Η εικοσάχρονη Στεφανία από τη Νέα Μανωλάδα, φοιτήτρια μηχανικός….
ηλεκτρονικών υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Πατρών είναι λήπτρια μοσχεύματος μυελού των οστών. Αποφάσισε να μιλήσει στην εφ. “Πατρίς” για την συγκλονιστική περιπέτειά της. Πώς σε ηλικία δέκα ετών ήρθε αντιμέτωπη με τον θάνατο και πως τον νίκησε. Πώς την αντιμετώπισαν οι συγχωριανοί της και οι συμμαθητές της. Γιατί αποφάσισε να μιλήσει για την «ιστορία με αρχή αλλά χωρίς τέλος» και ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει σε όλους μας.

Την συνάντησα στο σπίτι της στη Νέα Μανωλάδα. Ένα κορίτσι γεμάτο ζωή με σπινθηροβόλο βλέμμα, φωνή γεμάτη σιγουριά και διάθεση για ζωή. Η ίδια αφηγείται την συγκλονιστική περιπέτειά της:

«Πριν από έντεκα χρόνια»

Όλα ξεκίνησαν πριν από έντεκα χρόνια. Έπαθα μια μικρή πνευμονία σε ηλικία 9 ετών. Βήχας, πυρετός και ότι άλλο συνοδεύει τέτοιες περιπτώσεις. Οι γονείς μου με πηγαίνουν στο Νοσοκομείο Ρίου για να μου κάνουν οι γιατροί ενδοφλέβια χορήγηση αντιβίωσης. Πήρα εξιτήριο μετά από λίγες μέρες και οι γιατροί μας λένε πως πρέπει να κάνω πιο αναλυτικές εξετάσεις αίματος γιατί ήταν πολύ χαμηλά τα λευκά αιμοσφαίρια, που σημαίνει ευάλωτο ανοσοποιητικό.

Η αρχή της περιπέτειας

Έκανα μυελογράφημα και διαπιστώθηκε πως είχε χαθεί από τον οργανισμό το χρωμόσωμα 7 (βασικό συστατικό του DNA)..Αυτό σήμαινε όπως είπαν οι γιατροί, μονόδρομος δηλαδή μεταμόσχευση μυελού των οστών, διαφορετικά θα πέθαινα…
Πηγή