Στο κυνήγι στρατηγικά κακοπληρωτών, οι οποίοι διαθέτουν μεν ακίνητη περιουσία και… καταθέσεις, δεν πληρώνουν όμως κατά συνείδηση τα δάνειά τους, το σύνολο των οποίων ανέρχεται στα 20 δισ. ευρώ, στοχεύει η επιμονή του κουαρτέτου να ανοίξει το πλαίσιο πώλησης για όλες τις κατηγορίες μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Συνδυαστικά σε αυτό συμβάλει, όπως τονίζουν στο Euro2day.gr πηγές με γνώση της διαπραγμάτευσης, το γεγονός ότι η πλευρά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θεωρεί πως η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών ήταν ελλιπής. Κι αυτό διότι η αντιμετώπιση του προβλήματος των 108 δισ. ευρώ κόκκινων και μη εξυπηρετούμενων δανείων απαιτεί περισσότερα κεφάλαια.
Στις συναντήσεις που έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα μεταξύ του κουαρτέτου και της διαπραγματευτικής ομάδας της κυβέρνησης για το θέμα των κόκκινων δανείων, οι εκπρόσωποι των δανειστών ανέφεραν ότι με βάση την ελληνική πρόταση θα εξαιρεθεί από την πώληση το 42%-45% των κόκκινων δανείων, γεγονός που θα αποδυναμώσει την δημιουργία αγοράς ενεργής διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Σύμφωνα με τραπεζικές πηγές στα εν λόγω δάνεια «κρύβεται» το 50% και πλέον των στρατηγικά κακοπληρωτών. Με βάση τα στοιχεία που έχουν στην διάθεσή τους οι δανειστές, η κυβέρνηση και οι εποπτικές αρχές οι στρατηγικά κακοπληρωτές χρωστούν δάνεια 20 δισ. ευρώ, τα οποία στο σύνολό τους είναι κόκκινα.
Μάλιστα, όσον αφορά τα κόκκινα δάνεια των νοικοκυριών (στεγαστικά, καταναλωτικά), τα οποία ανέρχονται σε 40 δισ. ευρώ, το 25% αυτών, δηλαδή 10 δισ. ευρώ, ανήκουν σε στρατηγικά κακοπληρωτές, οι οποίοι διαθέτουν κατά μέσο όρο τρία ακίνητα και καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ. Τα υπόλοιπα 10 δισ. ευρώ εντοπίζονται στα πάσης φύσεως επιχειρηματικά δάνεια.
Στον νόμο Κατσελη
Ενδεικτικά είναι τα ευρήματα της έρευνας που έχει πραγματοποιήσει η Τράπεζα της Ελλάδος για τους στρατηγικά κακοπληρωτές. Το 40% των δανειοληπτών που έχουν καταθέσει αίτηση για ένταξη στον νόμο, λίγο πάνω από 50.000 άτομα, δεν έχουν πραγματικό οικονομικό πρόβλημα, έχουν κινητή και ακίνητα περιουσία ωστόσο εκμεταλλεύονται στο ασαφές νομικό πλαίσιο και με διάφορα τερτίπια (μεταβίβαση περιουσίας κ.ά.).
Πρόκειται κατά βάση για δανειολήπτες που αιτήθηκαν ή εντάχθηκαν στον νόμο πριν την 1η Ιανουαρίου 2016, όταν τα κριτήρια ήταν πιο χαλαρά. Αξίζει να αναφερθεί ότι μόνο και μόνο η κατάθεση της αίτησης εξασφαλίζει στον δανειολήπτη ασυλία για τουλάχιστον 2 έτη, ενώ για όσους έχει ορισθεί δικάσιμος ο χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος καθώς οι δίκες έχουν ορισθεί κατά πλειοψηφία μετά το 2018-19!
Ως εκ τούτου, αναμένεται να γίνει άμεσα, ξεσκαρτάρισμα των υποθέσεων που έχουν ενταχθεί στον νόμο πριν την 1η Ιανουαρίου 2016. Βασικό προαπαιτούμενο είναι η δημιουργία της διεύθυνσης πλούτου για την οποία συζήτησαν η κυβέρνηση και οι δανειστές, καθώς η λειτουργία της θα δώσει τη δυνατότητα στις τράπεζες να… βλέπουν και τις καταθέσεις του πελάτη σε άλλη τράπεζα.
Διότι κι εδώ συμβαίνει το εξής τραγελαφικό: Μέσω του Τειρεσία οι τράπεζες έχουν εικόνα του συνόλου των δανείων ενός πελάτη αλλά δεν έχουν καμία εικόνα για τις καταθέσεις που διαθέτει σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα. Σύμφωνα με τραπεζικές πηγές αυτό βολεύει τους κατά συνείδηση κακοπληρωτές γιατί μπορεί να μην πληρώνουν το δάνειο σε μία τράπεζα και να διατηρούν τις καταθέσεις τους σε άλλη…