Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
«Από τη μία η Ελλάδα, η Γερμανία, η Γαλλία, οι ΗΠΑ, από την άλλη η Ν.Δ. ως… κόμμα του Βίζεγκραντ», τουίταρε την Τετάρτη, 2 Μαρτίου, ο υπουργός Επικρατείας κ. Παππάς.

Δύο δηλαδή ημέρες πριν από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακούσαμε από τα πλέον επίσημα χείλη να επιστρέφει η συζήτηση περί Γερμανοτσολιάδων.

Με τη διαφορά ότι τώρα… οι Γερμανοί είναι φίλοι μας!

Και μας φταίνε οι Γερμανοτσολιάδες.

Φυσικά! Διότι πάντα πρέπει να φταίνε κάποιοι. Χθες οι «μερκελιστές», σήμερα οι Βίζεγκραντ, η νέα προσωποποίηση του Γερμανοτσολιά.

Να υποθέσει κανείς ότι ο υπουργός θέλησε να τορπιλίσει εκ των προτέρων τη συνάντηση;

Μάλλον όχι – το αντίθετο: Θέλησε να προλάβει το αποτέλεσμα της 4ης Μαρτίου, να προετοιμάσει το έδαφος για να κατηγορήσει πάλι την αντιπολίτευση.

Όλοι αντιλαμβάνονται πως ο κ. Τσίπρας για άλλη μια φορά θέλει να εκβιάσει τη συναίνεση της αντιπολίτευσης – και αν αυτό δεν επιτευχθεί να την κατηγορήσει για τα νέα δεινά που ο ίδιος έχει προκαλέσει στη χώρα.

Λιάζονται από τον Ιανουάριο του 2015, ακόμη δεν γνωρίζουν τι θα κάνει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο – ο κ. Καμμένος μίλησε για επαναπροώθηση, ο κ. Βίτσας για «παρατήρηση, καταγραφή και ενημέρωση» – ενώ ο κ. Μουζάλας θεωρεί πλέον κλειστά τα σύνορα και μοιραία συνέπεια τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα.

Ας αφήσουμε που στην αντιπολίτευση ο κ. Βίτσας ζητούσε την αυτοδιάλυση του ΝΑΤΟ και σήμερα υπερηφανεύεται για την «επιτυχία της συμφωνίας»!

Στο μυαλό της κυβέρνησης, για τα μνημόνια έφταιγαν οι μερκελιστές και για το προσφυγικό χάος οι αντιμερκελιστές «τσολιάδες του Βίζεγκραντ».