Στην χθεσινή Σύνοδο Κορυφής φάνηκε να κατανοήθηκε ότι το πρόβλημα είναι κοινό, ευρωπαϊκό. Στην χώρα μας ήδη ο αριθμός των εγκλωβισμένων προσφύγων πλησιάζει τις… 50.000. Είναι λοιπόν φανερό ότι η νέα απόφαση για μετεγκατάσταση 72.000 προσφύγων έχει δύο πτυχές. Την θετική καθώς υπάρχει δέσμευση για μετεγκατάσταση, αλλά και την αρνητική καθώς ο αριθμός των 160.000 προσφύγων που είχε αποφασισθεί σε προηγούμενη Σύνοδο μειώνεται σημαντικά. Η χθεσινή απόφαση αποτελεί ένα πρώτο μικρό βήμα, όμως δεν υπάρχει περιθώριο στο προσφυγικό η Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει με τόσο αργά βήματα. Δεν είναι δυνατόν οι προσφυγικές ροές να είναι μαζικές και οι αποφάσεις να τρέχουν καθυστερημένα να αντιμετωπίσουν τετελεσμένα. Η απόφαση της Συνόδου σε πολλά σημεία της είναι απλώς ένα ευχολόγιο, καθώς δεν υπάρχει ο τρόπος εγγύησης εφαρμογής της. Ελπίζουμε να μην είναι άλλη μία ανεκτέλεστη απόφαση, να μην μείνει στα χαρτιά. Η Τουρκία πλέον δεσμεύεται βάσει της απόφασης για συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες θα πρέπει να υλοποιηθούν άμεσα. Δεν πρέπει να συμβεί ότι και σε προηγούμενες Συνόδους, να καταστρατηγηθεί η απόφαση μονομερώς από ορισμένες χώρες από την επόμενη κιόλας ημέρα.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός στην χθεσινή συνέντευξη δήλωσε ότι αν υπάρχουν χώρες που δεν θέλουν να συμμετέχουν στην κατανομή προσφύγων τότε θα πρέπει να συνεισφέρουν οικονομικά. Άλλη μία δήλωση που δείχνει την επιπολαιότητα και την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τόσο σοβαρά θέματα. Και αν οι περισσότερες χώρες θελήσουν να συνεισφέρουν σε οικονομική βοήθεια και όχι να λάβουν πρόσφυγες, τι θα κάνει ο κ. Τσίπρας; Εξάλλου πρόσφατα ο κ. Μουζάλας είχε δηλώσει ότι δεν μπορεί η χώρα μας να δεχθεί όλους τους πρόσφυγες και να μετατραπεί σε Λίβανο της Ευρώπης για να παίρνει απλώς οικονομική βοήθεια. Τι άλλαξε; Αντί να κάνει για άλλη μια φορά ο κ. Τσίπρας τον διαιτητή και να κρατά ίσες αποστάσεις μεταξύ Καμμένου και Μουζάλα, γιατί δεν συμβουλεύεται τον κ. Μουζάλα πριν αναφερθεί σε τόσο σημαντικά ζητήματα;

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να ξυπνήσει από τους συνεχείς λήθαργους που πέφτει και να λάβει πρωτοβουλίες. Συμφώνησε χθες σε ταχύτατες διαδικασίες για την αναγνώριση ασύλου, τις οποίες δεν είναι έτοιμη να εφαρμόσει. Η ευρωπαϊκή βοήθεια πρέπει να είναι άμεση και συγκεκριμένη στον τομέα αυτό και η συνεργασία των ελληνικών αρχών άψογη. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει, πέραν της εγρήγορσης των ίδιων των κρατικών δομών όπου υπάρχουν, να πρωτοστατήσει στην άμεση οργάνωση και συνεργασία όλων των φορέων. Δεν το έχει κάνει μέχρι σήμερα με οδυνηρά αποτελέσματα. Η κατάσταση στην Ειδομένη αποτελεί ντροπή τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και για την Ελλάδα. Η παντελής απουσία του κράτους είναι αδικαιολόγητη. Πρέπει η κυβέρνηση να αποφασίσει: Ή θα μεταφέρουν όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες σε άλλα οργανωμένα κέντρα υποδοχής ή θα παράσχουν επί τόπου τις στοιχειώδεις υπηρεσίες και όρους, προσωρινής έστω, διαμονής. Το αξιοσημείωτο είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν με ένα κόμμα της αριστεράς στην κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν: «Τι θέλει η Αντιπολίτευση; Να κάνουμε επέμβαση με δακρυγόνα;». Δηλαδή για την κυβέρνηση υπάρχει μόνο το χάος ή το ξύλο; Να χαίρονται την αριστερή τους αντίληψη. Θα έλεγα μήπως να σκεφτούν και μια άλλη εκδοχή. Τον πραγματικό και αποτελεσματικό συντονισμό για την προστασία και τη μεταφορά των προσφύγων σε κέντρα φιλοξενίας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ κ. ΜΟΥΖΑΛΑ

Εδώ είχαμε ένα λάθος του Υπουργού, ο οποίος και το αναγνώρισε, αλλά στη συνέχεια ακολούθησε μια εθνικιστική ομοβροντία. Γιατί βεβαίως ένας Υπουργός οφείλει πάντα να προσέχει να μην διαφοροποιείται από τις συντεταγμένες μιας εθνικής πολιτικής, από την άλλη όμως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ανοίξουμε το δρόμο στην πατριδοκαπηλία για να βλάψει αυτή για μια ακόμη φορά τη χώρα. Η περίπτωση Μουζάλα απέδειξε την ομηρία του κ. Τσίπρα στις πολιτικές του κ. Καμμένου, την εξάρτησή του από τον εθνικολαϊκιστή εταίρο του. Η συμφωνία Τσίπρα – Καμμένου δεν είναι προγραμματική ούτε βασίζεται σε ατζέντες, παρά μόνο σε καρέκλες εξουσίας και ο κ. Καμμένος είναι ντοπαρισμένος με την εξουσία. Συνεπώς η κυβέρνηση απειλείται από τις αναποτελεσματικές πολιτικές της, όχι από τους ΑΝΕΛ.

ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Στο άλλο μέτωπο της διαπραγμάτευσης, η διαχείριση του ασφαλιστικού δείχνει ξεκάθαρα πως η κυβέρνηση δεν έχει διαμορφώσει ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο που θα αποβάλει παθογένειες. Κι αυτό υποδεικνύει ατολμία κι έλλειψη οράματος, αποδεικνύει αδυναμία να συγκρουστεί με συμφέροντα και πελατειακές λογικές. Η κυβέρνηση απορρίπτει χωρίς συζήτηση όποιες λύσεις οδηγούν σε εξορθολογισμό του συστήματος και αναζητά μαγικά σωσίβια. Ένα κοινωνικά αποδεκτό και βιώσιμο σύστημα όμως θα πρέπει να έχει τρία χαρακτηριστικά. Να είναι κοινωνικά δίκαιο, να είναι οικονομικά ορθολογικό και να έχει μακρά προοπτική. Η κυβέρνηση ένα χρόνο τώρα δεν κάνει τίποτα για τις τρεις αυτές παραμέτρους.

Αντίθετα η πρόταση της για την αύξηση των εισφορών, την μείωση των κύριων συντάξεων όσων δεν έχουν βγει στην σύνταξη και την οριζόντια τώρα μείωση επικουρικών συντάξεων είναι κοινωνικά άδικη, οικονομικά αναποτελεσματική και επιτείνει το πρόβλημα. Ο προοδευτικός χώρος όμως δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την κρίση του ασφαλιστικού με αρνητισμό και υπεκφυγή. Εμείς λοιπόν προτείνουμε μία δίκαιη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με ρυθμίσεις όπως: περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, αναλογική μείωση των πρόωρων συντάξεων, εξορθολογισμό του συστήματος, επανεξέταση προνομιακών ρυθμίσεων, καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής. Η αύξηση της απασχόλησης αλλά και το πολύ ευρύτερο θέμα του συνδυασμού του αναδιανεμητικού με το κεφαλοποιητικό σύστημα αποτελούν πτυχές μιας συνολικής προοδευτικής πρότασης.

ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ κ. ΑΛΕΞΙΑΔΗ

Σε ότι αφορά το φορολογικό ακούσαμε χθες από την κυβέρνηση και το εξής καταπληκτικό «τελείωσαν τα άσχημα, έρχονται τα χειρότερα». Ας σοβαρευτούν επιτέλους. Θέση της ΔΗΜΑΡ είναι ότι πρέπει να σταματήσει η κυβερνητική μανία εξαγγελίας υψηλών συντελεστών φορολογίας, που αγνοεί πλήρως την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας της πλειονότητας των πολιτών. Διότι η διατήρηση του καθεστώτος υπερφορολόγησης σε συνδυασμό με τη λιτότητα, τους αδύναμους εισπρακτικούς μηχανισμούς και την εκτεταμένη φοροδιαφυγή οδηγεί αναπόφευκτα, και με μαθηματική ακρίβεια, στην απόλυτη αποτυχία. Από την άλλη όμως πρέπει να εγκαταλειφθούν και οι ανέξοδες υποσχέσεις που αναδεικνύουν αδιαφορία για την αναπλήρωση του δημοσιονομικού κενού. Σε αντίθεση με τις παραδόσεις, προτείνουμε να συμφωνηθεί ένα «πάγωμα» στις όποιες αλλαγές που σχετίζονται με τη φορολογία των επιχειρήσεων και όλη η μαχητικότητα να διοχετευθεί στο κυνήγι της σημερινής

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Σταθερή θέση της Δημοκρατικής Αριστεράς είναι και οι απαραίτητες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, με την αλλαγή του εκλογικού συστήματος και την καθιέρωση της απλής αναλογικής με σκοπό την πιστότερη δυνατή αποτύπωση της βούλησης των πολιτών.

Ιδιαίτερα τώρα που είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η ενθάρρυνση της συναίνεσης και της συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων καθώς και των κυβερνήσεων συνεργασίας, που είναι ένα εμφανές πια κοινωνικό αίτημα. Η χώρα έχει ανάγκη από ένα εκλογικό σύστημα: απαλλαγμένο από στρεβλώσεις και «στατιστικές αλχημείες» και με εγγυημένη διάρκεια ισχύος.

Οι προτάσεις μας είναι: η άμεση κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών, η αναδιάταξη των εκλογικών περιφερειών με κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του υπουργού με την ιδιότητα του βουλευτή (ή ορισμό ενός μικρού μόνο ποσοστού), ο αυστηρός περιορισμός εκλογικών δαπανών, με περιοριστική αναφορά στο νόμο των δυνατοτήτων επικοινωνίας και προβολής και η καθιέρωση μέτρων κατά της αθέμιτης επιρροής εξωθεσμικών παραγόντων.

ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Ποιος όμως θα πρωτοστατήσει σε όλες αυτές τις αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος;

Είμαστε λοιπόν εδώ. Για να κάνουμε έτσι ένα πρώτο βήμα στην διαμόρφωση ενός «New Deal» μεταξύ των γενεών και να θέσουμε ουσιαστικά το ζήτημα της διαγενεακής δικαιοσύνης στο δημόσιο διάλογο. Για αυτό, φίλες και φίλοι, επιμένω ότι χρειάζεται ανανέωση στην πολιτική. Ανανέωση προσώπων, ιδεών, πολιτικών πρακτικών. Νέοι άνθρωποι χωρίς τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Γιατί ο κ. Τσίπρας έχει αγκυλώσεις και ιδεολογικές εμμονές που έρχονται από το παρελθόν.

ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΥΡΕΙΑΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΒΟΥΛΗ

Η σημερινή κυβέρνηση όμως, έχει αποδειχθεί ότι είναι κατώτερη των περιστάσεων. Η χώρα δεν αντέχει νέες εκλογές πήγε τρεις φορές στις κάλπες το 2015 και έχουμε μπροστά μας τα ίδια αδιέξοδα.

Απαιτείται μία νέα κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή, ευρείας πλειοψηφίας των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων, με προγραμματική συμφωνία που θα επιδιώξει μία πιο ορθολογική και αποτελεσματική διαπραγμάτευση και ταυτοχρόνως θα προωθεί και θα εφαρμόζει προοδευτικές μεταρρυθμίσεις.

Σήμερα η ΝΔ φαίνεται ότι στην περίπτωση αδιεξόδου επιλέγει εκλογές και όχι μία κυβέρνηση ευρείας πλειοψηφίας από την παρούσα Βουλή. Εκλογές για τρίτη φορά σε διάστημα 15 μηνών. Άλλη μια εθνικά μη υπεύθυνη στάση. Για να κάνει τι; Να αναλάβει μόνος του την διακυβέρνηση ή να προχωρήσει και πάλι σε κυβέρνηση οριακής πλειοψηφίας; Τα προβλήματα στην χώρα μας σήμερα είναι τόσο μεγάλα που δεν λύνονται με αυτόν τον τρόπο. Δυστυχώς φαίνεται ότι η ΝΔ δεν έχει μάθει από τα λάθη της.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ κ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ & ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ

Πρόσφατα βέβαια είδαμε και τον κ. Τσίπρα στο ρόλο του παρατηρητή στη Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών. Πρέπει να τονίσουμε το εξής: Δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας στις ιδέες. Κανείς δεν μπορεί να απαγορέψει στον κ. Τσίπρα να γίνει σοσιαλδημοκράτης. Το ζήτημα είναι αν θέλει και αν μπορεί, και επίσης αν ξέρει τι σημαίνει σοσιαλδημοκρατία. Ιδιαίτερα όσον αφορά το τελευταίο, μήπως δεν ήταν ο Πρωθυπουργός και το κόμμα του που μέχρι πρότινος αποκαλούσαν την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία προδοτική; Τι μεσολάβησε και σήμερα κάνουν εκκλήσεις για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων στη μάχη κατά της λιτότητας; Τι είναι τελικά η σοσιαλδημοκρατία προδοτική ή προοδευτική δύναμη; Παράγοντας που στηρίζει τη λιτότητα ή παράγοντας που αγωνίζεται κατά αυτής; Και τα δυο δεν μπορεί να είναι. Ποιος είναι ο κ. Τσίπρας; Είναι ο δόκτωρ Τζέκιλ της σοσιαλδημοκρατίας ή ο μιστερ Χάιντ του ακραίου ριζοσπαστισμού;

Τώρα έχουμε έναν Τσίπρα και ένα ΣΥΡΙΖΑ εσωτερικού που μοιράζουν χάντρες και καθρεφτάκια ακραίου ριζοσπαστισμού στους Έλληνες πολίτες που τους θεωρούν πολίτες-ιθαγενείς και έναν Τσίπρα εξωτερικού που παρόλο που δέχεται συνεχώς κριτικές για την πολιτική του, παριστάνει τον δημιουργό μιας άλλης Ευρώπης. Τόση αμετροέπεια.

Για εμάς η σοσιαλδημοκρατία δεν είναι σημαία ευκαιρίας, αλλά η βάση για τη δημιουργία του προοδευτικού πόλου για τη διακυβέρνηση της χώρας. Η ευρωπαϊκή εμπειρία, αλλά και η στάση των σοσιαλιστικών κομμάτων έναντι της Ελλάδας δείχνει πως σήμερα η σοσιαλδημοκρατία και οι δυνάμεις της φιλοευρωπαϊκής δημοκρατικής Αριστεράς είναι ξανά στο προσκήνιο. Οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις με καθυστέρηση, όπως τονίζουμε και στις θέσεις, με επαμφοτερίζουσα στάση σε πολλά σημεία, σήμερα προτείνουν λύσεις και διεκδικούν μια νέα παρουσία σε όλη την Ευρώπη. Ο κ. Τσίπρας το καταλαβαίνει άραγε αυτό και κάνει τη στροφή του; Ή όλα αυτά είναι στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να αγκιστρωθεί στην εξουσία; Εύχομαι να συμβαίνει το πρώτο, αλλά νομίζω πως συμβαίνει το δεύτερο.

ΔΗΜΑΡ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ: Η προγραμματική συνδιάσκεψη είναι ένας σημαντικός σταθμός για την προώθηση το μεταβατικό διάστημα ενός πολυκομματικού φορέα, με τελικό όμως στόχο ένα ενιαίο προοδευτικό σχήμα.

Εμείς, ως Δημοκρατική Αριστερά, είμαστε υπέρ της συγκρότησης μιας μεγάλης προοδευτικής και μεταρρυθμιστικής συμπαράταξης.

Αλλά ο πολιτικός χρόνος έχει πλέον άλλη βαρύτητα. Δεν υπάρχει χρόνος για ατέρμονες συζητήσεις, χρειάζονται, πρωτοβουλίες και δράση. Πρέπει να καθίσουμε όλα τα κόμματα, κινήσεις και ανένταχτες προσωπικότητες στο κοινό τραπέζι των άμεσων αποφάσεων.

Να πούμε όλοι ΝΑΙ στον ανοιχτό διάλογο.

Σήμερα έχει φθάσει η ώρα για σταθερά βήματα μπροστά από όλους με όρους μέλλοντος και όχι παρελθόντος. Τώρα είναι η ώρα για τολμηρές αποφάσεις. Όσοι κινούνται στον ευρύτερο χώρο πρέπει να συμβάλλουν θετικά σε μια τέτοια κοινή προσπάθεια χωρίς μικροκομματικές περιχαρακώσεις και φοβίες. Το πρόβλημα δεν είναι οργανωτικό, είναι πολιτικό. Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής μεταρρυθμιστικής αριστεράς, του προοδευτικού κέντρου. Με βάση προγραμματικές θέσεις και μία μεταρρυθμιστική ατζέντα.

Στην τελευταία συνεδρίαση του Κεντρικού Συντονιστικού Συμβουλίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αποφασίσθηκε να γίνει προγραμματική συνδιάσκεψη την Άνοιξη.

Θέλω στο σημείο αυτό να είμαι ξεκάθαρος και σαφής:

Η προγραμματική συνδιάσκεψη είναι ένας σημαντικός σταθμός για την προώθηση το μεταβατικό διάστημα ενός πολυκομματικού φορέα, με τελικό όμως στόχο ένα ενιαίο προοδευτικό σχήμα.

Στόχος μας είναι να δυναμώσουμε και να διευρύνουμε τη συμπαράταξη πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων απέναντι στα αδιέξοδα της πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης και στις συντηρητικές πολιτικές της ΝΔ. Με ανοιχτή πρόσκληση συμμετοχής σε όλους τους δημοκράτες και προοδευτικούς πολίτες. Να διαμορφώσουμε όλοι μαζί με ανοιχτό διάλογο το νέο προοδευτικό σχέδιο για την χώρα και το μέλλον της. Ο τόπος έχει ανάγκη από κινήσεις που ξεκινούν από τη βάση και όχι από την κορυφή. Στο πλαίσιο αυτό, η ανάδειξη επικεφαλής του νέου φορέα από την βάση κινητοποιεί τον ευρύτερο χώρο και πρέπει να γίνει με ανοιχτή συμμετοχική διαδικασία με άμεση εκλογή από τη βάση με ανοιχτό μητρώο και χωρίς κανένα αποκλεισμό.

Ο μεγαλύτερος ωστόσο αντίπαλος για την Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι το σημειωτόν και η κυριαρχία μίας νοοτροπίας δικαίωσης με όρους παρελθόντος αντί της φυγής προς τα εμπρός. Θα το ξαναπώ. Τώρα έφθασε η ώρα για άλματα μπροστά από όλους. Χρειάζεται να υπερβούμε όλοι μας κομματικούς εγωισμούς και μικροκομματικές περιχαρακώσεις. Αλλιώς η ιστορία δεν θα μας περιμένει.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Στο πρόσφατο Κεντρικό Συντονιστικό Συμβούλιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αποφασίσαμε να σταλεί επιστολή στα κόμματα και τις κινήσεις του ευρύτερου χώρου, με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών. Η επιστολή αυτή εστάλη χθες. Θα ήθελα να τονίσω τα εξής: Πρώτον θα πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και deadline πριν την Προγραμματική μας Συνδιάσκεψη. Εξάλλου ο λαός μας λέει «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα ημέρες κοσκινίζει». Δεν είναι δυνατόν σήμερα να επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος με ατέρμονες συζητήσεις και εκκλήσεις που έχουν ταλαιπωρήσει τον χώρο της κεντροαριστεράς. Δεύτερον, δεν πρέπει να επανέλθουν στο προσκήνιο εσωκομματικές διαμάχες από το παρελθόν. Αν αντί να συζητάμε την δημιουργία του νέου καταλήξουμε στο εγχείρημα να συζητούμε διαφορές από το παρελθόν, τότε θα έχει εξ αρχής το εγχείρημα συγκρότησης του προοδευτικού πόλου υπονομευθεί. Τρίτον, μας ενδιαφέρει η ανασυγκρότηση του χώρου της κεντροαριστεράς, ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ τόσο με τις ασκούμενες πολιτικές που δεν έχουν καμία σχέση με τον χώρο όσο και με δημόσιες τοποθετήσεις τους ότι δεν ανήκουν και δεν τους ενδιαφέρει ο χώρος έχουν αυτοαποκλειστεί από έναν τέτοιο διάλογο. Για εμάς αυτό είναι ξεκάθαρο. Αυτό δεν αφορά βέβαια την ανάγκη εθνικής συνεννόησης και κυβερνήσεων ευρείας πλειοψηφίας όπου εκεί όχι μόνο δεν αποκλείουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επιδιώκουμε συνεννοήσεις. Αλλά είναι εντελώς διαφορετικό θέμα αυτό, και άλλο η ανασυγκρότηση του δικού μας χώρου, της σοσιαλδημοκρατικής προοδευτικής και μεταρρυθμιστικής παράταξης. Τέταρτον, πρέπει να καθίσουμε όλα τα κόμματα, κινήσεις και ανένταχτες προσωπικότητες στο κοινό τραπέζι του διαλόγου και των άμεσων αποφάσεων. Για να δώσω έμφαση στην αναγκαιότητα αποφασιστικών κινήσεων, πριν λίγες ημέρες πρότεινα και το τονίζω ακόμη πιο έντονα σήμερα: να κλειστούμε οι αρχηγοί των κομμάτων και των κινήσεων σε ένα δωμάτιο και να μην βγούμε από εκεί, αν δεν υπάρξει αυτή η προοδευτική μεταρρυθμιστική συμμαχία, η οποία θα οδηγήσει στην εναλλακτική λύση που ζητούν οι πολίτες. Να λειτουργήσουμε έτσι ώστε μέσα από την παραγωγή προτάσεων να βρεθούμε μαζί με την κοινωνία των προοδευτικών πολιτών με στόχο τη δημιουργία της ισχυρής σοσιαλδημοκρατικής παράταξης.

Στο πρόσφατο Κεντρικό Συντονιστικό Συμβούλιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αποφασίσαμε επίσης να συνεχισθούν οι πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση του χώρου της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ανανεωτικής Αριστεράς και του Προοδευτικού Κέντρου με συγκεκριμένες ενέργειες.

Με την πρόταση μας για άμεση συγκρότηση Επιτροπής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Κινήσεις Πολιτών) και από όλες τις δυνάμεις του χώρου (κόμματα, κινήσεις, ομίλους, δίκτυα, προσωπικότητες), η οποία θα δρομολογήσει τις σχετικές διαδικασίες. Θέση μας είναι ότι η Επιτροπή πρέπει να γίνει άμεσα, να μην υπάρχουν αποκλεισμοί και να είναι επιτροπή άμεσων αποφάσεων από κόμματα, κινήσεις και προσωπικότητες.

Με την πρόταση μας για συντονισμό δράσεων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

Με δεδομένα τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής και έναν ΣΥΡΙΖΑ, που δεν εκφράζει στην πράξη σήμερα τις αρχές και τις ιδέες της ανανεωτικής Αριστεράς, θα γίνεται ολοένα και περισσότερο κατανοητή η ανάγκη ισχυροποίησης ενός χώρου που συνδυάζει τις αρχές της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας και της ανανεωτικής Αριστεράς. Κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια για την αναγέννηση του χώρου, με όλη την παράδοση των αξιών και των αγώνων της ανανεωτικής Αριστεράς. Η νηφαλιότητα του ηγέτη της ΕΔΑ Ηλία Ηλιού, ο μαχητικός λόγος του ΚΚΕ εσωτερικού με τον Λεωνίδα Κύρκο, οι φρέσκες ιδέες, οι σύγχρονες αντιλήψεις του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, του Γρηγόρη Γιάνναρου αποτελούν μια πολύτιμη παρακαταθήκη για μια μεγάλη Δημοκρατική Σοσιαλιστική Παράταξη. Στο πλαίσιο αυτό, η Συνδιάσκεψη μας είναι αποφασιστικό βήμα συσπείρωσης και ενότητας της ΔΗΜΑΡ.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, με τις εμπειρίες της, με το ιστορικό αξιακό της φορτίο πιστεύει απόλυτα στην προοπτική μιας μεγάλης δημοκρατικής σοσιαλιστικής παράταξης. Μπορούμε λοιπόν ο καθένας με την ιστορική του διαδρομή, τη δική του πολιτική ευθύνη, τις δικές του αποσκευές να συμβάλουμε στην ανασυγκρότηση του χώρου μας.

Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας του προοδευτικού κέντρου, της πολιτικής οικολογίας. Καλούμε σε μια ευρεία συμπαράταξη. Σε μια μεγάλη συμμαχία.

Έχουμε βαθιά μέσα μας την πίστη στις αξίες της συλλογικότητας. Στο ΕΜΕΙΣ και όχι το ΕΓΩ. Αυτή την πολύτιμη παρακαταθήκη θέλουμε να συνεχίσουμε. Όλοι μαζί σε μια συλλογική προσπάθεια.

Από εδώ, σήμερα, δίνουμε λοιπόν το σήμα. Να ξανακάνουμε το δημοκρατικό, προοδευτικό, σοσιαλιστικό ρεύμα μια πλειοψηφική πρόταση. Ένα ρεύμα κοινωνικής ευθύνης και ρεαλιστικής προοπτικής.