Του Αυγερινού Χατζηχρυσού 
Ο γραφικός νεοφιλελές δεν είναι λιγότερο επικίνδυνος…
από έναν δολοφόνο επειδή είναι απλά γραφικός. Κι από την οικία του πρώτου διοικητή στο Αουσβιτς, του επίσης γραφικού Ρούντολφ Ες ακουγόταν κλασσική μουσική, αλλά δεν έκανε την σφαγή λιγότερο επώδυνη.

Έτσι δεν διαφέρει και η εν ψυχρό δολοφονία από ένα όπλο,από τους διάφορους νεοφιλελεύθερους οικονομικούς δολοφόνους. Ενώ όμως στην πρώτη περίπτωση η αντίδραση ειναι άμεση και μας εξοργίζει, η δεύτερη, που κάποιος πεθαίνει από έλλειψη φαρμάκων ή επειδή είναι άνεργος/ανασφάλιστος καρκινοπαθής, είναι για τους φίλους της ελευθερίας μια απολύτως θεμιτή και αποδεκτή πράξη.

Πολλοί θα σταθούν στην λεκτική ακρότητα του Αδωνη Γεωργιάδη στο να ονομαστεί ένας δρομος, απο το όνομα του Σταυρου Παπασταύρου, αλλά δεν είναι αυτή η ανοησία που κάνει τον παρουσιαστή της της trash TV επικίνδυνο.

Ειναι η συνέχεια της πρότασης του, ότι ο Σταύρος Παπασταύρου κάνει κάτι απολύτως θεμιτό και αποδεκτό! Το ότι είναι αποδεκτό και νομιμοποιημένο απο μια Ελιτ δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ειναι και δικαιο. Με το σύννομο, ξεχάσαμε τι ειναι πραγματικά το ευνομον.

Ο ίδιος ο Γεωργιάδης λέει ότι ο Παπασταύρου, έμπαινε μπροστά ωστε να αποκρύπτονται τα ονόματα των πλούσιων φοροφυγάδων, δεν τον κάνει ικανό δικηγόρο, τον κάνει συνεργό σε έγκλημα, γιατι αν ήταν ηθικό δεν θα ήθελαν ούτε οφσορ ούτε βιτρίνες. Και το έγκλημα επειδή ειναι “αποδεκτό” απο τους νεοφιλελευθερους και τα ΜΜΕ που κάνουν πλύση εγκεφάλου, φυτεύοντας τον σπόρο του “Μαζι τα φάγαμε” δεν ειναι λιγότερο έγκλημα.

Πόσο μάλλον όταν 11.000.000 κάτοικοι της Ελλάδας βιώνουν όλα τα αποτελέσματα ενός πολέμος, εκτός από τους…Ηρωες! Εχουμε νεκρούς από αυτοκτονίες, απο ελλείψεις φαρμάκων, έχουμε πείνα, έχουμε φτώχεια, έχουμε λουκέτα γιατί κάποιοι Παπασταύροι βοήθησαν να φοροδιαφεύγουν και να καταληστεύουν ένιοι την χώρα.

Και αντι να κυνηγηθούν όσοι Μπετατζίδες και διαπλεκόμενοι προκάλεσαν το χρέος των 300δις, αντι να σαπίζουν στις φυλακές όσοι έκλεψαν το βιος και τον ιδρώτα μας απο τα Ταμεια με τα χρηματιστήρια και το PSI βρέθηκαν οι διάφοροι Γεωργιάδηδες να μας πουν ότι το “Κρατος” προσφέρει ελεημοσύνη οταν πληρωνει συνταξεις ή οταν σεβεται τα κοινωνικοασφαλιστικα δικαιωματα των πολιτών!

Οταν σαν “φίλος της ελευθερίας” έχεις την απαίτηση να κυκλοφορείς σε μια χώρα “ελευθερα” πρεπει να συμμετέχεις και στις υποχρέωσεις αυτής της χώρας.

Η καπιταλιστική ελεύθερη αγορά δεν είναι ελευθερία, είναι δικτατορία όσων μπορούν να εξαγοράζουν την “ελευθερια”, γιατι οι υπόλοιποι θα πρέπει να πληρώνουν δυσβάστακτους φόρους ή να γινονται παράνομοι με κοκκινα χρεη, ωστε ο κάθε Γεωργιάδης να κλεινει νοσοκομεια, γιατι ταυτόχρονα επέτρεψε σε χιλιάδες άλλους νομιμους και ηθικους να φοροδιαφεύγουν με οφσορ…νομιμα (sic)

Ενω έχουν την αντίληψη οτι κάθε πολιτική παρέμβαση στην κοινωνία πρέπει απαγορεύεται αν έχει να κάνει με αναδιανομή πλούτου, οπως προσπαθει η σημερινη κυβέρνηση, εκτός κι αν η αναδιανομή αυτή είναι προς τα πάνω,  έτσι ώστε να δημιουργούνται κίνητρα για ανάπτυξη, δηλαδή λιγότεροι φοροι στους πλούσιους για να επενδύσουν, ωστε να πλουτίσουν περισσότερο και να ξανα-φοροδιαφύγουν εκ νεου με την επομενη οφσορ.

Το Σύνταγμα ενος Κράτους δεν είναι α-λα-καρτ.

Ειτε ισχύει για όλους είτε δεν ισχύει καθόλου.

Ειτε θα συνεισφέρουν ΟΛΟΙ “ανάλογα με τις δυνάμεις τους.”, ειτε καλύτερα να απελαύνονται με το πρώτο πλοιο μαζί με τα λεφτά τους, ούτως ή άλλως άχρηστοι είναι, ακόμη και με τα δικά τους “λογιστικα” μέτρα και σταθμα.