Γράφει ο Μαγια

O κανιβαλικός ρόλος του ΔΝΤ είναι δεδομένος και αδιαμφισβήτητος… Ένας διεθνής µαυραγορίτης, που δανείζει µε ενέχυρο τις πολιτικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώµατα των λαών των κρατών που πέφτουν στα πλοκάµια του.

Όσες φορές «παρενέβη», για να «λύσει» προβλήµατα, οι λαοί και οι χώρες, που υπέστησαν την «παρέµβαση», ισοπεδώθηκαν.

Στη δική μας περίπτωση, το ΔΝΤ θέλει να «πατήσει κάτω», να εκβιάσει κάθε ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου ν΄ αποδεχτεί περαιτέρω εσωτερική υποτίμηση, δηλαδή εκτεταμένη φτωχοποίηση.

Έτσι, μόνο έκπληξη δεν αποτελεί η αποκάλυψη των συνομιλιών Τόμσεν-Βελκουλέσκου για τη στρατηγική της κωλυσιεργίας στη διαπραγμάτευση, προκειμένου να δημιουργηθούν συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας στην Ελλάδα, λίγο πριν το βρετανικό δημοψήφισμα, ώστε ν΄ αναγκαστεί η κυβέρνηση να αποδεχτεί σκληρότερα μέτρα.

«Ο Τόμσεν, απλώς, μας ζητά να αυτοκτονήσουμε για να μας κάνει μετά …μνημόσυνο μειώνοντας το χρέος», είναι η χαρακτηριστική απάντηση κυβερνητικού παράγοντα που έχει ζήσει από κοντά όλες τις φάσεις της διαπραγμάτευσης.

Ωστόσο, το παιχνίδι του «κακού» ΔΝΤ και της «καλής» ΕΕ ή Γερμανίας, μόνο κουτοπόνηρους, αφελείς και κουφιοκεφαλάκηδες μπορεί πλέον να πείσει. Σαν αυτούς που εξανέστησαν από την υποκλοπή των συνομιλιών κι όχι από το περιεχόμενό τους.

Είναι προφανές, πως όλοι οι επικυρίαρχοι έχουν την ίδια …μούρη.

Άλλωστε, ποιος μπορεί να ξεχάσει όλα όσα συνέβησαν το πρώτο εξάμηνο του 2015, με αποτέλεσμα να φτάσουμε τον Ιούλιο στην επιβολή του τρίτου Μνημονίου.

Το επίσημο κι ανεπίσημο δόγμα των δανειστών-δυναστών μας, εδώ και χρόνια και βεβαίως από πέρυσι, παραμένει αναλλοίωτο: «χωρίς σκληρά μέτρα πρόσθετης εσωτερικής υποτίμησης θα σας εξωθήσουμε σε στάση πληρωμών». Αυτό, ακριβώς, επαναλαμβάνουν και οι εν λόγω υποκλαπείσες συνομιλίες.

Άραγε, το δικό μας δόγμα ποιο είναι;…