Τα πτηνά που διανύουν μεγαλύτερες αποστάσεις όταν αποδημούν έχουν… περισσότερους νέους νευρώνες στις περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνοι για την πλοήγηση και τον προσανατολισμό στον χώρο, σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Οι νευρώνες, δηλαδή τα κύτταρα που ειδικεύονται στην επεξεργασία και τη διαβίβαση των πληροφοριών, συνεχίζουν να παράγονται στον εγκέφαλο των ζώων, ακόμη και όταν ενηλικιωθούν. Αφού δημιουργηθούν σε ένα μέρος του εγκεφάλου, οι νευρώνες στη συνέχεια μετακινούνται στις περιοχές του εγκεφάλου που τους χρειάζονται περισσότερο.

Η διεθνής ερευνητική ομάδα επικεντρώθηκε στον ρόλο που διαδραματίζουν οι νευρώνες σε δύο είδη τρυγονιού και σπουργιτιού, όταν αποδημούν από την Αφρική προς τη Μέση Ανατολή ή την Ευρώπη. Και στα δύο είδη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ποσοστό των νέων νευρώνων αυξάνεται ανάλογα με την απόσταση μετανάστευσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρξε μια σαφής διαφορά μεταξύ των δύο ειδών στις περιοχές του εγκεφάλου που ενσωματώνουν τους νέες νευρώνες. Στα πτηνά που ταξιδεύουν κυρίως μόνα τους το βράδυ, οι νέοι νευρώνες βρέθηκαν κυρίως στον ιππόκαμπο, μια περιοχή που σχετίζεται με την πλοήγηση. Στα τρυγόνια, ένα είδος που αποδημεί ως ομάδα, οι νέοι νευρώνες βρέθηκαν κυρίως στην περιοχή που σχετίζεται με τις δεξιότητες επικοινωνίας.

Οι ερευνητές εξέτασαν 18 πτηνά που αιχμαλωτίστηκαν στο Ισραήλ, στο δρόμο τους προς την Αφρική. Η απόσταση της πτήσης τους προσδιορίστηκε με βάση τις ισοτοπικές μετρήσεις στα φτερά τους. Οι γνωστές τιμές των ισοτόπων του άνθρακα και του υδρογόνου στο νερό, το έδαφος και τα φυτά, διαφέρουν ανάλογα με την κάθε περιοχή και οι ερευνητές τις αντιπαρέθεσαν με αυτές που βρέθηκαν στα φτερά των πτηνών.

Στη συνέχεια, αυτές οι αποστάσεις συγκρίθηκαν με τον αριθμό των νέων νευρώνων στους εγκεφάλους των πουλιών, με τη μέθοδο του επιλεκτικού χρωματισμού. Τα ευρήματα έδειξαν ότι και τα δύο είδη σημείωσαν μια τάση αύξησης των νευρώνων ανάλογα με την απόσταση που είχαν διανύσει και ότι επηρεάζονται διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου.

Η έρευνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλύτερη κατανόηση της προσαρμογής του ανθρώπινου εγκεφάλου ανάλογα με τις καθημερινές του δραστηριότητες, καθώς και γενικότερα για το πώς εξελίσσονται τα είδη.