Γράφει ο Βασίλης Δημ. Χασιώτης
Διαβάζω στον σημερινό Τύπο, ότι ο… Έλληνας υπουργός οικονομικών κ. Τσακαλώτος, στη χθεσινή ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο, είπε πως δεν καταλαβαίνει «…γιατί το ΔΝΤ ζητά επιπλέον μέτρα», αφού, το προηγούμενο καλοκαίρι, όταν έγινε η συμφωνία η κατάσταση και οι προβλέψεις ήταν πολύ χειρότερες. (βλέπε π.χ. ρεπορτάζ με τίτλο : «Τσακαλώτος : Δύσκολο να κατανοήσουμε τη στάση του ΔΝΤ», εις www.in.gr). (Μιας και στο ρεπορτάζ δεν αναφέρεται, ελπίζω ο κ. υπουργός να συμπλήρωσε κάπου στην ομιλία του, ότι τα μέτρα επιρρίπτονται με ιδιαίτερη εμμονή στα ίδια πάντα υποζύγια, με σημαιοφόρους τους μισθωτούς και συνταξιούχους, διότι αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τα μέτρα καθ’ αυτά).

Όμως, πολύ φοβούμαι κ. υπουργέ, ότι η αδυναμία σας να «αντιληφθείτε» τη «λογική» του ΔΝΤ, (δηλαδή, τον οικονομικό του παραλογισμό), βρίσκεται στο γεγονός πως σκέφτεστε μονάχα σαν οικονομολόγος.

Το ίδιο επί της ουσίας έλεγε και ο κ. Βαρουφάκης, όταν διαμαρτύρονταν πως στο Eurogroup δεν υπήρχε ούτε ένας οικονομολόγος για να κατανοήσει το οικονομικό του σκεπτικό. Όμως κι αυτός, ουσιαστικά, το ίδιο λάθος έκανε : σκεφτόταν ως οικονομολόγος, από μια ανώτατη πολιτική θέση, η οποία όμως, έχει τους δικούς της κώδικες επικοινωνίας και πάνω απ’ όλα, τα δικά της επιχειρήματα.

Όσο όμως θα σκέφτεστε έτσι, κ. Τσακαλώτο, ποτέ δεν θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται, αν και, επιτρέψτε μου να ισχυριστώ, ότι αντιλαμβάνεστε πολύ καλά περί τίνος πρόκειται, για κάποιον όμως λόγο, άγνωστο σε μένα, επιλέγετε να υποστηρίξετε αυτό που μόλις υποστηρίξατε για τον εαυτό σας.

Διότι το ΔΝΤ, δεν σκέφτεται οικονομολογικά. Σκέφτεται απολύτως πολιτικά και ιδεοληπτικά.

Το οικονομικό του μοντέλο, είναι απόλυτα υποταγμένο στην νεοφιλελεύθερη πολιτική ιδεοληψία του.

Δεν προωθεί οικονομικές λύσεις, προωθεί το νεοφιλελεύθερο πολιτικό μοντέλο διακυβέρνησης, που υποκαθιστά το κοινωνικό κράτος με τον ιδιωτικό τομέα, που υποβιβάζει ποσοτικά και ποιοτικά όταν δεν καταργεί το κοινωνικό κράτος σε όσους τομείς δεν υπάρχει αντίστοιχο ιδιωτικό ενδιαφέρον, που «προσαρμόζει» θεσμικά τη «δημοκρατία» από άποψη ατομικών και συλλογικών ανθρωπίνων, κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δικαιωμάτων, μέχρι του σημείου και να την καταργεί επί της ουσίας.

Ο κ. Πωλ Τόμσεν κύριε υπουργέ, και τα λοιπά στελέχη του ΔΝΤ, είναι πραματευτάδες της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας. Δεν προσφέρουν καμία «οικονομική εξυγίανση», όπως την αντιλαμβανόμαστε όλοι όσοι δεν ακολουθούμε το αγοραίο μοντέλο του ΔΝΤ. Προσφέρουν την αγοραία πραγματικότητα στη χειρότερη εκδοχή της, δηλαδή, αυτή των αγοραίων ελίτ : αυτή τη πραγματικότητα προωθούν, σε αυτή υποτάσσουν την όποια οικονομική τους λογική. Τα οικονομικά τους πιστεύω, ακριβώς από αυτή την ιδεοληψία προκύπτουν.

Το να συζητάτε με το ΔΝΤ, με βάση τα μη νεοφιλελεύθερα οικονομικά, απλά, θα είναι ένας διάλογος μεταξύ κωφών.

Η αντιπαράθεση με το ΔΝΤ, είναι αποτελεσματική, μονάχα σαν γίνεται πολιτικά και ιδεολογικά, ακριβώς δηλαδή εκεί που βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα του. Αυτός δε είναι ο λόγος που το ΔΝΤ μετά βδελυγμίας αποστρέφεται μια τέτοια πολιτική αντιπαράθεση, πολεμά με μανία η συζήτηση να μην πάει προς τα εκεί, διότι το ΔΝΤ εκφράζει μια ιδεολογία εκφραστή ολιγαρχικών αγοραίων συμφερόντων, απορριπτέα από κάθε δημοκρατική πολιτεία και κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο άνθρωπο, μα και κάθε άνθρωπο γενικά που δεν δέχεται αυτή την αγοραιοποίηση του ιδιωτικού και κοινωνικού βίου, της ίδιας της Δημοκρατίας εν τέλει.

Συνεπώς, η ελληνική κυβέρνηση, παίζοντας το λογιστικό παιχνίδι των αριθμών με το ΔΝΤ και τους λοιπούς «θεσμούς» που έχουν βεβαίως το λόγο τους να θέλουν «πάση θυσία» το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα «διάσωσης», και μέσω της Ελλάδας την παρουσία του στην Ευρώπη, θα βρίσκεται με την πλάτη στο τοίχο, και το χειρότερο, εκούσα ακούσα θα οδηγεί τα πράγματα ακριβώς εκεί που το ΔΝΤ (και οι λοιποί «θεσμοί») επιδιώκει να πάνε, δηλαδή, στην ολοκληρωτική καταστροφή, εξόν αν βλέπει κανείς «φως στο τούνελ» με τα μνημόνια, πράγμα που δεν ισχύει ούτε για την ελληνική κυβέρνηση, εξ ου άλλωστε και το «παράλληλό» της πρόγραμμα.