάρξουν, διότι ο κίνδυνος γκετοποίησης, αν αντιμετωπιστούν ως αυτόνομες μονάδες, είναι μεγάλος.”

της Πέπης Οικονομάκη

Σύμφωνα με τον κο Στέλιο Μαρίνη, μαθηματικό, ερευνητή και πρώην μέλος του Κέντρου Μελετών της ΟΛΜΕ, πρέπει να βιαστούμε να προετοιμάσουμε τον τρόπο ένταξης των παιδιών αυτών στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας αλλά προτίστως επιβάλλεται να λυθεί τα βασικό τους πρόβλημα που δεν είναι άλλο από εκείνο της διαβίωσης…

“Μην ξεχνάμε ότι οι οικογένειες αυτές θεωρούν – άσχετα με το τι θα τους προκύψει – ότι η διαμονή τους εδώ είναι προσωρινή, επομένως αυτό το που χρειάζονται είναι να έχουν μια επαφή, αφενός με τη σχολική γνώση που πολλά παιδιά έχουν στερηθεί και στην πατρίδα τους λόγω του πολέμου, αφετέρου, την κοινωνική επαφή με τον ντόπιο πληθυσμό, ώστε να νιώθουν ότι βρίσκονται σε μία δεύτερη έστω και προσωρινή πατρίδα…”.

Και πώς θα γίνουν πράξη όλα αυτά με τέτοια οικονομική ύφεση στην ελληνική κοινωνία θα ρωτούσε κάποιος… Με ερώτηση απαντά και ο Κος Μαρίνης:
” Ποιο είναι το ελάχιστο που πρέπει να παρέχεται στους πολίτες που διαμένουν σε αυτή τη χώρα, είτε είναι ντόπιοι είτε έχουν έρθει από αλλού, και πώς μπορούμε να πετύχουμε αυτό το ελάχιστο;

Eαν θεωρούμε ότι ο ανθρωπισμός μας να το πω έτσι απλά, μας επιτρέπει να αφήνουμε ανθρώπους να υποφέρουν ή να είναι αμόρφωτοι ή να είναι χωρίς υγεία, τότε αυτό που θα βάλουμε σε προτεραιότητα δε θα είναι με ποιον τρόπο θα βρεθούν αυτά που χρειάζονται. Αν πάμε ανάποδα θα ψάξουμε να βρούμε τον τρόπο αυτόν! Και ας μη ξεχνάμε τα ποσά τα οποία έχει υποσχεθεί να δώσει η ΕΕ τα οποία είναι τέτοια ώστε να μπορούν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες.”

Το κακό στην όλη υπόθεση είναι ότι η κυβέρνηση ξεκινά μάλλον από λάθος βάση… Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Υφυπουργός Παιδείας: “Βασιζόμαστε στην αλληλεγγύη που διαθέτει ο Έλληνας να στερηθεί ο ίδιος για να προσφέρει στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Είναι συγκινητικό ότι πολλοί εκπαιδευτικοί, αλλά και πανεπιστημιακοί ζητούν επιμόνως να ενταχθούν στο πρόγραμμα για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων και να βοηθήσουν αφιλοκερδώς”…

“Όντως υπάρχει μεγάλη προθυμία εκπαιδευτικών αλλά και ανθρώπων κατάλληλων για εκπαίδευση οι οποίοι θέλουν να συμμετέχουν και ήδη υπάρχουν δομές όπως τα παλιά σχολεία μεταναστών” υποστηρίζει ο κος Μαρίνης…”Το θέμα είναι ότι μια πολιτεία δεν μπορεί να στηρίζεται σε αυτό.

Αυτό μπορεί να λειτουργήσει επικουρικά. Ας μη ξεχνάμε ότι λόγω των ειδικών συνθηκών οι ανάγκες οι εκπαιδευτικές αυτών των παιδιών είναι πολύ αυξημένες κι ένα σχολείο δύσκολα μπορεί να τις καλύψει. Συμπληρωματικά λοιπόν μπορούν κάλλιστα να λειτουργήσουν αυτές οι υπηρεσίες πάλι εφόσον δοθεί από την πολιτεία η δυνατότητα, ο χώρος, τα μέσα για να γίνει αυτό το πράγμα. Δεν μπορούμε όμως να το στηρίξουμε εκεί.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε, απαντώντας και σε εκείνους τους οποίους μιλούν και ξεχωρίζουν τους ξένους από τους ‘Ελληνες, είναι να το δούμε, μιας και υπάρχουν και τα χρήματα, ως μια ευκαιρία να βρουν δουλειά οι Έλληνες δάσκαλοι, να διοριστούν να τοποθετηθούν εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.”