Συνέντευξη στον Μάνο Χατζηγιάννη
“Ανησυχούμε τι θα συμβεί μελλοντικά και στην πατρίδα μας, που μανιωδώς μερικοί θέλουν να την μεταβάλουν σε άθρησκο κράτος” αναφέρει…
μεταξύ άλλων στο δεύτερο μέρος από την αποκλειστική του συνέντευξη στο ΕΚΚΛΗΣΙΑonline o Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος. Σχολιάζει τους σύγχρονους διωγμούς στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, επισημαίνει αναφορικά με την προετοιμασία για το Πάσχα πως “η Εκκλησία βλέπει με επιείκεια τους χριστιανούς, που δεν τηρούν την νηστεία και υποτονικά πορεύονται προς το Πάσχα”, τονίζει την αξία της ελεημοσύνης, ενώ για πολλοστή φορά αναφέρεται στα εφημεριακά κενά και ζητάει η διοικούσα Εκκλησία να λάβει τα μέτρα της. Για τη δε Μεγάλη Εβδομάδα όταν και πολλοί ιερείς κάνουν αγώνα δρόμου για να καλύψουν τα κενά σε διάφορα χωριά σχολιάζει: “Ο λαός μας διψά και θέλει να ακούσει την καμπάνα, να στολίσει τον επιτάφιο να κάνει Ανάσταση στο χωριό.Χάρις στην θυσία των ιερέων μας γίνονται αυτά, αλλά όπως είναι φυσικό ημιτελή”…

Ακολουθεί το δεύτερο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης:

-Χριστιανισμός στη Μ. Ανατολή και της Αφρική: Πως κρίνετε τον σύγχρονο διωγμό των Χριστιανών σε αυτές τις περιοχές;

Οι διωγμοί κατά των Χριστιανών μάς θυμίζουν τις θηριωδίες των διωκτών τών πρώτων αιώνων. Η Εκκλησία διώκεται στις χώρες τής Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής από τους φανατικούς Ισλαμιστές, στον πολιτισμένο κόσμο από τα όργανα τής αθεῒας και παγκοσμίως από τους θιασώτες τής Νέας Εποχής. Όποιος διαθέτει κοινό νου, αντιλαμβάνεται, ότι κατά του Χριστιανισμού έχει κηρυχθεί ένας ύπουλος διωγμός καλά σχεδιασμένος και προγραμματισμένος.
Ανησυχούμε τι θα συμβεί μελλοντικά και στην πατρίδα μας, που μανιωδώς μερικοί θέλουν να την μεταβάλουν σε άθρησκο κράτος. Εάν δεν τους ανακόψουμε την πορεία θα βρεθούμε προ εκπλήξεων και εθνικών δεινών. Ο Θεός και η Υπέρμαχος Στρατηγός τού Γένους μας να θέσουν την πατρίδα μας υπό την κραταιά σκέπη τους.

-Προετοιμασία για το Πάσχα: Λίγοι νηστεύουν, ακόμη πιο λίγοι εκκλησιάζονται συστηματικά…Είμαστε άοπλοι στον αγώνα της Σαρακοστής και στην πορεία προς το Πάσχα;

Η στάση τού λαού απέναντι στη νηστεία και στην πνευματική προετοιμασία για το Πάσχα, έχει απόλυτη σχέση με το γενικό κλίμα τής πνευματικής αδιαφορίας και αθυμίας. Παλαιότερα οι αξίες τής Χριστιανικής ζωής είχαν κεντρική θέση στην κοινωνία. Σήμερα θεωρούνται ήσσονος σημασίας αν και μέσα στο πλήθος υπάρχουν συνειδητοί και πιστοί Χριστιανοί, που αγωνίζονται τον καλόν αγώνα με επίγνωση. Η Εκκλησία βλέπει με επιείκεια τους χριστιανούς, που δεν τηρούν την νηστεία και υποτονικά πορεύονται προς το Πάσχα.

Ο Κατηχητικός λόγος τού Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, που αναγινώσκεται λίγο προ της απολύσεως της Θείας Λειτουργίας τής Αναστάσεως δίνει το στίγμα της αγάπης και ανοχής της Εκκλησίας προς τους ραθύμους. «Νη­στεύσαντες και μη νηστεύσαντες ευφράνθητε σήμερον. Εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε. Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της πίστεως». Η νηστεία βοηθά και προετοιμάζει όλους γι΄ αυτή την μεγάλη χαρά της Αναστάσεως. Το κέρδος είναι, εάν και αυτοί που δεν ενήστευσαν, εισέλθουν στην χαρά της Αναστάσεως. Ο Ελληνικός Ορθόδοξος λαός στο βάθος της ψυχής του διατηρεί ζωντανή την πίστη στον Αναστάντα Κύριο.

-Φιλανθρωπία/ελεημοσύνη: Μέσα στα απαραίτητα που πρέπει να κάνει ο Χριστιανός κατά την περίοδο της Αγίας & Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι και η φιλανθρωπία, η ελεημοσύνη. Η Εκκλησία δίνει πρώτη το παράδειγμα και βοηθάει και τους Έλληνες και τους πρόσφυγες παντί τρόπω. Μήπως κινδυνεύει να ταυτιστεί από κάποιους με φιλανθρωπικό ίδρυμα και να χάσει τον πνευματικό χαρακτήρα της;

Στην παραβολή του καλού Σαμαρείτου διδασκόμεθα, ότι η φιλανθρωπία είναι το κύριο γνώρισμα των ανθρώπων του Θεού. Εξ άλλου ανάλογα με την εκδηλωθείσα αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας θα κριθούμε από τον Κύριο κατά την Δευτέρα Παρουσία. Πίστη και αγάπη είναι τα δύο βασικά στοιχεία του Χριστιανού. Από την αρχή της Εκκλησίας η προς τον πάσχοντα αγάπη ήταν κύριο μέλημα των Χριστιανών. Αυτή τη σύζευξη πίστεως και αγάπης ζει η Εκκλησία μας και θα ζει πάντοτε. Είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος διήλθε «ευεργετών και ιώμενος» τους ανθρώπους. Μάλιστα στην Καινή Διαθήκη διαπιστώνουμε, ότι ο Κύριος εδίδασκε τον λόγο της αγάπης και συγχρόνως εμπράκτως με θαύματα ιάσεων τους προσέφερε αγάπη.
Την ίδια τακτική ακολουθεί και σήμερα η Εκκλησία μας. Εφαρμόζει την διδασκαλία του ιδρυτού Της και προσφέρει αδιακρίτως αγάπη. Το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι τεράστιο και δικαίως επαινείται υπό πάντων. Την τελευταία περίοδο με την εισβολή των προσφύγων και των μεταναστών στην πατρίδα μας η αγάπη των μελών της Εκκλησίας μας επιτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα, γιατί προσφέρεται σε αλλοεθνείς και αλλόθρησκους, τους οποίους δεν ξεχωρίζει αλλά θεωρεί αδελφούς του Χριστού.

-Ο παπάς: Σε πρόσφατο κήρυγμά σας είχατε μιλήσει για το ήθος του παπά του χωριού. Σύντομα όπως κάθε χρόνο, θα γίνουμε μάρτυρες του φαινομένου ένας παπάς να κάνει αγώνα δρόμου από χωρίον εις χωρίον για να κάνει Ανάσταση παντου. Πως το σχολιάζετε;

Έχω πολλές φορές γράψει και διαμαρτυρηθεί για το κλείσιμο των ενοριών της υπαίθρου. Ο νόμος «ένα προς δέκα» για τους εφημερίους είναι εξοντωτικός. Στα πέντε χρόνια, που ισχύει, κενώθηκαν 50 ενορίες στην Μητρόπολή μου, εκ των οποίων έμειναν ανοικτές μόνο 5. Η οικονομική κρίση είναι πρόφαση. Εάν οι κυβερνώντες εκτιμούσαν την πολυσήμαντη προσφορά τού παπά στο χωριό δεν θα ελάμβαναν τέτοια μέτρα περιορισμού των εφημερίων. Τις ημέρες των εορτών οι ιερείς μας αναλαμβάνουν αγώνα δρόμου. Τελούν διπλές και τριπλές Ακολουθίες.

Ο λαός μας διψά και θέλει να ακούσει την καμπάνα, να στολίσει τον επιτάφιο να κάνει Ανάσταση στο χωριό. Χάρις στην θυσία των ιερέων μας γίνονται αυτά, αλλά όπως είναι φυσικό ημιτελή. Χωριό χωρίς παπά και Μεγαλοβδόμαδο προκαλεί μελαγχολία και στους μονίμους κατοίκους και στους πολυάριθμους επισκέπτες του. Πόσο θα κρατήσει αυτό; Οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες. Τα χρόνια περνούν, οι γέροντες Ιερείς αποχωρούν, νέοι δεν διορίζονται και χορταριάζουν οι αυλές των άλλοτε ανθούντων ωραίων Εκκλησιών των χωριών μας, τις οποίες οι πρόγονοί μας έκτισαν με πίστη και εστόλισαν με ότι πιο πολύτιμο υπήρχε στην εποχή τους. Φρονώ, ότι η διοίκηση της Εκκλησίας μας θα πρέπει να απαιτήσει από το κράτος την τήρηση των συμφωνηθέντων για την μισθοδοσία τού Εφημεριακού Κλήρου, διότι είναι ανεπίτρεπτο να δαπανάται πακτωλός χρημάτων για άλλους δευτερευούσης σημασίας σκοπούς και να εγκαταλείπεται ο Εφημεριακός Κλήρος.

Πηγή