Το Δημοτικό σχολείο Ταξιαρχών Τρικάλων και συγκεκριμένα η ΣΤ τάξη του… σχολείου υπο την επίβλεψη της διευθύντριας του σχολείου κυρίας Ελένη Τζαβέλλα και του δασκάλου της τάξης κυρίου Αθανάσιου Τριανταφύλλου δραματοποίησε στιγμιότυπα του παραμυθιού η Απόχη της Ανδριάνας με μια μια μικρή παρεμβολή σε στυλ αφήγησης της συγγραφέα του παραμυθιού κυρίας Ιωάννας Χαρμπέα.

Η εκδήλωση έκλεισε με στίχους της συγγραφέα που αφορούσαν περιληπτικά την υπόθεση του παραμυθιού η Απόχη της Ανδριάνας και τραγουδήθηκαν με μουσική υπόκρουση ραπ από τα παιδιά που συμμετείχαν στη δραματοποίηση. Επίσης οι μαθητές εξέφρασαν τις εντυπώσεις και τις απορίες και τα διδάγματα που τους δημιουργήθηκαν τόσο για το παραμύθι όσο και για το πώς εμπνέεται και γίνεται κάποιος συγγραφέας.

Το τραγούδι του παραμυθιού έχει ως εξής: Ανδριάνα μου μικρή μες στο δάσος περπατάς

Την απόχη σου κρατάς και χελώνες αναζητάς.

Ένα λαγό συνάντησες

ρώτησες για τη χελώνα

μα ούτε εκείνος ήξερε

που είναι αυτή την ώρα

Να τρομάξεις τη μαμά σου θέλεις μόνο και γελάς

Αλλά χάθηκες στο δάσος και τώρα πως γυρνάς; Πώς γυρνάς; Πώς γυρνάς;

Βρήκες μια μέλισσα κακιά σε τσίμπησε στο χέρι και μια γριούλα σε έσωσε

Και σε έδωσε μήλο απο το πανέρι

Σου έβαλε να φας καλά γιατί ήσουν πεινασμένη

Και εσύ σκέφτεσαι τη μανούλα σου που θα είναι πικραμένη

Παρακάτω πάλι φεύγοντας το μήλο δάγκωσε μια άλλη

και εσύ για να σωθείς έφυγες τρέχοντας

και έπεσες στο ποτάμι.

Ένας βοσκός βρέθηκε εκεί κοντά τυχαία

Τα πρόβατα του έβοσκε

Και σε άκουσε τι ωραία!

Έλα παλιοβοσκέ και σώσε με , σώσε με

Δε με βλέπεις; Μες στο ποτάμι έπεσα δε με καταλαβαίνεις;

Πρόσεχε τα λόγια σου μικρή

γιατί πολύ θα το σκεφτώ

για να σε βγάλω έξω από τον ποταμό.

Έλα βοσκέ και σώσε, σώσε με σε ικετεύω

Τα δάκρυα κυλούν βροχή, τη μάνα μου γυρεύω

Τώρα που σε έσωσα μικρή έλα να πάμε σπίτι

άργησες νύχτωσε πολύ

Στους γονείς σου θα χεις λείψει

Η καρδούλα της χτυπά τικ – τικ – τικ… τικ-τικ –τακ

Και φοβάται πιο πολύ

Που θα την πάει αυτός ο ξένος

που έχει εμπιστευτεί;

Μαμά μου, πατερούλη μου

θα μαι καλό παιδάκι

Φρόνιμο, υπάκουο πολύ

πήρα μαθηματάκι

Αχ Μίνι πόσο μου έλειψες

Δε θα σε ξαναφήσω θα είμαι πάντα φρόνιμη

Δε θα ξανατσιρίξω!

Κλείστε μέσα στην απόχη όλα τα κακά πραγματάκια

Γκρίνιες, φωνές και ζαβολιές να στε γλυκά παιδάκια

Να αγαπάτε τους γονείς μην τους ταλαιπωρείτε

Γιατί δε θα ναι ο καλός βοσκός πάντα για να σωθείτε!

Ανδριάνα με την απόχη σου μας δίδαξες πολλά

Πως πρέπει πάντα να είμαστε υπάκουα παιδιά!

Η κυρία Ιωάννα Χαρμπέα κοινωνιολόγος/συγγραφέας ευχαριστεί θερμά την κυρία Ελένη Τζαβέλλα , τον κύριο Αθανάσιο Τριανταφύλλου καθώς και τα παιδιά που εργάστηκαν για ένα άψογο αποτέλεσμα της παρουσίασης του παραμυθιού.