Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Την ώρα που η κυβέρνηση θα ζητά την ψήφο της Βουλής για τη… συμφωνία με την Τουρκία για το μεταναστευτικό-προσφυγικό (που συμπεριλαμβάνει και την εγκατάσταση Τούρκων αξιωματικών στα ελληνικά νησιά), στη γείτονα θα διαρκεί η δίκη, ενώπιον του Κακουργιοδικείου της Κωνσταντινούπολης, των δύο δημοσιογράφων τους Τζουμχουριέτ, τζαν Ντουντάρ και Ερντέμ Γκιουλ, που κατηγορούνται για κατασκοπεία, αποκάλυψη κρατικών μυστικών, απόπειρα πραξικοπήματος και συνδρομή τρομοκρατικής οργάνωσης, ενώ στην πραγματικότητα δικάζονται επειδή ασκούν έντονη κριτική στον Ερντογάν και το ισλαμο-συντηρητικό καθεστώς του.

Επισήμως, οι δημοσιογράφοι κατηγορούνται για το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ τους σχετικά με την κατάσχεση, τον Ιανουάριο του 2014, φορτηγών των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών (MIT), γεμάτων όπλα που προορίζονταν για τους Σύρους ισλαμιστές αντάρτες.

Οι δύο δημοσιογράφοι φυλακίσθηκαν τον Νοέμβριο του 2015 και αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι ως τη δίκη τους, τον περασμένο Φεβρουάριο, μετά από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, εναντίον του οποίου ο Ερντογάν έσπευσε να στρέψει τα πυρά του, απειλώντας να το… καταργήσει σε περίπτωση «υποτροπής».

«Δεν θα υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, θα κάνουμε τη δίκη των εγκλημάτων του κράτους», απάντησε ο Ντουντάρ. «Η εμπλοκή της Τουρκίας στον συριακό εμφύλιο πόλεμο προκάλεσε έναν άλλο εμφύλιο πόλεμο, αυτή τη φορά στην Τουρκία».

«Η Τουρκία διέρχεται μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους για την ελευθερία του Τύπου», δήλωσε ο εκπρόσωπος των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα (RSF) στην Τουρκία, Ερόλ Οντέρογλου – αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έφθασε στο σημείο να υπογράψει με την Τουρκία ακόμη και συμφωνίες σε θέματα ενημέρωσης!

Συμφωνίες που υπεγράφησαν λίγο μετά την εισβολή, στις 5 Μαρτίου, της τουρκικής αστυνομίας στα γραφεία της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας «Ζαμάν» και διέλυε με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω από τα γραφεία της για να διαδηλώσει υπέρ της ελευθερίας του Τύπου. Την ίδια ώρα, η τουρκική κυβέρνηση προχωρούσε στην απόλυση του διευθυντή και του βασικού αρθρογράφου της εφημερίδας και έθετε τη «Ζαμάν» υπό… δικαστική επιμέλεια και κρατική επιτροπεία – με αποτέλεσμα ξαφνικά να γεμίσουν οι σελίδες της φιλοκυβερνητικά άρθρα!

Εκείνη την πρώτη ημέρα της εισβολής, η «Ζαμάν» πρόλαβε να κυκλοφορήσει με τον τίτλο «Ημέρα ντροπής», ενώ την επομένη, πρώτη ημέρα της κυβερνητικής επιτροπείας, όλες οι ειδήσεις ήσαν φιλοκυβερνητικές και ο Ερντογάν φιγουράριζε στην πρώτη σελίδα, κρατώντας το χέρι μιας ηλικιωμένης γυναίκας.

Τον περασμένο Οκτώβριο είχε γίνει γνωστό πως είκοσι δημοσιογράφοι βρίσκονταν στις τουρκικές φυλακές ενόψει των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου.

Στην Τουρκία η καταστολή στον Τύπο επιβάλλεται μέσω της εφαρμογής της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, στην οποία εντάσσεται πλέον κάθε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ ή έκφραση γνώμης.

Στις 19 Ιανουαρίου 2016, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης καταδίκασε την Τουρκία για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης λόγω της απαίτησης των τουρκικών αρχών οι δημοσιογράφοι ενός περιοδικού που πρόσκειται στην αντιπολίτευση να κατονομάσουν τις πηγές τους για ένα άρθρο που αφορούσε τις πρακτικές των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Το συγκεκριμένο άρθρο, το οποίο είχε δημοσιευθεί στο εβδομαδιαίο τουρκικό ειδησεογραφικό περιοδικό Nokta, είχε αποκαλύψει την ύπαρξη ενός συστήματος κατάταξης των δημοσιογράφων και των μέσων ενημέρωσης ανάλογα με το εάν διάκεινται ευνοϊκά ή όχι απέναντί στις ένοπλες δυνάμεις. Με βάση αυτό το σύστημα, το επιτελείο απέκλειε δημοσιογράφους και ΜΜΕ από εκδηλώσεις του και από την ενημέρωση για κάθε δραστηριότητά του – να μια καλή ιδέα για τον κ. Καμμένο!

Για το ΕΔΑΔ, το επίμαχο άρθρο συνέβαλε στον δημόσιο διάλογο «για τις διακρίσεις από κρατικά όργανα σε βάρος μέσων ενημέρωσης» και ο σκοπός του ήταν να συμβάλει στον «δημόσιο διάλογο για τη σχέση ανάμεσα στις ένοπλες δυνάμεις και την πολιτική» γενικά.

Ωστόσο, παρά την απόφαση του ΕΔΑΔ, δύο δημοσιογράφοι του ίδιου περιοδικού κινδυνεύουν να τους επιβληθεί ποινή κάθειρξης 20 ετών, καθώς φέρονται, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, να ενέχονται σε απόπειρα «πραξικοπήματος».

Οι δύο δημοσιογράφοι συνελήφθησαν την επομένη των βουλευτικών εκλογών της 1ης Νοεμβρίου στην Τουρκία, αφού το περιοδικό χαρακτήρισε στο κύριο θέμα στο πρωτοσέλιδό του τον θρίαμβο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «την έναρξη εμφυλίου πολέμου στην Τουρκία».

Στις 21 Μαΐου 2015, η εφημερίδα «Χουριέτ» είχε καταδικαστεί για εξύβριση του κ. Ερντογάν (λόγω ενός άρθρου γνώμης), ενώ λίγες μέρες αργότερα οι τουρκικές αρχές αρνήθηκαν να δώσουν στον Αμερικανό δημοσιογράφο Στήβεν Κίνζερ την τιμητική υπηκοότητα του του είχαν υποσχεθεί (σ.σ. με άρθρο του είχε συμβάλει στη διάσωση μωσαϊκών που χρονολογούνταν από τη ρωμαϊκή εποχή), μετά από ένα επικριτικό για τον Ερντογάν άρθρο του.

Επίσης τον Μάιο του 2015, ο Όμιλος Ντογκάν, στον οποίο ανήκει η εφημερίδα «Χουριέτ», αποκλείστηκε από τους δημόσιους διαγωνισμούς με εντολή της κυβέρνησης και με τον Ερντογάν να αποκαλεί «τσαρλατάνους» τους δημοσιογράφους του ομίλου.

Γιατί; Μα επειδή η εφημερίδα, την επομένη της καταδίκης σε θάνατο του πρώην προέδρου Μόρσι στην Αίγυπτο, είχε κυκλοφορήσει με πρωτοσέλιδο τίτλο «Εξελέγη με ποσοστό 52% των ψήφων και καταδικάστηκε σε θάνατο».

Παρά το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι επέμεναν ότι ουδέποτε σκέφθηκαν να συνδέσουν τον Μόρσι με τον Ερντογάν, ο τελευταίος (επειδή και ο ίδιος είχε λάβει το 52% των ψήφων) επέμεινε ότι ο τίτλος στρεφόταν εναντίον του, παραπέμποντας συνειρμικά σαφώς στον ίδιο!

Στις 22 Ιουλίου 2015, η εφημερίδα «Μιλλιέτ» απέλυσε τον επιφανέστερο από τους αρθρογράφους της, τον Καντρί Γκιουρσέλ για ένα… μήνυμα στο Twitter, στο οποίο ο δημοσιογράφος έκανε λόγο για την ευθύνη του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην φονική επίθεση αυτοκτονίας στο Σουρούτς, που αποδίδεται στο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ).

Την προηγουμένη, ο δημοσιογράφος κατήγγειλε στο λογαριασμό του στο Twitter την υποκρισία των υπεύθυνων του πλανήτη που απηύθυναν τα συλλυπητήριά τους στον Ερντογάν μετά την επίθεση η οποία στοίχισε τη ζωή 32 ανθρώπων και προκάλεσε τον τραυματισμό περίπου 100, στο Σουρούτς, κοντά στη Συρία.

«Είναι ντροπή ξένοι αξιωματούχοι να τηλεφωνούν στο πρόσωπο που είναι ο κύριος υπεύθυνος για την τρομοκρατία του Ισλαμικού Κράτους στην Τουρκία για να του υποβάλουν συλλυπητήρια μετά την επίθεση του Σουρούτς», έγραψε χωρίς ωστόσο να κατονομάσει τον αρχηγό του κράτους.

Μετά από όλα αυτά, ο κ. Τσίπρας κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Τουρκία έκρινε ότι έπρεπε να υπογραφούν και συμφωνίες σε θέματα ενημέρωσης.

Και το πιο αστείο: Μετά από όλα αυτά και μετά την υπογραφή των συμφωνιών, το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε, στις 11 Μαρτίου, ανακοίνωση με την οποία… «εκφράζει την έντονη ανησυχία του για το αίτημα που κατατέθηκε προχθές από τον Τούρκο πρωθυπουργό στην τουρκική Εθνοσυνέλευση για την άρση της βουλευτικής ασυλίας των δύο Συμπροέδρων και τριών βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP). Η κίνηση αυτή γίνεται μόλις λίγες μέρες μετά την ενέργεια της τουρκικής κυβέρνησης να θέσει υπό κρατικό έλεγχο την αντιπολιτευόμενη και πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα Ζαμάν και το πρακτορείο ειδήσεων Cihan (Τζιχάν)».

Και συνεχίζει ο (άλλος) ΣΥΡΙΖΑ:

«Οι πολιτικές διώξεις κατά των προοδευτικών, δημοκρατικών δυνάμεων, που κορυφώνονται με την απόπειρα ποινικοποίησης της τρίτης κοινοβουλευτικής δύναμης της χώρας, καθώς και η καταστολή της ελευθερίας του τύπου, εκτροχιάζουν τη δημοκρατία στην Τουρκία. Σε συνδυασμό με τη βίαιη καταστολή στα νοτιοανατολικά, πλήττουν θανάσιμα προσπάθειες- που στηρίζει απόλυτα ο ΣΥΡΙΖΑ- για επανέναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών και για την ειρηνική διεκδίκηση δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Τουρκία»!

Με λίγα λόγια, πρώτα υπογράφουν συμφωνίες μαζί τους και μετά τους καταγγέλλουν!

Ό,τι κάνουν δηλαδή και με το… ΔΝΤ!