Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν ένα νευρωνικό κύκλωμα με το οποίο μπορούν να αλλάξουν τη συμπεριφορά κάποιου και να τον κάνουν περισσότερο ριψοκίνδυνο…

Ο «διακόπτης» με τον οποίο κάποιος μπορεί να γίνει ριψοκίνδυνος είναι μια μικρή ομάδα νευρώνων στην περιοχή του επικλινούς πυρήνα του εγκεφάλου, οι οποίοι διαθέτουν υποδοχείς ντοπαμίνης με την ονομασία D2. Ο επικλινής πυρήνας παίζει ρόλο-κλειδί στο εγκεφαλικό κύκλωμα της ανταμοιβής και της απόλαυσης και για ορισμένους ανθρώπους τα ρίσκα δεν είναι παρά μια απόλαυση.

Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», εισήγαγαν μια οπτική ίνα, λεπτή σαν τρίχα, στον εγκέφαλο των πειραματόζωων.

Πειράματα

Ενεργοποιώντας τους νευρώνες με τη βοήθεια του φωτός κατάφεραν προσωρινά να κάνουν τους αρουραίους λιγότερο ή περισσότερο ριψοκίνδυνους.

Επίσης ανακάλυψαν ότι ένα φάρμακο (το pramipexole) που χρησιμοποιείται σε ασθενείς με Πάρκινσον, όταν εισαχθεί στην ίδια περιοχή, μπορεί επίσης να κάνει τα ζώα πιο ριψοκίνδυνα.
Παρόλο που οι αρουραίοι και οι άνθρωποι έχουν παρόμοια εγκεφαλική δομή, δεν είναι δυνατό να εισάγει κανείς στον ανθρώπινο εγκέφαλο μια οπτική ίνα και να εφαρμόσει την ίδια επεμβατική τεχνική, σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, καθηγητή Ψυχιατρικής και Εμβιομηχανικής, Καρλ Ντάισεροθ.

Γι’ αυτό τον λόγο αναζητούνται άλλες λύσεις, πιθανώς φαρμακευτικές, για όσους έχουν εθιστεί στον ριψοκίνδυνο τζόγο.

Πάντως η έρευνα δεν εξηγεί προς το παρόν γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πολύ πιο ριψοκίνδυνοι σε σχέση με άλλους στο χρηματιστήριο, στο καζίνο ή σε ό,τι άλλο ενέχει κίνδυνο.

Πηγή