Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι η ΕΥΠ ,  δεν κατόρθωσε να αποτρέψει…
τους δράστες  των γνωστών πλέον  παρακολουθήσεων – υποκλοπών.
Πρέπει συνεπώς , να αποκατασταθεί η εικόνα που έχει η κοινή γνώμη για την ικανότητα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών να εγγυηθεί την Εθνική μας ασφάλεια.
Το σκεπτικό μας είναι το παρακάτω , πριν αναγκαστούμε να προβούμε πλέον  σε αποκαλύψεις.
Τρία ενδεχόμενα ( αναφορικά με  την γνωστή υποκλοπή και τις αποκαλύψεις των Wikileaks) χωράνε ¨αποκλειστικά ¨ .
1ον – Η διοίκηση της ΕΥΠ ( μέλος της οποίας είναι πρώην ανώτατος αξιωματικός της Αστυνομίας )  κατόρθωσε να πείσει τον αρμόδιο εισαγγελέα να υπογράψει μία τέτοια παρακολούθηση. Μια τέτοια τακτική ακολουθούν συχνά οι αστυνομικές υπηρεσίες κατά την άσκηση των προανακριτικών τους καθηκόντων ( ενίοτε δλδ , πείθουν τους εισαγγελείς να πάρουν μια συγκεκριμένη υπόθεση)
2ον – Η ηγεσία της ΕΥΠ ( δεδομένου του ότι δεν διεξάγεται πειθαρχική έρευνα στο εσωτερικό της για ευθύνες ή μεμονωμένες δράσεις μελών της ) , «επέτρεψε» με λάθη ή παραλείψεις της , να υλοποιηθεί η παρακολούθηση υψηλά ιστάμενων ξένων αξιωματούχων επι Ελληνικού εδάφους σε μια ζωτικής μάλιστα σημασίας σύσκεψη  , με αποτέλεσμα να εκτεθεί η Ελλάδα . Δεδομένο που δείχνει ανικανότητα της υπηρεσίας .
3ον Οι ίδιοι οι συμμετέχοντες στην επίμαχη συζήτηση ( Βελκουλέσκου-Τόμσεν) ή ένας εκ των δύο , να συνεργούσε στην υποκλοπή της μεταξύ τους συζήτησης .
Την 1η περίπτωση ( υπονοεί  ) η γνωστή δήλωση του διοικητή της   σχετικά με την επίμαχη υποκλοπή , ότι « Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών λειτουργεί με βάση την ελληνική νομοθεσία, η οποία απαιτεί πάντα Εισαγγελική Παραγγελία για την αντιμετώπιση εγκληματικών δράσεων ή άλλων απειλών»
Η 2η περίπτωση ανάγεται εκ του αποτελέσματος . Εκ του γεγονότος  δλδ ότι τελικά , δεν αποτράπηκε η υποκλοπή .
Η 3η περίπτωση δικαιολογείται από το ότι , οι διαρροές  αυτές των WikiLeaks  , ενδέχεται να δείχνουν ότι διεξάγεται ένας φθοροποιός πόλεμος μεταξύ του ΔΝΤ και της Γερμανίας. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι , σε περίπτωση που η ΕΕ συνεχίσει να αρνείται διαγραφή του ελληνικού χρέους το Ταμείο θα πρέπει να αποχωρήσει από το πρόγραμμα στήριξης.

Εάν έλαβε χώρα το 1ο ενδεχόμενο – δεδομένου του ότι  η όλη εξέλιξη αποβαίνει μέρα με την ημέρα σε βάρος  μας αφού εμφανίζει εμπόδια  στην  πορεία της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής  –  έχουμε  ¨γενικότερο πρόβλημα¨ , αφού μια τέτοια κίνηση θα πρέπει να ήταν φυσιολογικά , λόγο της σπουδαιότητά της ,  εις γνώση  του ίδιου  πρωθυπουργού  .
Εάν έλαβε χώρα το 3ο ενδεχόμενο , δεν θα ήταν  η σχετική επιστολή της Κριστίν Λαγκάρντ προς στον Eλληνα πρωθυπουργό ,  γεμάτη υπαινιγμούς για ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ από την μεριά της Ελλάδας.
Τα συμπεράσματα δικά σας .
ΟΜΑΔΑΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ