Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Πράγματι κάπου πρέπει να τελειώσει αυτή η πλάκα…

Αλλά δεν πρόκειται για την «πλάκα», όπως την ανέφερε ο κ. Τσίπρας στη συνέντευξή του στο Ν. Χατζηνικολάου ότι μετέτρεψε το «Όχι» του δημοψηφίσματος σε «Ναι».

Η «πλάκα» που πρέπει να τελειώσει είναι να βυθίζεται η οικονομία στην ύφεση και η κυβέρνηση να συνεχίζει και πάλι μια αέναη διαπραγμάτευση.

Η «πλάκα» που πρέπει να τελειώσει είναι να βυθίζεται η χώρα σε χάος υπό το βάρος της προσφυγικής κρίσης και η κυβέρνηση να επιμένει ότι «έχουν γνώσιν οι φύλακες» και δεν «επαναπαύεται».

Η «πλάκα» που πρέπει να τελειώσει είναι να βάζει η κυβέρνηση φίμωτρο στον Τύπο, επειδή τάχα οι δημοσιογράφοι βλάπτουν τον τουρισμό, ενώ η ίδια καθυστέρησε την δημιουργία των κέντρων υποδοχής στα νησιά, προκάλεσε το χάος και τελικά έδωσε εντολή να μην αποσυμφορούνται τα νησιά και να μην μεταφέρουν τα πλοία στον Πειραιά – από όπου οι εικόνες στο λιμάνι, αλλά και στην παραλία του Ελληνικού είναι προφανές ότι βλάπτουν όχι μόνο τον τουρισμό, αλλά και τον ανθρωπισμό.

Η «πλάκα» που πρέπει να σταματήσει είναι να κατασκευάζει η κυβέρνηση διαρκώς εξωτερικούς εχθρούς και να επιτίθεται στην αντιπολίτευση, ενώ η ίδια παριστάνει ότι κυβερνάει.

Η «πλάκα» που πρέπει να σταματήσει είναι ότι τελικά αναγκάζονται να προχωρήσουν στις αποκρατικοποιήσεις, ενώ συγχρόνως διαφωνούν, διότι, όπως είπε ο κ. Τσίπρας, σε περίοδο κρίσης και με την μείωση των αξιών δεν συμφέρουν οι ιδιωτικοποιήσεις – τις οποίες επιμένει να μην προχωρά, οπότε οι δανειστές ζητούν μείωση συντάξεων.

Η «πλάκα» που πρέπει να σταματήσει είναι να επιμένει η κυβέρνηση πως η Βουλή τάχα αποφάσισε για τις τέσσερις άδειες στα κανάλια, ενώ είναι γνωστό ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ψήφισε άνευ συζήτησης επί του αριθμού τη διάταξη που της προσκόμισε ο κ. Παππάς.

Η «πλάκα» που πρέπει να σταματήσει είναι να ισχυρίζονται πως μειώθηκε η διαφημιστική «πίτα» και επομένως δεν «χωρούν» άλλα κανάλια – ενώ οι ίδιοι, με την ύφεση που προκάλεσαν, οδήγησαν στην κατακόρυφη πτώση των διαφημίσεων.

Η «πλάκα» που πρέπει να σταματήσει είναι να ακούμε από πρωθυπουργικά χείλη ότι δεν θα κριθεί από το τι λέει (σε μυστικές συναντήσεις), αλλά από το τι πράττει – οπότε μάλλον δεν πρέπει να κριθεί και για τα ψέματα που αράδιαζε για να πάρει την εξουσία. Και να απειλεί κι’ από πάνω με τον εισαγγελέα (αν δημοσιοποιηθούν οι μυστικές αυτές συνομιλίες), ενώ θα έπρεπε να ζητά επίμονα τη δημοσιοποίησή τους για να αποδειχθεί η αθωότητά του.

Και, βέβαια, η «πλάκα» που πρέπει να σταματήσει είναι να επαναλαμβάνει ο κ. Τσίπρας ότι έκανε υποχωρήσεις, αφού διαπραγματεύτηκε «σκληρά», πήγε την «κόντρα μέχρι τέλους», «παίζοντας το κεφάλι του, αλλά όχι το μέλλον του ελληνικού λαού».

Όπως είπε, «όταν συνειδητοποίησα μετά το δημοψήφισμα, ότι η επιμονή μου θα ήταν να παίξω το μέλλον της χώρας και του ελληνικού λαού, έκανα πίσω. Αλλά μόνο τότε έκανα πίσω. Δεν έκανα πίσω ούτε στις απειλές, ούτε στους εκβιασμούς ούτε στις απειλές που δέχθηκα μέσα και έξω από τη χώρα. Και όταν κάναμε αυτόν το συμβιβασμό, τότε είχα το σθένος να μην το κρύψω κάτω από το τραπέζι και να ζητήσω ξανά την έγκριση του ελληνικού λαού. Και πήρα την έγκριση του ελληνικού λαού. Άρα να τελειώνει αυτή η πλάκα ότι έκανα το «Όχι» του δημοψηφίσματος Ναι».

Διότι όχι μόνο η αλήθεια είναι ότι έπαιξε με το μέλλον του λαού για να μην παραδεχθεί τα ψέματά του, καταλήγοντας σε capital controls, τρίτο μνημόνιο και ένα νέο κύκλο διαπραγματεύσεων που έχει καταλήξει σε νέο αδιέξοδο.

Αλλά και παραδέχεται τώρα ότι χρειάστηκε να φθάσει σε όλα αυτά για να συνειδητοποιήσει ότι αν επέμενε θα έπαιζε το μέλλον της χώρας και του ελληνικού λαού.

Ωστόσο, ως γνωστόν, η πολιτική είναι η τέχνη του προβλέπειν.

Και αν ο κ. Τσίπρας δεν ήταν σε θέση να προβλέψει τι θα συνέβαινε – αλλά το κατάλαβε μετά το δημοψήφισμα – τότε είναι βέβαιο ότι ούτε και σήμερα είναι σε θέση να προβλέψει τις συνέπειες ενδεχόμενων νέων ριψοκίνδυνων αποφάσεών του.

Οπότε, πράγματι: Κάπου πρέπει να σταματήσει αυτή η πλάκα!