Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας 
Όσοι τους «κρατά μούτρα» η επιτυχία είναι σε κάτι ταλαντούχοι.
Στο να βρίσκουν ωραίες δικαιολογίες για την αποτυχία τους …

Στο να ψάχνουν και να βρίσκουν εύκολα τους φταίχτες.

Όλες οι κυβερνήσεις όταν αναλάμβαναν την εξουσία, έθεταν αν όχι ως χρόνο κρίσης του έργου τους αλλά τα δείγματα της κυβερνητικής τους πορείας, τις 100 πρώτες μέρες διακυβέρνησης τους.
Τούτοι εδώ, αν και έχουν περάσει σχεδόν 14 μήνες από τότε που ανέλαβαν τις τύχες αυτού του τόπου, για όλα φταίνε οι άλλοι.
Ντόπιοι και ξένοι.
Αλήθεια; Από πότε πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι αρχίζουν οι δικές τους ευθύνες;
 Όταν θα έχει λήξει η θητεία αυτής της κυβέρνησης;

Θα αναγκαστώ με τον κίνδυνο να θεωρηθώ υποστηριχτής ενός σάπιου πολιτικού συστήματος που μας οδήγησε έως εδώ, να παραθέσω ορισμένα στοιχεία γιατί δεν αντέχω την προσπάθεια των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που ως μωρές παρθένες και χωρίς ίχνος Τσίπ(ρ)ας  πάνω τους, προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη για την καταστροφή της χώρας.
Ας δούμε σε τι μεγέθη παρέλαβαν την οικονομία και μέσα σε ένα χρόνο που την οδήγησαν.

Έχουν χωρίσει την ζωή μας σε ολέθρια εξάμηνα ..
Το πρώτο:
Αυτό  της «πρώτης φοράς αριστερά».
Το «επαναστατικό».
Το αντιμνημονιακό.
Με τους εκβιασμούς του Grexit που όχι μόνο δεν έπιασαν, αλλά γύρισαν μπούμερανγκ και τις «μπαρουφάκειες» ασάφειες που οδήγησαν στην φτωχοποίηση της χώρας.
Με βάση τα επίσημα στοιχεία από 31/12/2014 έως 31/7/2015 έχουμε και λέμε:

Το δεύτερο εξάμηνο που ξεκίνησε με την Εθνική ανάταση του περήφανου ΟΧΙ του δημοψηφίσματος παρωδία που μέσα σε μια νύχτα έγινε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ.
Με την δραματική μείωση των ταμειακών διαθεσίμων της χώρας.
Με τα capital controls που έδωσαν την τελευταία κλωτσιά στην αγορά.
Αυτό του τρίτου και χειρότερου μνημονίου, με τα πιο επαχθή μέτρα και των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου.

2
Μπαίνουμε τώρα στο τρίτο εξάμηνο της «δεύτερης φοράς αριστεράς» που είναι ακριβώς το ίδιο με της «πρώτης».

Αυτή η κυβέρνηση τίποτα δεν διδάχτηκε από τα λάθη της.
Αδιέξοδες συζητήσεις, αδυναμία λήψης αποφάσεων και μεταφορά των δύσκολων προβλημάτων για αργότερα. 
Η αξιολόγηση είχε συμφωνηθεί να κλείσει τον Νοέμβριο του 2015 με την ψήφιση όλων των προαπαιτούμενων, συνταξιοδοτικό, εργασιακά, αγροτικό, κόκκινα δτην πήγαμε για το τέλος Φεβρουαρίου και ευελπιστούμε να κλείσει εκεί κοντά στο Πάσχα.
Όλοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου από αυτή την καθυστέρηση και η Κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει ότι κάνει διαπραγμάτευση. 
Ποια διαπραγμάτευση; 
Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει διαπραγμάτευση. 
Όποια δυνατότητα διαπραγμάτευσης είχε η χώρα την ακύρωσε με τις δηλώσεις υποταγής του ο Αλέξης και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. 
Διάβασε